Γιάννης Κουτσούκος

Νοέμβριος 20, 2017

«Μεταβυζαντινές τοιχογραφίες στον Ναό της Ζωοδόχου Πηγής στον Άγιο Βασίλειο Κορινθίας»

Filed under: Μεταβυζαντινή τέχνη — Γιάννης Κουτσούκος @ 5:43 μμ

Το πιο κάτω κείμενο-Ανάλυση είναι από το βιβλίο του Γιάννη Κουτσούκου «Μεταβυζαντινές τοιχογραφίες στον Ναό της Ζωοδόχου Πηγής στον Άγιο Βασίλειο Κορινθίας»

Η τοιχογραφία είναι επίσης από τον ίδιο μεταβυζαντινό Ναό. Έχει σχέση με την αυριανή εορτή των Εισοδείων της Θεοτόκου, διότι παριστάνει τους γονείς της Θεοτόκου Ιωακείμ και Άννα να προσεύχονται για την απόκτηση τέκνου, δηλαδή της Παναγίας, την οποία μετά αφιέρωσαν στον Ναό, δηλαδή στα Άγια των Αγίων του Ναού.

Η προσευχή του Ιωακείμ και της Άννας.

Η παράσταση αυτή, που τοποθετείται πάνω από τη σκηνή της Μεταμόρφωσης και εκτός του ένθρονου Χριστού, στην αψίδα της οροφής του ναού, παριστάνει τους γεννήτορες της Θεοτόκου από κοινού, σε στάση προσεχής για την άρση της ατεκνίας τους (εικ. 16). Μεγάλο τμήμα της εικόνας διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση. Ο Ιωακείμ είναι ανυπόδητος και καθισμένος σε βράχο, στηρίζοντας το σαγόνι του στην παλάμη του αριστερού χεριού του. Η προσοχή του είναι στραμένη προς ένα πτερωτό άγγελο που υπερίπταται, δείχνοντας με το δεξί του χέρι προς το μέρος του Ιωακείμ. Ο Ιωακείμ φέρει στο κεφάλι του φωτοστέφανο και έχει κοντά μαλλιά με μικρό γένι (εικ. 16).

Η Αγία Άννα στέκεται όρθια, κοντά σε ένα πηγάδι με το σώμα της σε μετωπική σχεδόν στάση, κλίνοντας ελαφρά το κεφάλι της προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση. Κατά πάσα πιθανότητα στρέφεται προς ένα άλλο άγγελο, άνω αριστερά της. Στο σημείο αυτό, ωστόσο, η τοιχογραφία έχει καταστραφεί και δεν είναι δυνατό να διαπιστωθεί η ύπαρξη ή μη του αγγέλου. Με το αριστερό της χέρι ανυψωμένο και ανοικτές τις παλάμες της δείχνει προς την ίδια πλευρά που κοιτάει η ίδια. Το δεξί της χέρι κατεβασμένο δείχνει με ανοιχτή την παλάμη προς το μέρος του Ιωακείμ. Ο συνδυασμός της στάσεως των χεριών της με τις ανοικτές παλάμες και η όλη στάση του σώματος της εκφράζουν μία ικετευτική στάση προσευχής, καρτερίας και αναμονής. Ο Ιωακείμ περιβάλλεται από μία ωοειδή νεφέλη με βασικό χρώμα την πράσινη ζεστή απόχρωση της ώχρας. Καινοτομία στη σύνθεση αυτή θεωρείται το γεγονός ότι όλη η επιφάνεια της νεφέλης έχει εμπλουτισθεί με φυτική διακόσμηση. Ο Ιωακείμ φέρει εσωτερικά χιτώνα και εξωτερικά ιμάτιο. Από τον χιτώνα φαίνεται μόνο ένα μικρό τριγωνικό τμήμα κοντά στο δεξί του πόδι, στο στήθος και σε όλο το δεξί του χέρι. Το υπόλοιπο σώμα του καθώς και όλο το αριστερό του χέρι καλύπτεται από το ιμάτιο.

Ο χιτώνας είναι φαιοπράσινος, η δε πτυχολογία του σχηματίζεται με έντονες λευκές πυκνές γραμμές, που σχηματίζουν καμπύλες ή γωνίες ανάλογα με την στάση της μορφής. Το ιμάτιο είναι σκούρο καστανό οι δε πτυχώσεις σχηματίζονται και εδώ από λευκές καμπύλες ή ευθύγραμμες ραβδώσεις έτσι ώστε να προσδίδουν μία πλαστικότητα στην ενδυματολογία της μορφής. Η Άννα φέρει

φαιοπράσινο χιτώνα με αχνές πλατιές λευκές ραβδώσεις, το δε ιμάτιο της αποτελείται από αποχρώσεις του ιδίου βασικού χρώματος του χιτώνα, αλλά με ρόδινες πλατιές πτυχώσεις.

Χαρακτηριστικά της τεχνικής του Δημητρίου Κακαβά εντοπίζονται και σε αυτή την σύνθεση. Τέτοια χαρακτηριστικά είναι η ισχυρή αντίθεση φωτεινών και σκοτεινών μερών στις μορφές, κυρίως στο πρόσωπο του Ιωακείμ και στα γυμνά μέρη του σώματος του. Η αντίθεση γίνεται χωρίς τη μεσολάβηση ενδιαμέσων τόνων. Το λαϊκό στοιχείο στην τοιχογραφία εισάγεται με την εικονογράφηση μιας φυτικής διακόσμησης μέσα στην νεφέλη που συμβολίζει το ολόσωμο φωτοστέφανο του Ιωακείμ. Η ανάμειξη των μορφών με φυτικό διάκοσμο αποτελεί χαρακτηριστικό γνώρισμα των λεγομένων λαϊκών ζωγράφων του 17ου αιώνα, στους οποίους ανήκει και ο Δημήτριος Κακαβάς, και βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με την αυστηρότητα της τέχνης του 16ου αιώνα.

Γιάννης Κουτσούκος

Φωτογραφία του Jannis Koutsoukos.
Advertisements

Νοέμβριος 11, 2017

Η ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΕΙ ΤΗΝ ΑΓΙΑ ΓΡΑΦΗ.

Filed under: Uncategorized — Γιάννης Κουτσούκος @ 9:02 μμ

Γιάννης Κουτσούκος

Υπάρχουν χωρία στην Αγία Γραφή, τα οποία ήσαν ακατανόητα και δυσνόητα επί αιώνες τώρα, παρά το γεγονός, ότι εκφράζουν με καταπληκτική ακρίβεια και επιστημονική ορολογία επι­στημονικές έννοιες που αποκαλύφθηκαν για πρώτη φορά στον 20 αιώνα.

Τα χωρία αυτά δεν μπορούσαν να ερμηνευθούν από τους θεολόγους ακριβώς, διότι δεν είχαν τις γνώσεις των θετικών επιστημών του αιώνα μας.

Σήμερα όμως ερμηνεύονται και είναι θαυμαστές αποδείξεις της “εξ αποκαλύψεως σοφίας” που υπάρχει στα ιερά αυτά κείμενα.

Θα προσπαθήσω όσο πιο απλά γίνεται να δώσω ένα συγκερασμό μεταξύ των θετικών επιστημών και της Καινής Διαθήκης, σε ότι αφορά την ανακαίνιση του σύμπαντος για την οποία μιλάει η εσχατολογική θεολογία.

Έτσι λοιπόν διαβάζουμε στην Καινή Διαθήκη: “…Οι σημερινοί ουρανοί και η γη είναι αποταμιευμένοι και φυλαγμένοι για την φωτιά..”. Και το αρχαίο κείμενο: «…οἱ δὲ νῦν οὐρανοὶ καὶ ἡ γῆ τῷ αὐτοῦ λόγῳ τεθησαυρισμένοι εἰσὶ πυρὶ τηρούμενοι… » (Πέτρου Β, κεφ. Γ, 7)

Επίσης…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 383 επιπλέον λέξεις

Νοέμβριος 8, 2017

ΤΑ ΔΥΟ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΥΤΣΟΥΚΟΥ: ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΑ ΠΕΖΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΜΜΕΤΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΕΠΟΧΗ.

Filed under: λογοτεχνία — Γιάννης Κουτσούκος @ 7:46 μμ

ΤΑ ΔΥΟ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΥΤΣΟΥΚΟΥ, ΠΟΥ ΕΚΔΟΘΗΚΑΝ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ 2017.

Έχουν ήδη εκδοθεί τα δύο βιβλία του Γιάννη Κουτσούκου.

Α). Το πρώτο έχει τον τίτλο ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΑ ΠΕΖΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ και περιέχει τα πιο κάτω θέματα.

-Φυσικές Επιστήμες

-Ιστορικά δημοσιευμένα στον Τύπο

-Ιστορικά δημοσιευμένα στο Διαδίκτυο

-Λογοτεχνικά

-Ορθόδοξη Υμνολογία δημοσιευμένη στον Τύπο

-Ορθόδοξη Υμνολογία δημοσιευμένη στο Διαδίκτυο

-Θεολογία

-Διάφορα: Θεολογικά – Εκκλησιαστικά

-Διάφορα: Υγεία – Οικολογία

-Διάφορα: Κοινωνικά – Πολιτική – Σάτυρα

-Διάφορα: Μεταβυζαντινή Τέχνη –
Οιδοιπορικά – Λαογραφικά

-Πεζογραφήματα από την Μαθητική Ζωή

Συνολικά το βιβλίο αποτελείται από 70 πεζογραφήματα δημοσιευμένα στον τύπο και από 15 δημοσιευμένα στο διαδίκτυο.

Το πρώτο πεζογράφημα δημοσιεύτηκε στην μαθητική εποχή στις 20-10- 1957. Τα δημοσιευμένα στον τύπο πεζά συνοδεύονται και από τις σκαναρισμένες αντίστοιχες σελίδες του εντύπου που δημοσιεύθηκαν. Καλύπτεται μία χρονική περίοδο περίπου 6 δεκαετιών.
Το βιβλίο αποτελείται από 300 σελίδες

Β).Το δεύτερο βιβλίο έχει τον τίτλο ΕΜΜΕΤΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΕΠΟΧΗ. Το βιβλίο αυτό καλύπτει την δεκαετία του 1950. Κάθε δημοσιευμένο έμμετρο συνοδεύεται από μία ανάλυση του περιεχομένου και της μορφής του κειμένου. Επίσης υπάρχουν και εδώ σκαναρισμένες οι αντίστοιχες σελίδες που δημοσιεύθηκαν τα κείμενα αυτά την εποχή της δεκαετίας του 1950 . Το βιβλίο αυτό αποτελείται από 200 σελίδες.

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΠΩΛΟΥΝΤΑΙ, ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟ ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑΙ ΩΣ ΤΙΜΗΤΙΚΗ ΔΩΡΕΑ.

Νοέμβριος 2, 2017

Άνθρωπος ο εγκλωβισμένος στον χωροχρόνο και η μοναδική διέξοδος του.

Filed under: πνευματική υπέρβαση,Φυσικές Επιστήμες,θεολογία — Γιάννης Κουτσούκος @ 6:24 μμ

Όσο κι αν φαίνεται, ότι η ανθρώπινη ύπαρξη έκανε προόδους στις φυσικές επιστήμες, δεν παύει να είναι σήμερα, αλλά και στο μέλλον, η ίδια εγκλωβισμένη στον πλανήτη γη και το πολύ-πολύ και σε μερικούς άλλους γειτονικούς πλανήτες. Για να βγει από το αδιέξοδο αυτό ο άνθρωπος και να εξαπλωθεί στο αχανές σύμπαν πρέπει να υπερβεί το κρίσιμο όριο της ταχύτητας του φωτός, δηλαδή τα 330 χιλιάδες χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο. Αυτό όμως είναι, ως γνωστό, αδύνατο για ένα υλικό σώμα, όπως είναι το ανθρώπινο.

Από την άλλη πλευρά οι γνώσεις του ανθρώπου για το μικρόκοσμο περιορίζονται δραματικά από την αρχή της απροσδιοριστίας του φυσικού και νομπελίστα Heisenberg. Συνεπώς υπάρχει φραγμός και εγκλωβισμός του ανθρώπου και προς τα κάτω, δηλαδή τον μικρόκοσμο, αλλά και προς τα επάνω, δηλαδή τον μεγάκοσμο. Αυτό σημαίνει, ότι ο άνθρωπος είναι εγκλωβισμένος και χωροχρονικά σε μια πολύ μικρή γωνιά του άπειρου σύμπαντος.

Ερώτημα: Υπάρχει λύση;

Όπου σταματούσε η επιστήμη ανέκαθεν την λύση την έδιδε η θεολογία. Στα κείμενα της Αγίας Γραφής αλλά κυρίως στα κείμενα των φιλοκαλικών πατέρων της ορθοδοξίας υπάρχουν αναφορές, με θεολογικό βέβαια τρόπο εκφρασμένες, οι οποίες μιλούν για τον άνθρωπο και την «θέωσή» του. Η λέξη θέωση περικλείει εκτός των άλλων και όλο το νόημα της υπέρβασης, που μπορεί να κάνει η ανθρώπινη ύπαρξη μέσα στο χωροχρόνο. Και αυτό είναι ακριβώς το ίδιο νόημα, έτσι όπως το εκφράζει με μαθηματικές λογικές η πεπερασμένη ανθρώπινη γνώση μέσα από τις λεγόμενες φυσικές επιστήμες.

Θέωση σημαίνει -εκτός άλλων- αλλαγή του ανθρωπίνου σώματος σε ένα καινούργιο «πνευματικό σώμα», όμοιο με το σώμα του αναστημένου Χριστού. Η λέξη πνευματικό θα μπορούσε να μπει σε εισαγωγικά, διότι πρόκειται για το θεωμένο υλικό ανθρώπινο σώμα. Ο Χριστός κατά την ανάστασή του «εθέωσε της σαρκός το πρόσλημα», όπως λέει και η ακολουθία της θείας μεταλήψεως. Δηλαδή εθέωσε την ανθρώπινη σάρκα, που προσέλαβε κατά την γέννησή του. Αναστήθηκε με αυτή και αναλήφθηκε με αυτήν (δηλ. την θεωμένη μορφή της). Εδώ ακριβώς έχουμε υπέρβαση των φυσικών νόμων, όπως τους εκφράζει μαθηματικά η ανθρώπινη πεπερασμένη λογική και η περιορισμένη ανθρώπινη διάνοια. Η υπέρβαση αυτή είναι η μοναδική που οδηγεί την ανθρώπινη ύπαρξη από τη φθορά στην αφθαρσία, από την ύλη στη θεωμένη μορφή της, από το πεπερασμένο στο «κατά χάριν άπειρο», από την γη στην καινή κτίση, από τον θάνατο στη ζωή (την μετά θάνατον ζωή). Την δυνατότητα όμως της «κατά χάριν θεώσεως» έχει δώσει η ενανθρώπιση του θείου Λόγου σε όλους τους ανθρώπους. Βέβαια αυτό θα συμβεί, εάν το θελήσουν οι ίδιοι και αγωνισθούν γι’ αυτό. Η θέωση επιτελείται με την μέθεξη (συμμετοχή) στις «κατά χάριν» άκτιστες ενέργειες του Τριαδικού Θεού, εφόσον φθάσει κάποιος σε ένα σημείο κάθαρσης, φωτισμού και θεώσεως. Προϋπόθεση για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι ο άνθρωπος πέρα από την καλή του προαίρεση και το αυτεξούσιο της θελήσεώς του να μπορέσει να ελκύσει και την επενέργεια της θείας Χάρης.

Όλα αυτά είναι «εν δυνάμει» δηλ. έχει δοθεί η δυνατότητα στον άνθρωπο. Και αυτή ακριβώς η δυνατότητα πηγάζει μέσα από τη σταυρική θυσία του Χριστού, ως τελείου Θεού και τελείου ανθρώπου. Το «εν ενεργεία», δηλαδή η πραγματοποίησή της εναπόκειται σε εμάς. Να λοιπόν που η ορθόδοξη πίστη μας, προσφέρει στον κάθε πιστό αυτό που οι πατέρες της εκκλησίας και οι ορθόδοξοι υμνογράφοι ονομάζουν θέωση. Στη γλώσσα όμως και στη λογική της περιορισμένης ανθρώπινης γνώσης θα μπορούσε κάλλιστα να ονομασθεί μοναδική διέξοδος και απεγκλωβισμός του ανθρώπου από τα δεσμά της ύλης και του χωροχρόνου.

 

Δημοσιεύθηκε στις 12-5-2009

στην εφημερίδα ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΗ ΗΜΕΡΑ

και στις 15-3-2009

στην ιστοσελίδα koutsoukos. wordpress.com

Οκτώβριος 24, 2017

Ο αντάρτης Καραντάσης Γεώργιος λιντσάρεται και εκτελείται το 1946 στην πλατεία του Αγίου Βασιλείου Κορινθίας με αυτοδικία από τους συγγενείς των θυμάτων.

Το πιο κάτω κείμενο είναι από το υπό συγγραφή βιβλίο του Γιάννη Κουτσούκου:  ΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΣΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

 

Ο Γεώργιος Βασ. Καραντάσης ήταν κάτοικος του Αγίου Βασιλείου Κορινθίας. Η καταγωγή της οικογένειας του ήταν από το Στεφάνι Κορινθίας. Το επάγγελμα του ήταν τσαγκάρης (υποδηματοποιός). Βγήκε στο αντάρτικο σε νεαρή ηλικία. Σύμφωνα με προφορικές πληροφορίες  τον Ιούνιο του 1943 βγήκε στο βουνό Φαρμακά μαζί με τον ΕΔΕΣ και με την ομάδα του ταγματάρχη  Εμμ. Βαζαίου, για να πολεμήσει εναντίον των Γερμανών και Ιταλών κατακτητών. Η αντιστασιακή αυτή ομάδα αποτελείτο από αξιωματικούς και υπαξιωματικούς  που είχαν πολεμήσει πρόσφατα τους Ιταλούς και Γερμανούς στο Μέτωπο. Ο Ίδιος ο Καραντάσης  ήταν Λοχίας του ελληνικού στρατού και πήγε εθελοντικά στο βουνό για να πολεμήσει τον κατακτητή. 

Άγγλοι αξιωματικοί  είχαν σταλεί από το το αγγλικό στρατηγείο της Μέσης Ανατολής επί ελληνικού εδάφους και πλαισίωναν τόσο τον ΕΛΑΣ όσο και τον ΕΔΕΣ. Οι Άγγλοι τροφοδοτούσαν στην αρχή με πολεμοφόδια και τις δύο αντιστασιακές ομάδες κατά των κατακτητών. Επέρριπταν πολεμοφόδια μέσω αεροπλάνων. Επίσης χρηματοδοτούσαν με χρυσές λύρες Αγγλίας τις επιχειρήσεις και τα σαμποτάζ εναντίον των Γερμανών και Ιταλών κατακτητών.

Μετά την διαταγή του Αγγλικού Στρατηγείου της Μέσης Ανατολής για την συγχώνευση και υποταγή του ΕΔΕΣ στο  ΕΛΑΣ, τον Σεπτέμβριο του 1943 ο Καραντάσης παρέμεινε στο ΕΛΑΣ. Μία μεγάλη μερίδα πρώην στρατιωτικών αποχώρησε από το βουνό Φαρμακά, διότι δεν ήθελε να ενταχθεί στο ΕΛΑΣ. Ο Εμμ. Βαζαίος  πρώην στρατιωτικός διοικητής του ΕΔΕΣ παράμεινε και διοικητής του έκτου συντάγματος του ΕΛΑΣ και με την έγκριση των Άγγλων.

Σύμφωνα με έγγραφες μαρτυρίες  του διοικητή του έκτου συντάγματος του ΕΛΑΣ στην Αργολιδοκορινθία Εμμανουήλ Βαζαίου, ο ίδιος ο Βαζαίος δεν είχε καμία ενημέρωση για τις εκτελέσεις πολιτών στον νομό Αργολιδοκορινθίας. Υπεύθυνος για τις  εκτελέσεις ήταν ο πολιτικός αρμόδιος του έκτου Συντάγματος του ΕΛΑΣ Στάθης ή Τριαντάφυλλος ή Ζέγκος, ο οποίος έδιδε εντολές για εκτέλεση στα κατά τόπους κλιμάκια της ΟΠΛΑ.

Ο Καραντάσης ήταν ένας από τους βασικούς βοηθούς του αρχηγού του κλιμακίου της ΟΠΛΑ Σοφικού και της ευρύτερης περιοχής Χαράλαμπους Τόγια (καπετάν Αετός) και του επίσης στελέχους της ΟΠΛΑ Παναγώτη Τσόχλα από την Κυρά -Βρύση (καπετάν Βόλγας)

O καπετάν Αετός είναι ο υπεύθυνος για την εκτέλεση του δικηγόρου Τάσου Μπαρλιά στον Άγιο Βασίλειο Κορινθίας.[1]. Αυτό προκύπτει σύμφωνα με γραπτές μαρτυρίες του Διονύση Θωμαΐδη (ή Διπλού). Ο Διπλός  ήταν τότε αρμόδιος για το ΕΑΜ στον τέως Δήμο Κλεωνών και συνεπώς και στον Άγιο Βασίλειο.

Ο Χαράλαμπος Τόγιας –κατάφερε να αποφύγει την τιμωρία της δικαιοσύνης, και να μην παρουσιαστεί στην Ελληνική Δικαιοσύνη, καταφεύγοντας στην παρανομία. Δικάστηκε όμως ερήμην στο Ναύπλιο τον Οκτώβριο του 1948 μαζί με τον Παναγιώτη Τσόχλα. Ο καπετάν Βόλγας (Παν. Τσόχλας) είχε καταδικαστεί στο Ναύπλιο από την Ελληνική Δικαιοσύνη σε θάνατο και είχε εκτελεστεί  στο νεκροταφείο του Ναυπλίου στις 19-2-1948. Στη ίδια δίκη δικαζόταν και ο Γιώργος Βασ. Καραντάσης από τον Άγιο Βασίλειο Κορινθίας.

Σύμφωνα με τον συγγραφέα Μπουγά Ιωάννη, όταν η ΟΠΛΑ έκανε μαζικές μεταφορές μελλοθανάτων ή εκτελέσεις στους Δήμους Κλεωνών (που ανήκε και ο Άγιος Βασίλειος) και Σολυγείας ένας από αυτούς τους δύο πιο πάνω,  δηλαδή ή ο Χαράλαμπος Τόγιας (καπετάν Αετός) από το Σοφικό (αρχηγός του κλιμακίου της περιοχής της ΟΠΛΑ) ή ο Παναγιώτης Σαματ. Τσόχλας (καπετάν Βόλγας) από την Κυρά Βρύση ήταν  πάντα παρών.[2]  

Όταν ο Καραντάσης δικαζόταν τον Οκτώβριο του 1948 στο Ναύπλιο μετά την απελευθέρωση οι ένορκοι αναγνώρισαν ότι έκανε πολλούς φόνους , αλλά πρότειναν την αθώωση του κρίνοντας ότι  έκανε τους πολλαπλούς φόνους «λόγω συγχύσεως των αισθήσεων ή του νοός, λόγω βλακείας.[3]» Όταν δικαζόταν ερήμην το 1948 ήταν ήδη νεκρός. Είχε ήδη υποστεί την «αυτοδικία» και είχε λιντσαριστεί και καεί με πετρέλαιο ζωντανός το 1946 από τις εξαγριωμένες χήρες και το εξαγριωμένο πλήθος των συγγενών των θυμάτων στο χωριό του, τον Άγιο Βασίλειο Κορινθίας. Οι συμπατριώτες του τον θεώρησαν υπεύθυνο για αρκετά συγγενικά άτομα που σφαγιάστηκαν στο χωριό, τον Άγιο Βασίλειο κατά τον εμφύλιο. Μετά την Βάρκιζα φυγοδικούσε μέχρι την σύλληψη του το 1946. Μαζί με τον Γιώργο Βασ. Καραντάση από τον Άγιο Βασίλειο δικάζονταν τον Οκτώβριο του 1948 στο Ναύπλιο και «άλλοι 10 κορυφαίοι σφαγείς της ΟΠΛΑ, Σολυγείας μεταξύ των οποίων οι καπετάν Αετός και ο καπετάν Βόλγας.[4]

Ο Νίκος Οικονόμου-αδελφός του καπετάν Χαλέου, υπεύθυνου τότε του ΕΑΜ Αγγελοκάστρου- περιγράφει τον «καπετάν Βόλγα να πηγαίνει στο χωριό με 24 σφαγιάδες με επί κεφαλής Διμοιρίτη έναν Κορίνθιο τσαγκάρη, τον Γιώργο Καραντάση. Είχαν ένα κατάλογο με 38 άτομα να πάρουν από το χωριό και να τους σφάξουν.[5]»

Ο Χρήστος Παν. Καλομοίρης από τον Κουταλά, που ήσαν μαζί  στον πόλεμο του 1940 με τον λοχία Καραντάση, λέει τα πιο κάτω. «…Από τον Αη Βασίλη ήταν και ο Καραντάσης, λοχίας. Τον σκοτώσανε οι Χήρες έπειτα. Είχε κάνει εγκλήματα. Τα αίσχη του[6]!» (Λυντσαρίστηκε δημόσια στην κεντρική πλατεία του χωριού Αγίου Βασιλείου από το εξαγριωμένο πλήθος )

Ο Γιάννης Μαρμαράς του Θεοφάνους κάτοικος Αγίου Βασιλείου Κορινθίας, επάγγελμα σαμαράς σε συνέντευξη[7] προς τον γράφοντα ισχυρίζεται τα πιο κάτω (για τον Καραντάση).

Τον Καραντάση τον είχαν πιάσει από την προηγούμενη ημέρα και τον είχαν βάλει και τον φυλάγανε σε ένα λινό του Γιώργη του Βαρδάκα, του Ροντζόκου, στον Άγιο Βασίλειο, όπως τον λέγανε. Από τις εξ η ώρα το βράδυ μέχρι τις δώδεκα τα μεσάνυχτα πρέπει να ήταν σκοπός ο Σκούπας, ο Κώστας. Από τις δώδεκα μέχρι το πρωί πήγε σκοπός ο Μήτσος ο Τσόλιας, ο Κατσίγιαννης. Όπως άκουσα εγώ ο Καραντάσης ήξερε ότι την άλλη ημέρα θα τον καθαρίζανε και λέει στον Κατσίγιαννη.

-Μπορείς να φωνάξεις την μητέρα μου.

-Δεν μπορώ ρε Γιώργο, είναι μεγάλη η ευθύνη που έχω.

-Τι θέλεις να τις πω;

-Στο τάδε μέρος έχω κάτι λεπτά κρυμμένα[8].

Εγώ δεν ξέρω (λέει ο Μαρμαράς) για πιο μέρος μίλαγε, ούτε αν πήγε να πάρει τα λεπτά. Πάντως από ότι λένε φάνηκε αργότερα ο Τσόλιας να έχει λεπτά.

Την άλλη μέρα δέσανε (τον Καραντάση) με τριχιές χέρια και πόδια, πισθάγωνα που λένε και τον πήγαν στο αλώνι της Εκκλησίας. Εκεί άρχισαν να τον κτυπούν αλύπητα οι παθόντες, τα θύματα που λέμε, οι μαυροφορεμένες χήρες και οι συγγενείς των θυμάτων. Εκεί ήταν μαζεμένο όλο το χωριό. Για μια στιγμή είπε αφήστε με ρε παιδιά να κάνω ένα τσιγάρο. Τότε άρχισε να λέει κάτι για τον Β….Πα…, ότι ήταν και αυτός μπλεγμένος με το αντάρτικο. Αυτός ο Β…..Πα – συνεχίζει ο Γιάννης Μαρμαράς-βρήκε τότε ευκαιρία και τον καθήλωσε, τον κτύπησε πολύ σκληρά με μια μαγκούρα, δεν ξέρω αν ήταν σιδερένια και από κει και πέρα δεν μπορούσε να μιλήσει. Από κει και πέρα οι άλλοι πήγαν και πήρανε πετρέλαιο και του άλειψαν τα ρούχα και του βάλανε φωτιά εκεί επί τόπου. Τα θύματα του Καραντάση ήσαν οι Μπαρλαίοι και Ταγαραίοι. Για τους Καρυωταίους υπεύθυνος ήταν ο Ρα….ος. Αυτό είναι άλλη περίπτωση. Τον δέσανε (τον Καραντάση) με κάτι τριχιές και τον πήγαν σέρνοντας στο χώμα με το κεφάλι κάτω μέχρι το νεκροταφείο και τον πετάξανε έξω από το νεκροταφείο στο ρέμα Ρέχτι. Ήταν τελειωμένος. Εκεί δεν μπορούσε να πλησιάσει κανένας.

Σε ερώτηση μου αν στο αλώνι της Εκκλησίας κάποιος ράπτης κουτσός του έσκισε την κοιλιά με το ψαλίδι που έραβε, ο Μαρμαράς απάντησε.

– Όχι όσο ζούσε δεν έγινε κάτι τέτοιο. Αργότερα μπορεί να έγινε. Την άλλη μέρα πήγε ο αδελφός του Καραντάση με ένα ξινάρι και τον έθαψε[9]. Άκουσα- εγώ δεν το είδα ο ίδιος- ότι τα άγρια ζώα (σκυλιά, αλεπούδες κλπ) του είχαν φάει τα μπούτια.

Σε ερώτηση μου αν ο Καραντάσης διέταζε ή έσφαζε και αυτός, ο Γιάννης Μαρμαράς μου απάντησε, ότι:

Σε όλα ήταν μέσα.

Σε συνέντευξη η Κατίνα Βρεδέ (ή Καρίπι)[10], σύζυγος Δημητρίου Μπινιάρη, που κατάγεται από τον Άγιο Βασίλειο και μένει στην Ποσειδωνία Κορίνθου αναφέρει τα πιο κάτω:

-Ο Καραντάσης ήταν δεύτερος ξάδελφος μου. Μια νύχτα που ήλθε και κοιμήθηκε στο σπίτι μας ήλθαν και τον πήραν με το ζόρι οι αντάρτες να πάει μαζί τους. Αυτός δε ήθελε να πάει. Ήτανε αθώος. Άλλοι φταίγανε σε κείνον τα ρίξανε.

Σε ερώτηση μου αν τον κτύπησε ο Β…. Πα…. δεν πήρε θέση αλλά απάντησε.

Πολλοί τον κτυπήσανε.

Επιβεβαιώνει ότι τον είχαν στο Λινό του Ρωντζιώκου- Βαρδάκα και ότι τον φύλαγε την νύχτα ο Μήτσος ο Τσόλιας ή Κατσίγιαννης.

-Το τι έγινε στην πλατεία δεν θέλω να τα θυμάμαι. Έκανα τρεις ημέρες να πιώ νερό. Στην πλατεία ήταν μαζεμένο όλο το χωριό. Ήτανε και της Μη..…ς, εκείνος ο Ράπτης. Με το ψαλίδι τούδωσε μία μέσα στην κοιλιά.

Σε ερώτηση μου γιατί το έκανε αυτό απάντησε.

-Του είχανε σφάξει τον γαμπρό του, τον Καρυώτη. Άλλοι τα κάνανε αυτός την πλήρωσε. Όποιον πιάσει η Μπόρα.

 Σε ερώτηση μου ποιοι ήσαν υπεύθυνοι και αν τους κατονόμασε ο Καραντάσης απάντησε.

Κείνοι που ήσαν υπεύθυνοι τον βάραγαν με την μαγκούρα. Δεν τον αφήνανε να μιλήσει. Θα πιάνανε και τον Γκουμάκο τον Γιώργη. Αλλά εκείνος την πάτησε κρυφά και έφυγε. Φύγε του είπαν, φύγε θα πιάσουνε και εσένα. Έφυγε και πήγε στην Αθήνα. (Εννοεί το άλλο μεγάλο στέλεχος των ανταρτών, υπεύθυνο του ΕΑΜ στο χωριό Άγιο Βασίλειο, τον δάσκαλο του χωριού Γεώργιο Πάστρα ή Γκούμα).

Σε ερώτηση ποιες ήσαν οι χήρες που τον κτυπάγανε. Απάντησε.

 -Εκείνες που τους είχαν σφάξει τους άνδρες. Σίγουρα δεν ήσαν τα κορίτσια των Μπαρλαίων και των Ταγαραίων. Περισσότερο τον κτυπάγανε οι άνδρες. Εγώ δεν άντεχα άλλο. Θυμάμαι μόνο ότι είδα στην πλατεία. Μετά σηκώθηκα και έφυγα. Ήτανε τότε πολύ άσχημα. Την ημέρα φοβόμαστε από τους Γερμανούς την νύχτα από τους αντάρτες.

Ο Νίκος Μπαρλιάς καταγόταν από τον Άγιο Βασίλειο και είχε σπουδάσει νομικά. Ήταν μέλος των πολιτικών ομάδων αντιστάσεως του ΕΔΕΣ του χωριού κατά των Γερμανών. Αργότερα έγινε διευθυντής της κρατικής ραδιοφωνίας. Σχετικά με τον Καραντάση είχε διηγηθεί στον γράφοντα τα πιο κάτω:

Εγώ έζησα τα γεγονότα με τον Καραντάση. Την ημέρα του λιντσαρίσματος του από τις μαυροφορεμένες χήρες και το εξαγριωμένο πλήθος πήρα αμέσως τηλέφωνο τους Άγγλους στην Κόρινθο, για να έλθουν, όσο πιο γρήγορα μπορούσαν για  να τον παραλάβουν ζωντανό. Ήλθε πράγματι καθυστερημένα ένα αγγλικό τζιπ από την Κόρινθο στο χωριό για να τον παραλάβει, αλλά ήταν αργά. Ήδη ο Καραντάσης είχε λιντσαριστεί από τις μαυροφορεμένες χήρες και το εξαγριωμένο πλήθος και είχε πεταχτεί νεκρός και καμένος με πετρέλαιο στο ρέμα Ρέχτι. Οι Άγγλοι έφυγαν άπρακτοι.

Πιθανότατα οι Άγγλοι είχαν ενδιαφέρον να πάρουν πολύτιμες πληροφορίες από ένα στέλεχος της ΟΠΛΑ, όπως ήταν ο Καραντάσης.

—————————————————–

[1] Θωμαΐδη Διονυσίου, ή Διπλού. Για Μίμηση και αποφυγή, 1982, σελίδα 140

[2] Μπουγάς Ιωάννης,  Αθώων αίμα, εκδόσεις Πελασγός, 2016, β τόμος, σελ. 217

[3] Μπουγάς Ιωάννης,  Αθώων αίμα, εκδόσεις Πελασγός, 2016, β τόμος, σελ. 217

[4] Μπουγάς Ιωάννης,  Αθώων αίμα, εκδόσεις Πελασγός, 2016, β τόμος, σελ. 217

[5] Ομοίως σελ.317

[6] Ομοίως σελ.317

[7] Συνέντευξη Ιωάννου Μαρμαρά του Θεοφάνους στις 8-4-2017

[8] Από διηγήσεις πολλών κατοίκων του Αγίου Βασιλείου ο γράφων θυμάται, ότι υπήρχε η εκδοχή τα λεπτά του Καραντάση να είχαν κρυφτεί κάτω από το ξύλινο πάτωμα του νεοκλασικού δημοτικού Σχολείου, που έφτιαξε ο Ανδρέας Συγγρός. (Σήμερα παλαιό δημοτικό Σχολείο, το οποίο αναπαλαιώθηκε και χρησιμοποιείται από τον πολιτιστικό σύλλογο του Χωριού). Στο Δυτικό τοίχο του σχολείου θυμάμαι, ότι υπήρχε μία τρύπα, η οποία οδηγούσε στο χώρο κάτω από το ξύλινο πάτωμα. Όσο ήμουν εγώ στο Δημοτικό η τρύπα αυτή ήταν πάντα φραγμένη με ξερολιθιά και απαραβίαστη. Κάθε φορά που την έβλεπα όταν παίζαμε στα διαλείμματα μου τραβούσε πάντα κάτι σαν μαγνήτης την περιέργεια μου για πιο λόγο άφησαν αυτή την τρύπα, αφού δεν υπήρχε υπόγειο, απλώς το κτίριο ήταν λίγο υπερυψωμένο. Όταν χρόνια αργότερα επισκέφτηκα πάλι το δημοτικό Σχολείο που φοίτησα η τρύπα ήταν ανοικτή, χωρίς ξερολιθιά και στο υποσυνείδητο μου έκανε την σκέψη, ότι μπορούν να αληθεύουν οι πολλές διηγήσεις των Αγιοβασιλιωτών για κρυμμένο θησαυρό του Καραντάση, που κάποιοι ενδιάμεσα τον είχαν βρει και τον είχαν πάρει. Όταν λέμε κρυμμένο θησαυρό κατά τον εμφύλιο μιλάμε για αγγλικές λύρες, που έδιναν οι πράκτορες Άγγλοι αξιωματικοί τα πρώτα χρόνια του εμφυλίου και στο ΕΑΜ και στον ΕΔΕΣ για να αντιμετωπίσουν τον Χίτλερ.

[9] Ο Αναστάσιος Τσουτσουβής του Δημητρίου, πρώτος μηχανικός του εμπορικού ναυτικού, που κατάγεται από τον Άγιο Βασίλειο είχε διηγηθεί στον γράφοντα, ότι τον έθαψε αυτός μαζί με το Μιχάλη Καραντάση, αδελφό του αντάρτη Γιώργου Καραντάση. Η ταφή έγινε με κάθε προφύλαξη από το εξαγριωμένο πλήθος στην τοποθεσία Ρέχτι μέσα σε ένα ρέμα, εκεί που υπήρχε παλαιότερα κατεστραμμένος ιερός Ναός του Αγίου Δημητρίου. Η τοποθεσία είναι δυτικά του σημερινού Νεκροταφείου του Χωριού και κοντά στο σημείο, όπου περνούσε με αερογέφυρα στο ρέμα Ρέχτι το Αδριάνειο Υδραγωγείο, που είχε κατασκευάσει ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Αδριανός.

[10] Συνέντευξη Κατίνας Μπινιάρη, ( Βρεδέ ή Καρίπι) στις 8-4-2017

Οκτώβριος 22, 2017

Ο Άγιος Βασίλειος Κορινθίας γλίτωσε στις 25-5-1944 την τελευταία στιγμή από μία γενική ομαδική εκτέλεση των κατοίκων από τους Γερμανούς.

Το πιο κάτω κείμενο του Γιάννη Κουτσούκου είναι από το υπό συγγραφή βιβλίο του

ΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΣΤΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ.

Μία νέα τραγωδία τύπου Καλαβρύτων και Δίστομου απεφεύχθη  την τελευταία στιγμή στον Άγιο Βασίλειο Κορινθίας στις 25-5-1944.

Η τραγική αυτή σελίδα της κατοχής είναι άγνωστη στους σημερινούς  Αγιοβασιλιώτες. Το γνωρίζουν μόνο ελάχιστοι ηλικιωμένοι που έζησαν την αγωνία των τελευταίων στιγμών της ζωής των, όταν όλο το χωριό μαζί με τα γυναικόπαιδα το είχαν συγκεντρώσει οι κατακτητές Γερμανοί για να το εκτελέσουν. Ο λόγος ήταν τα   αντίποινα που θέλανε να κάνουν οι Γερμανοί για την δολοφονία Γερμανών στρατιωτών.

Θα στηριχθώ περιληπτικά στην μαγνητοφωνημένη συνέντευξη, που μου έδωσε η Χριστίνα Πιπίλου- Δλαμαρίνη στις 17-9-2014  για το θέμα αυτό[1], το οποίον επιβεβαίωσαν και άλλοι ηλικιωμένοι κάτοικοι του Χωριού:

-Στην γύρω περιοχή των Αθικίων εκτελέστηκαν Γερμανοί στρατιώτες. Στην γερμανική διοίκηση έφθασε η εσφαλμένη πληροφορία, ότι αυτό το είχαν κάνει κάτοικοι από τον Άγιο Βασίλειο. Η Χριστίνα Πιπίλου – Δαλαμαρίνη ισχυρίζεται, ότι την πληροφορία  αυτή στους Γερμανούς την έδωσαν έμπιστα πρόσωπα τους από την  ιδία περιοχή των Αθικίων. Επίσης, ότι αυτό το έκαναν  για να γλιτώσουν τα Αθίκια από την ομαδική εκτέλεση.

Για τέτοιες ομαδικές εκτελέσεις έπρεπε να δώσει εντολή ο ίδιος ο Χίτλερ. Το γερμανικό εκτελεστικό  απόσπασμα  με τα αυτόματα όπλα στο χέρι περίμεναν την εντολή με κάποια φωτοβολίδα όπως έγινε στα Καλάβρυτα ή με κάποιο  άλλο μέσο.  Οι εγκλωβισμένοι και μελλοθάνατοι Αγιοβασιλιώτες ζούσαν μέσα στην πιο φρικτή αγωνία της  ζωής των. Τα μικρά παιδιά έκλαιγαν, οι ηλικιωμένοι ανήμποροι υπέφεραν και οι γονείς είχαν διπλή και τριπλή αγωνία.

Τον σωτήριο ρόλο στην περίπτωση αυτή τον έπαιξε ο τότε πρόεδρος του Χωριού Γρηγόρης Κατσίγιαννης, που είχε τότε το σπίτι του στην πλατεία του χωριού, απέναντι από την Εκκλησία. Έτρεξε στην γερμανική φρουρά που ήταν στον σιδηροδρομικό σταθμό του χωριού και τους παρακάλεσε και τους έπεισε να παρέμβουν.  Ορισμένοι κάτοικοι του χωριού, όπως και ο πρόεδρος είχαν καλές σχέσεις με την γερμανική φρουρά του σιδηροδρομικού σταθμού του Αγίου Βασιλείου. Τους έδιναν τακτικά νταμπουζάνες ( γυάλινες χιλιάρες ) με το σπιτίσιο κρασί από το βαρέλι τους να για πιουν[2]. Ήλθαν μερικοί από την φρουρά μαζί με τον πρόεδρο Γρηγόρη Κατσίγαννη στην Πλατεία του χωριού και είπαν στον επικεφαλής του εκτελεστικού αποσπάσματος, ότι οι κάτοικοι είναι φιλήσυχοι και έχουν καλές σχέσεις μαζί τους και ότι δεν μπορεί να έχουν οι κάτοικοι αυτοί  εκτελέσει τους Γερμανούς ή να έχουν κάνει κάποιο σαμποτάζ.

Ύστερα από αρκετή αγωνιώδη αναμονή και συζητήσεις το γερμανικό εκτελεστικό απόσπασμα με προφορικές εγγυήσεις της γερμανικής φρουράς του χωριού αποφάσισε να αποχωρήσει.

Έτσι γλίτωσε το χωριό ανήμερα της Αναλήψεως, ημέρα Πέμπτη στις 25-5-1944 από μια άδικη εκτέλεση και η όλη η Ελλάδα από ένα ακόμη απάνθρωπο έγκλημα.

Η Χριστίνα  Πιπίλου-Δαλαμαρίνη ισχυρίζεται ακόμη,

ότι ο μακαριστός σύζυγος της Χρίστος Δαλαμαρίνης  (Γιωργέτας), ο οποίος έλαβε την πρωτοβουλία να γίνει το καινούργιο νεκροταφείο στο Ρέχτι, είναι εκείνος, ο οποίος επέμενε και αφιέρωσε-κόντρα στην αντίθετη άποψη του τότε εφημέριου Δημητρίου Δελή- την καινούργια Εκκλησία του νεκροταφείου στην Ανάληψη. Και αυτό σε ανάμνηση του γεγονότος, ότι στις 25 Μαίου του 1944, ημέρα Πέμτη της Αναλήψεως, γλίτωσαν οι κάτοικοι του χωριού από μια φρικιαστική σφαγή  των Γερμανών κατακτητών και με απρόβλεπτες τραγικές συνέπειες για τις επόμενες γενεές των κατοίκων του Αγίου Βασιλείου Κορινθίας.

Ο Τάσος Μαρμαράς του Θεοφάνους σε συνέντευξη[3] στις 26-8-2017 προς τον γράφοντα προσθέτει τα εξής:

Οι γερμανοί στρατιώτες βγήκαν στο χωριό και μάζευαν με την βία τον κόσμο να πάει στην πλατεία για εκτέλεση. Εγώ ήμουν τότε σπίτι με την μάνα μου, η οποία είχε ζυμώσει και ήταν έτοιμη να βάλλει το ψωμί στο φούρνο. Ήλθαν δυο γερμανοί για να πάρουνε και την μάνα μου να πάει στην πλατεία για εκτέλεση. Κάτι έλεγαν «παρτύ, παρτύ» Της κοπανάνε μια σπρωχταριά (την έσπρωξαν) για να φύγει για την πλατεία και την επήρανε μαζί τους. Το ψωμί έμεινε έτσι εκεί χάμου. Εγώ δεν πήγα στην πλατεία αλλά εκάθησα κοντά στο ψωμί και έκλαιγα.

Ο Τάσος Μαρμαράς επιβεβαιώνει ότι είχε ακούσει, χωρίς να ήταν ο ίδιος παρών στην πλατεία, δηλαδή για τον ρόλο της φρουράς των Γερμανών υπέρ του χωριού, την σωτήρια ενέργεια του προέδρου Γρηγόρη Κατσίγιαννη και προσθέτει ότι οι Γερμανοί είχαν στήσει τρία πυροβόλα στην πλατεία του Χωριού έτοιμα  για την εκτέλεση.

Ο Γεώργιος Ζώγαλης του Ιωάννου σε συνέντευξη[4] προς τον γράφοντα ισχυρίζεται τα πιο κάτω:

-Ο Γερμανός Λοχίας της φρουράς των γερμανών Ρόμπερτ είναι αυτός που επενέβη στο εκτελεστικό απόσπασμα τον Γερμανών στις 25 Μαίου του 1944 ανήμερα της Αναλήψεως ημέρα Πέμπτη  και την τελευταία στιγμή έσωσε το χωριό από την ομαδική εκτέλεση.

Το χωριό το είχε περικυκλώσει ένα γερμανικό τάγμα  και είχαν μαζέψει όλους τους άνδρες όσους βρήκαν στο χωριό ηλικίας πάνω από 15 ετών για να τους εκτελέσουν. Είχαν έλθει για συμπαράσταση και τα γυναικόπαιδα στην άκρη της Πλατείας. Τούς άνδρες τους είχαν βάλλει στην σειρά με πρώτο τον Γορίλα (Νικόλαος Αριστείδου Ρεκλείτη), επειδή ήταν ο πιο ψηλός. Θα ήταν τότε περίπου 18 ετών. Το τάγμα αυτό ήλθε από την περιοχή του Άσσου Κορινθίας μέσω Βεληνιάτικα, Σπαθοβούνι και Τούρκικο Γεφύρι. Περάσανε μπροστά από τα δικά μας τα γαλάρια (ποιμνιοστάσια), που ήσαν κοντά στον δρόμο (περιοχή Αλάμπι). Εμείς ήμασταν μέσα μαζί με τα πρόβατα, αλλά δεν μας αναζήτησαν και μας προσπέρασαν. Δεν βάδιζαν μόνο στο δρόμο αλλά είχαν απλωθεί και στα κτήματα σε μεγάλη ακτίνα και έψαχναν για κρυμμένους αντάρτες, κατευθυνόμενοι προς το χωριό για να επιβάλλουν αντίποινα με ομαδική εκτέλεση των κατοίκων. Το χωριό μας δεν έφταιγε. Είχανε κάποιοι κρεμάσει εξ Γερμανούς στην περιοχή Χιλιομοδίου ή Αθικίων και δεν ξέρω πως κάνανε υπεύθυνο το χωριό μας.

Τα πολυβόλα τα είχαν στήσει στα πεύκα μπροστά από το σπίτι του Ταγαρά στην πλατεία του χωριού. Εγώ δεν ήμουν εκεί, αλλά τα έχω ακούσει. Μαζί με το γερμανικό τάγμα ήταν και ένας Έλληνας Λοχαγός, ο οποίος λεγόταν Τρίκκας Γεώργιος. Ο τότε πρόεδρος του Χωριού Γρηγόρης Κατσίγιαννης γνώριζε τον Λοχαγό αυτόν τον πλησίασε και του είπε.

–Τι κάνουμε τώρα; και αυτός του απάντησε

–Τράβα κάτω . Και του έδειξε τον σιδηροδρομικό Σταθμό του χωριού.

Και μαζεύει ο Γρηγόρης Κατσίγαννης ένα κοφίνι αυγά και τα πήγε κάτω. Αμέσως ο Γερμανός Λοχίας Ρόμπερτ  έρχεται επάνω και τους είπε (στο γερμανικό απόσπασμα):

–Μην κουνηθείτε. Οι άνθρωποι  είναι φιλήσυχοι. Δεν έχουν κάνει καμία ανδραγαθία. Και έτσι σώθηκε το χωριό από τον λοχία Ρόμπερτ.

Και εκείνη την ημέρα σκοτωθήκανε μόνο τα τρία παιδιά[5]. Ο ένας από τα τρία παιδιά που σκοτώθηκαν-σύμφωνα με την Ντίνα Ξύδη, Δασκάλα- ήταν ο Κωστής Ξύδης του Γεωργίου και της Σοφίας, 22 χρονών, αδερφός του Iωάννου Ξύδη (ή Κακάνη), ο οποίος είναι πατέρας της Ντίνας Ξύδη, Δασκάλας..Τα άλλα δύο παιδιά είναι ο Ιωάννης Τσουστσουβής και ο Ιωάννης Μπισμπιρούλιας. Ας είναι αιωνία τους οι μνήμη. .. 

Tα πυροβόλησαν από τα Αλωνάκια  (παλιό γήπεδο του χωριού)  την στιγμή που οι τρεις Αγιοβασιλιώτες ευρίσκοντο στην περιοχή Δάφνες του βουνού Δαφνιάς,  πηγαίνοντας να κρυφτούν για να γλιτώσουν από την ομαδική εκτέλεση που θα γινόταν στην πλατεία του χωριού. Οι Γερμανοί όμως είχαν αποκλείσει όλο το χωριό, ήσαν καλοί σκοπευτές και δεν μπορούσε κάποιος να μπει ή να βγει από το χωριό.

Η ημερομηνία 25 Μαΐου 1944 -ανήμερα της Αναλήψεως είναι ένας πολύ σπουδαίος χρονολογικός σταθμός για το χωριό Άγιος Βασίλειος, διότι την ημέρα αυτή οι κάτοικοι του Χωριού γλίτωσαν την τελευταία στιγμή από την ομαδική εκτέλεση που είχαν αποφασίσει οι Γερμανοί κατακτητές και τους είχαν συγκεντρώσει για τον σκοπό αυτό στην κεντρική πλατεία του χωριού. Με άλλα λόγια την ημερομηνία αυτή απεφεύχθη στο παρά πέντε να σφαγιασθεί το χωριό, όπως έγινε και με τα μαρτυρικά Καλάβρυτα και το Δίστομo

Η ημερομηνία αυτή, που είναι και ημέρα Πέμπτη της Αναλήψεως,  δηλαδή η 25 Μάιου του 1944 προκύπτει από το Πασχάλιον του διορθωμένου Ιουλιανού ημερολογίου του έτους 1944, όπου το Πάσχα εορτάστηκε στις 16 Απριλίου. Προσθέτοντας 39 ημέρες μετά το Πάσχα για να προσδιορίσουμε την ημέρα της Αναλήψεως προκύπτει η ημερομηνία 25 Μαίου 1944[6].

 

 

[1]Συνέντευξη Χριστίνας Πιπίλου, συζύγου Χρήστου Δαλαμαρίνη στις 17-9-2014

[2] Από ομολογίες κατοίκων οι Γερμανοί αγόραζαν το κρασί και δεν δεχόντουσαν να το πάρουν δωρεάν

[3] Συνέντευξη Αναστασίου Μαρμαρά του Θεοφάνους στις 26-8-2017

[4] Συνέντευξη Γεωργίου Ζώγαλη του Ιωάννου στις 5-4-2017

[5] Εννοεί τους  Ξύδης Κωνσταντίνος (ή Κακάνης), Μπισμπιρούλιας Ιωάννης και Τσουτουβής Ιωάννης.

Η Ντίνα Ξύδη, δασκάλα, δίνει τις πιο κάτω πληροφορίες για τον Κωνσταντίνο Ξύδη: Ο Κωστής Ξύδης του Γεωργίου και της Σοφίας, 22 χρονών ήταν αδερφός του πατέρα της. Η ίδια έχει πάρει το όνομά του.

 

[6] Και για το τρέχον έτος 2017 από καθαρή σύμπτωση το Πάσχα συνέπεσε στις 16 Απριλίου και η εορτή της Αναλήψεως στις 25 Μαίου, ημέρα Πέμπτη.

Οκτώβριος 20, 2017

Η μετά θάνατον ζωή και η ανακαίνιση του σύμπαντος.

Filed under: Uncategorized — Γιάννης Κουτσούκος @ 11:00 πμ

Γιάννης Κουτσούκος

Η μετά θάνατον ζωή και η ανακαίνιση του σύμπαντος.

Από την φιλοκαλία των ιερών νηπτικών.

του Γιάννη Κουτσούκου

Μέσα στα κείμενα του Αγίου Συμεών του νέου Θεολόγου βρίσκεται ο πυρήνας της ο ρ θ ό δ ο ξ η ς πίστης μας, ο οποίος όμως δυστυχώς σήμερα ή έχει αγνοηθεί ή δεν τονίζεται, όσο έπρεπε από τη  διοικούσα Εκκλησία

 Αποτέλεσμα εικόνας για συμεων ο νεοσ θεολογοσ

Συμεών ο νέος θεολόγος.

Τι γίνεται, λοιπόν, μετά το θάνατο;

Σύμφωνα με τον Άγιο Συμεών, την ώρα του θανάτου -που η εκκλησία ονομάζει κοίμηση- υπάρχει ένας προσωρινός χωρισμός σώματος και ψυχής. Στη Δευτέρα Παρουσία θα έχουμε ανάσταση νεκρών και ένωση πάλι ψυχής και σώματος, αλλά σε νέο σώμα “πνευματικό.”  Αυτό θα συμβεί   για τους «δίκαιους», για όσους δηλαδή κριθούν να κληρονομήσουν την “αιώνιο βασιλεία» (Παράδεισο). 

Τι είναι, όμως, ο Παράδεισος; “Εκεί θα λάμπουμε από το πρώτο και θείο φως ως δεύτερα φώτα, με το να βλέπουμε τη δόξα και λαμπρότητα αυτού του απρόσιτου και…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 444 επιπλέον λέξεις

Οκτώβριος 17, 2017

ΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Filed under: Uncategorized — Γιάννης Κουτσούκος @ 4:57 μμ

Πηγή: ΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

ΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Filed under: Uncategorized — Γιάννης Κουτσούκος @ 4:57 μμ

Γιάννης Κουτσούκος

Παραθέτουμε πιο κάτω το πρώτο τμήμα από τον πίνακα περιεχομένων του νέου βιβλίου του Γιάννη Κουτσούκου με τον τίτλο:
ΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ
ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ
Η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα κατά την Κατοχή και τον Εμφύλιο πόλεμο.
Χρονολογικός πίνακας_
Τα ονόματα και τα αρχικά γράμματα των αντιστασιακών και μη αντιστασιακών οργανώσεων που έδρασαν στην κατοχή και στον εμφύλιο .
Πως συγκροτήθηκαν οι πρώτες εθνικές πολιτικές και στρατιωτικές ομάδες αντιστάσεως στον τέως Δήμο Κλεωνών στις οποίες συμμετείχαν και πολλοί κάτοικοι του Αγίου Βασιλείου.

Η αντιστασιακή ομάδα του ελληνικού στρατού στο Φαρμακά υπό τον Ταγματάρχη Βαζαίο αναγκάζεται να συγχωνευτεί με το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.

Οι πολιτικές αντιστασιακές ομάδες στον Δήμο Κλεωνών χάνουν κάθε επαφή με την ομάδα Βαζαίου_
Τα παρασκήνια της συγχωνεύσεως της ομάδος του ΕΔΕΣ στον Φαρμακά με τον ΕΛΑΣ σύμφωνα με κείμενα του Βαζαίου
Οι τραγικές συνέπειες ενός ραδιοφωνικού πομπού κατά τον κατοχικό εμφύλιο πόλεμο κρυμμένος στην…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 320 επιπλέον λέξεις

ΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ

Παραθέτουμε πιο κάτω το πρώτο τμήμα από τον πίνακα περιεχομένων του νέου βιβλίου του Γιάννη Κουτσούκου με τον τίτλο:
ΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ
ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ
Η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα κατά την Κατοχή και τον Εμφύλιο πόλεμο.
Χρονολογικός πίνακας_
Τα ονόματα και τα αρχικά γράμματα των αντιστασιακών και μη αντιστασιακών οργανώσεων που έδρασαν στην κατοχή και στον εμφύλιο .
Πως συγκροτήθηκαν οι πρώτες εθνικές πολιτικές και στρατιωτικές ομάδες αντιστάσεως στον τέως Δήμο Κλεωνών στις οποίες συμμετείχαν και πολλοί κάτοικοι του Αγίου Βασιλείου.

Η αντιστασιακή ομάδα του ελληνικού στρατού στο Φαρμακά υπό τον Ταγματάρχη Βαζαίο αναγκάζεται να συγχωνευτεί με το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ.

Οι πολιτικές αντιστασιακές ομάδες στον Δήμο Κλεωνών χάνουν κάθε επαφή με την ομάδα Βαζαίου_
Τα παρασκήνια της συγχωνεύσεως της ομάδος του ΕΔΕΣ στον Φαρμακά με τον ΕΛΑΣ σύμφωνα με κείμενα του Βαζαίου
Οι τραγικές συνέπειες ενός ραδιοφωνικού πομπού κατά τον κατοχικό εμφύλιο πόλεμο κρυμμένος στην Αγία τράπεζα της Εκκλησίας στον Άγιο Βασίλειο Κορινθίας.
Το παρασκήνιο εξόντωσης του Τάσου Μπαρλιά.
Τάσος Μπαρλιάς: Οι δραματικές σκηνές της εκτελέσεως του από την ΟΠΛΑ το 1944 (κατά τον εμφύλιο πόλεμο στην περιοχή του Αγίου Βασιλείου Κορινθίας).
Θύματα Γερμανών στον Άγιο Βασίλειο Κορινθίας κατά έτη 1941-1944_
Η γερμανική φρουρά στον σιδηροδρομικό σταθμό του Αγ. Βασιλείου Κορινθίας κατά την γερμανική κατοχή
Θύματα κατοίκων Αγίου Βασιλείου που εκτελέστηκαν από τους Κομμουνιστές και τους Τσολιάδες μετά την κατάρρευση του ΕΑΜ_
Θύματα που εκτελέστηκαν από τους κομμουνιστές το έτος 1944. Συνολικά 20 άτομα.
Θύματα κομουνιστών που εκτελέστηκαν από τους Τσολιάδες μετά την κατάρρευση του ΕΑΜ. Συνολικά 2 άτομα.
Ο Άγιος Βασίλειος Κορινθίας γλίτωσε την τελευταία στιγμή από μία γενική εκτέλεση των κατοίκων από τους Γερμανούς.
Δύο Θύματα και δύο τραυματίες από τις γερμανικές εκκαθαρίσεις στην περιοχή Αγίου Βασιλείου Κορινθίας την άνοιξη του 1944_
Οι πρώτες αντιστασιακές στρατιωτικές ομάδες των αποστράτων αξιωματικών στην Κορινθία και οι πολιτικές αντιστασιακές ομάδες στον Δήμο Κλεωνών.
Γεγονότα του 1941: Η δράση στην Κορινθία της εθνικιστικής οργάνωσης «Αβέρωφ» και ο πατριωτικός ρόλος του Μητροπολίτου Μιχαήλ. Η χορήγηση τροφίμων από την Μητρόπολη. O ιταλός κατάσκοπος της οδού Κολιάτσου Κριβελίνι.
Γεγονότα του ΕΔΕΣ το 1942: Φυγάδευση από Κόρινθο αξιωματικών στη Μέση Ανατολή. Συλλήψεις από Ιταλούς ως ομήρων των Ταρσούλη, Παπαγεωργίου και του Αρχιμανδρίτη Γ. Χατζόπουλου, μετέπειτα Μητροπολίτη Ολυμπίας και Τριφυλίας και κατόπιν Δημητριάδος.
Σκέψεις και ερωτήματα για τον ρόλο και την στάση των Άγγλων στην αντίσταση και στον Εμφύλιο πόλεμο.
Γραπτές μαρτυρίες για την σχέση των αντιστασιακών ομάδων ΕΔΕΣ και ΕΑΜ με τους Άγγλους αξιωματικούς στην Κορινθία.
Ονόματα Άγγλων αξιωματικών στη Πελοπόννησο που πλαισίωσαν στα βουνά τον ΕΛΑΣ.
Ο πολιτικός υπεύθυνος του ΕΑΜ στην περιοχή Κορινθίας με το ψευδώνυμο Στάθης ή Τριαντάφυλλος.
Τα γυναικόπαιδα του Αγίου Βασιλείου καταφεύγουν τον Απρίλιο του 1941 στο σπήλαιο της Χούνης και στη σπηλιά του Σαγγιώτη στην περιοχή Πασά για να γλιτώσουν από τους βομβαρδισμούς των γερμανικών αεροπλάνων τύπου Στούκας
Ονόματα ανταρτών από τον Άγιο Βασίλειο Κορινθίας

« Προηγούμενη σελίδαΕπόμενη σελίδα: »

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: