Γιάννης Κουτσούκος

Μαΐου 7, 2017

Το φράγκικο κάστρο του Αγίου Βασιλείου Κορινθίας. Δύο φωτογραφίες.

Filed under: φυσικό κάλος,Ιστορία — Γιάννης Κουτσούκος @ 7:46 μμ

Μεγάλο τμήμα του χωριού Άγιος Βασίλειος Κορινθίας από το φράγκικο κάστρο. Στο βάθος ο Κορινθιακός Κόλπος.
Στη δεύτερη φωτογταφία φαίνονται καθαρά τα ανατολικά τείχη του Κάστρου με τους δύο προμαχώνες που σώζονται ακόμη σήμερα και είναι όμως έτοιμοι να καταρεύσουν από την έλλειψη συντήρησης.

Φωτογραφία του Jannis Koutsoukos.
Φωτογραφία του Jannis Koutsoukos.

Απρίλιος 23, 2017

Ιστορικά στοιχεία για το κατεστραμμένο Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου στον κάμπο του Αγίου Βασιλείου Κορινθίας.

Filed under: Uncategorized — Γιάννης Κουτσούκος @ 11:02 πμ

ΤΟ ΠΙΟ ΚΑΤΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΥΤΣΟΥΚΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ «ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟΧΡΟΝΟ  ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ 2.600 Π.Χ ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ»

Το εξωκλήσι Άγιος Γεώργιος στη σημερινή θέση Μοναστήρι (παλιά ονομασία Αζίζι), όπου και τα ερείπια του εκεί Μετοχίου της Μονής. του Αγίου Δημητρίου Στεφανίου
Η ιερά μονή Αγίου Δημητρίου Στεφανίου Κορινθίας, ή οποία λειτουργεί και σήμερα δυτικά του Στεφανίου ως γυναικεία μονή, είχε αποκτήσει επί Τουρκοκρατίας πολλά κτήματα και στην πεδιάδα του Αγίου Βασιλείου Κορινθίας. Ο λόγος ήταν ότι φιρμάνι του Σουλτάνου, το οποίο εκδόθηκε μετά την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως το 1453, όριζε ότι αν κάποιος υπόδουλος Έλληνας δώριζε τα κτήματα του σε μοναστήρι, τότε οι Τούρκοι δεν είχαν δικαίωμα να του τα πάρουν. Οι ίδιοι οι δωρητές των κτημάτων συνήθως καλλιεργούσαν τα κτήματα αυτά ως συνεταίροι της μονής. Για την καλλιέργεια των κτημάτων αυτών στην πεδιάδα του Αγίου Βασιλείου η μονή του Αγίου Δημητρίου Στεφανίου απεφάσισε να έχει μόνιμα μοναχούς εκεί για να επιβλέπουν και να καλλιεργούν την περιουσία της. Χρειάστηκε δηλαδή να κτίσει μέσα στα κτήματα της μονής ένα μετόχι (κτιριακό παράρτημα) για την διαμονή των μοναχών και ένα ιερό ναό για τον εκκλησιασμό τους.
Η εκκλησία στο μετόχι του Αγίου Γεωργίου στην πεδιάδα του Αγίου Βασιλείου κατασκευάστηκε το έτος 1832. Αυτό προκύπτει από σωζόμενο έγγραφο της Μονής Στεφανίου προς την Βασιλική Διοίκηση Κορινθίας με ημερομηνία 8 Ιουνίου 1837 και αριθ. 6, Δ4. Σε αυτό το έγγραφο η μονή Στεφανίου απαντάει στη Διοίκηση Κορίνθου και αναφέρει επί πλέον ότι η μονή Στεφανίου απέχει από το μετόχι, που βρίσκεται στον Άγιο Βασίλειο, τέσσερις ώρες και δεν μπορούν οι μοναχοί του μετοχίου να πηγαίνουν συνεχώς από τον Άγιο Βασίλειο για εκκλησιασμό στο Στεφάνι. Από το ίδιο έγγραφο προκύπτει ότι η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου κατασκευάστηκε με την προτροπή του τότε επισκόπου Κορίνθου Κυρίλλου του Β’ Ροδόπουλου, ο οποίος διετέλεσε επίσκοπος από το 1819 έως το 1836. Επίσης αυτό το έγγραφο προσδιορίζει την θέση του μετοχίου με την φράση κατά την θέσιν Κορτέσαν, δηλαδή κοντά στην Κουρτέσαν (πρόκειται για το Χάνι της Κουρτέσας) και δεν χρησιμοποιεί το όνομα της γνωστής τότε τοποθεσίας Αζίζι, στην οποία είχε κτισθεί το μετόχι του Αγίου Γεωργίου.

Πολύτιμες πληροφορίες για την ιστορία της περιοχής μας παρέχουν επίσης και δύο προγενέστερα έγγραφα της Μονής Στεφανίου, τα οποία υπογράφει ο ηγούμενος Χριστόφορος και ο σύμβουλος της Μονής Μακάριος.
Το πρώτο έχει αριθ. 23 και ημερομηνία 11 Οκτωβρίου 1836. Απευθύνεται προς τον Διοικητή Κορινθίας και ζητάει να γίνουν τα εγκαίνια της εκκλησίας του μετοχίου στη θέση Αζίζι, (δηλ του σημερινού Αγίου Γεωργίου στο κάμπο του Αγίου Βασιλείου). Η σπουδαία πληροφορία αυτού του εγγράφου είναι ότι αδιάκοπα ευρίσκονται εκεί στην περιοχή Χριστιανοί «καθώς και η εν Κουρτέση σταθμεύουσα Χωροφυλακή». Με απλά λόγια η χωροφυλακή στο Χάνι της Κουρτέσας έχει εγκατασταθεί προ του 1836 και στην περιοχή εκτός από τους μοναχούς ευρίσκονται συνεχώς και εργαζόμενοι στα κτήματα του μετοχίου ή σε δικές τους εργασίες.
Το δεύτερο έγγραφο με ημερομηνία 25 Νοεμβρίου 1836 και αρ. 22απευθύνεται προς την εκκλησιαστική επιτροπή της επισκοπής Κορινθίας και ζητάει επίσης την άδεια να εγκαινιασθεί ο πιο πάνω ναός του μετοχίου στην θέση Αζίζι. Τελικά η εκκλησιαστική επισκοπική επιτροπή, η οποία αποτελείται από τον Ναθαναήλ Αγγελόπουλο και τον Ιωσήφ Κωνσταντινίδη, με ημερομηνία πρώτη Δεκεμβρίου 1836 δεν εγκρίνει τα εγκαίνια, διότι η εκκλησία δεν ευρίσκεται σε οικισμό («μέρος κατοικούμενο»).
Από προφορικές πληροφορίες που αφορούν τις αρχές του εικοστού αιώνα προκύπτουν τα εξής: α) Οι μοναχοί έμειναν στο μετόχι μέχρι τουλάχιστον το 1918 και μάλλον αποχώρησαν το 1920, οπότε το εγκατέλειψαν μαζί με τον ηγούμενο και πήγαν στο Στεφάνι β) Η υποχρεωτική μεταβίβαση στους κατοίκους του χωριού της τεράστιας περιουσίας (μοναστηριακά), που είχε το μοναστήρι στην περιοχή του Αγίου Βασιλείου έγινε το 1924. Ο αναδασμός της γης και η διανομή στους κατοίκους έγινε το 1927.γ) Ο νερόμυλος που λειτουργούσε βόρεια από το μετόχι – περίπου 200 μέτρα μακριά από αυτό – ήταν παλαιότερος και ανήκε στην ιδιοκτησία του μετοχιού δ) Οι μοναχοί λειτουργούσαν το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου τακτικά ε) Μέχρι την δεκαετία του 1960 κατά την εορτή του Αγίου Γεωργίου διεξήγοντο αγώνες ιππασίας μετά την θεία λειτουργία. Η διαδρομή άρχιζε από το μετόχι του Αγίου Γεωργίου μέχρι το χωριό του Αγίου Βασιλείου στ) Το μετόχι διέθετε τρεχούμενο νερό και για το πότισμα των καλλιεργειών, αλλά και για την κίνηση του νερόμυλου ζ) Το κεντρικό διώροφο κτίριο του μετοχιού, το οποίο σώζεται ακόμη και σήμερα με πεσμένη την οροφή του και ονομάζεται από τους ντόπιους μοναστήρι κατασκευάσθηκε το 1902 και εγκαταλείφθηκε το 1920.

Γιάννης Κουτσούκος

Απρίλιος 8, 2017

ΕΜΜΕΤΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΕΠΟΧΗ: Το νέο βιβλίο του Γιάννη Κουτσούκου. Ο πρόλογος και τα περιεχόμενα του Βιβλίου.

Filed under: ποίηση,λογοτεχνία — Γιάννης Κουτσούκος @ 2:38 μμ

Με κωδικό ISBN 978-960-93-9030-9 της Εθνικής Βιβλιοθήκης κυκλοφόρησε το νέο Βιβλίο του Γιάννη Κουτσούκου

ΕΜΜΕΤΡΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΕΠΟΧΗ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Τα ποιήματα που δημοσιεύονται στο παρόν πόνημα είναι κείμενα
πλέον των εξήντα πέντε ετών. Πρόκειται μόνο για τριάντα εννέα κείμενα,
που διασώθηκαν μέχρι σήμερα στο προσωπικό μου αρχείο ή δημοσιευμέ-
να σε διάφορες τοπικές εφημερίδες. Έχουν γραφτεί όλα κατά την μαθη-
τική εποχή, όταν ήμουν μαθητής του Δημοτικού Σχολείου, του Γυμνασίου
και του Λυκείου. Στο τέλος του βιβλίου καταχωρώ και τέσσερα πρόσφα-
τα κείμενα, τα οποία στην ουσία είναι πρόχειρα ευθυμογραφήματα.
(Πρόκειται για τα τρία μικρά, πρόχειρα και εύθυμα ποιηματάκια για τα
τρία εγγονάκια και για το Σκέψεις σε μια σπάνια βαρυχειμωνιά).
Μπροστά από κάθε κείμενο παραθέτω μία ανάλυση του περιεχομένου
και τις μορφής κάθε ποιήματος. Κυρίως θέλω να εισάγω τον αναγνώστη
στο πνεύμα της τότε εποχής και στους λόγους που με ώθησαν να γράψω.
Παράλληλα όμως υπάρχουν και στοιχεία για τα λογοτεχνικά ρεύματα και
την κοινωνική επικαιρότητα της τότε μαθητικής και εν γένει κοινωνικής
εποχής. Μέσα από έναν αυθορμητισμό- χωρίς ατομική προσπάθεια ή
προγραμματισμό- για να επιτελέσω αυτό το λογοτεχνικό οδοιπορικό της
παιδικής και εφηβικής ηλικίας μου, μπορεί να διακρίνει ο αναγνώστης
και την πνευματική και συναισθηματική πορεία ενός νέου της εποχής ε-
κείνης.
Στα θέματα των ποιημάτων κυριαρχεί ο νατουραλισμός και η ομορφιά
της φύσεως, ο νεορομαντισμός, τα παιδικά ιδανικά και το αβέβαιο μέλλον
ενός νέου. Επίσης ο ιδεαλισμός, η ονειροπόλος φαντασία, ο οραματισμός,
τα ταμπού και οι προκαταλήψεις της εποχής και οι απαγχονισμοί των
νεαρών κυπρίων αγωνιστών της εποχής εκείνης. Νοηματικά μοτίβα είναι
όμως και τα ιστορικά Δερβενάκια καθώς και ο τότε πρόσφατος εμφύλιος πόλεμος.
Ακόμη στα κείμενα αυτά προβάλλεται και ότι μας δίδασκαν τότε οι δάσκαλοι στο δημοτικό σχολείο. Ως μικροί μαθηταί είχαμε εκ των
πραγμάτων εντελώς άδολα ενστερνισθεί τότε τα διδασκόμενα μαθήματα,
που αφορούσαν την πίστη μας και την ιστορία μας.

Στο ποίημα Ο θάνατος της Μαρίας έχω ως θέμα τις πεζές σημειώ-
σεις, που άφησε ο Διονύσιος Σολωμός στην μη τελειωμένη ποιητική σύν-
θεση του με τον τίτλο Ο Λάμπρος. Έκανα τότε ως μαθητής την προσπά-
θεια και συνέθεσα σε έμμετρη μορφή αυτόν τον πεζό λόγο του Σολωμού,
χρησιμοποιώντας παρόμοιο μέτρο και ρυθμό σαν τον δικό του, αλλά με διαφορετικό δικό μου περιεχόμενο, συμπληρώνοντας έτσι ένα μη τελειω-
μένο έργο του.
Στο τέλος του βιβλίου έχουν καταχωρηθεί τα περιεχόμενα ογδόντα
οκτώ τηλεοπτικών εκπομπών μου, οι οποίες έχουν αναρτηθεί υπό μορφή
βίντεο στο κανάλι Youtube – πνευματική αναγέννηση, αλλά και σε άλλες
θέσεις του διαδικτύου. Σε κάθε καταχώρηση αναφέρεται επιγραμματικά
το περιεχόμενο των εκπομπών αυτών και η ηλεκτρονική διεύθυνση στο
Youtube, όπου μπορεί κάθε ενδιαφερόμενος να δει στο διαδίκτυο την τη-
λεοπτική αυτή εκπομπή σε μορφή βίντεο. Οι εκπομπές αυτές αφορούν
οδοιπορικά εντός και εκτός Ελλάδος, ιστορία, φιλοσοφία, ορθοδοξία και
γενικότερα τον πολιτισμό

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ
ΠΡΟΛΟΓΟΣ………………………………………………………………………………………………
ΟΝΕΙΡΕΜΕΝΗ ΜΟΥΣΑ …………………………………………………………………………….
ΣΤΟΝ ΔΙONYΣΙΟ ΣΟΛΩΜΟ ……………………………………………………………………
ΠΡΟ ΤΗΣ ΑΓΧΟΝΗΣ ……………………………………………………………………………..
ΜΑΝΑ …………………………………………………………………………………………………….
ΔΕΡΒΕΝΑΚΙΑ ………………………………………………………………………………………….
ΣΤΗ ΣΚΛΑΒΩΜΕΝΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ ……………………………………………………………..
ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ………………………………………………………………………………………
ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ………………………………………………………………………………………..
Η ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΟΥ……………………………………………………………………..
ΑΓΑΠΗ…………………………………………………………………………………………………….
ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΗΣ ΣΚΛΑΒΙΑΣ …………………………………………………………………..
Η ΣΧΟΛΗ ΜΑΣ…………………………………………………………………………………………
ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ…………………………………………………………………………
ΚΥΠΡΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΑΣ ………………………………………………………………………………..
ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟ ΔΕΙΛΙΝΟ …………………………………………………………………………..
25 ΜΑΡΤΙΟΥ 1821……………………………………………………………………………………
ΠΕΝΘΟΣ ………………………………………………………………………………………………….
ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΟΥ ……………………………………………………………..
ΩΡΕΣ ΠΟΝΟΥ …………………………………………………………………………………………..
O ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ……………………………………………………………………….
ΟΚΤΑΣΤΙΧΟ ΤΟΥ ΛΑΜΠΡΟΥ ……………………………………………………………………
ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΛΑΜΠΡΗΣ ………………………………………………………………………….
ΠΡΟΣΤΑΓΜΑ ……………………………………………………………………………………………
ΚΑΛΗ ΜΕΡΑ ΘΛΙΨΗ ……………………………………………………………………………….
ΡΑΝΤΙΣΕΣ ΠΟΝΟ ……………………………………………………………………………………..
ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ ΤΗΣ ΛΕΥΤΕΡΙΑΣ ………………………………………………………………….
ΣΤΗ ΣΗΜΑΙΑ…………………………………………………………………………………………….
ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ………………………………………………………………………………………
ΑΝΟΙΞΙΣ…………………………………………………………………………………………………
ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ …………………………………………………………………………………… .
ΠΑΣΧΑ …………………………………………………………………………………………………..
ΑΜΑΡΤΩΛΟΣ…………………………………………………………………………………………
ΒΑΡΥΧΕΙΜΩΝΙΑ……………………………………………………………………………………..
ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΜΟΥ ………………………………………………………………………………………
H ΑΜΥΓΔΑΛΙΑ ……………………………………………………………………………………….
Η ΕΛΛΑΣ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ…………………………………………………………………….
ΑΠΟ ΤΗ ΜΑΧΗ ΣΤΑ ΔΕΡΒΕΝΑΚΙΑ ΚΑΙ ΑΓΙΟ ΣΩΣΤΗ ……………………….. .
ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ…………………………………………………………………………………………….
ΤΡΙΑ ΜΙΚΡΑ, ΠΡΟΧΕΙΡΑ ΚΑΙ ΕΥΘΥΜΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑΚΙΑ ΓΙΑ ΤΡΙΑ ΕΓΓΟΝΑΚΙΑ…
ΣΚΕΨΕΙΣ ……………………………………………………………………………………………….
ΤΑ 88 ΒΙΝΤΕΟ – ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΕΚΠΟΜΠΕΣ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΥΤΣΟΥΚΟΥ ΣΤΟ
YOUTUBE ……………………………………………………………………………………………..

Μαρτίου 29, 2017

Με κωδικό ISBN 978-618-83108-0-3 της Εθνικής Βιβλιοθήκης κυκλοφορεί εντός των προσεχών ημερών το νέο Βιβλίο του Γιάννη Κουτσούκου με τον τίτλο: «Δημοσιευμένα πεζογραφήματα»

Με κωδικό ISBN 978-618-83108-0-3 της Εθνικής Βιβλιοθήκης κυκλοφορεί εντός των προσεχών ημερών το νέο Βιβλίο του Γιάννη Κουτσούκου (αποτελούμενο από 300 σελίδες) με τον τίτλο:

«Δημοσιευμένα πεζογραφήματα»

Πιο κάτω παραθέτουμε τα περιεχόμενα και τις αντίστοιχες σελίδες του Βιβλίου, το οποίο θα παραχωρηθεί δωρεάν σε όλους, όσους τους ενδιαφέρει το περιεχόμενο του και επιθυμούν να το αποκτήσουν.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Φυσικές Επιστήμες 9
Η ακουστική του θεάτρου της Επιδαύρου
Μια επιστημονική ερμηνεία του φαινομένου 11

Σε φανταστικά επίπεδα η τεχνική εξέλιξη
Δορυφορικό σύστημα εντοπισμού με ακρίβεια 20 μέτρων.
Επαληθεύονται οι προφητείες της «Αποκάλυψης»; 13

Η τεχνική των αρχαίων Ελλήνων
(είχαν οι πρόγονοί μας Μηχανές;) 15

Μαρτυρίες αρχαίων συγγραφέων για τους σεισμούς
Ο καταποντισμός της Αρχαίας Ελίκης 17

Mία ερμηνεία του φυσικού φαινομένου
του σεισμού με απλά λόγια
Τί είναι μέγεθος και τί ένταση ενός σεισμού; 19

Οι σεισμοί στον Νομό Κορινθίας
Μία χρονική και ιστορική αναδρομή
από την αρχαιότητα έως σήμερα

——————————

Ιστορικά δημοσιευμένα στον Τύπο 27
Η πρώτη διοικητική διαίρεση της Κορινθίας το 1834 29

Ο ιστορικός ναός του Αγίου Σώστη στα Δερβενάκια 31

Ντοκουμέντα από τη νεώτερη ιστορία της Κορίνθου 1858-2008 34

Ελληνική γλώσσα: H μοναδική νοηματική γλώσσα
στον πλανήτη μας 36

Ο Παπαρσένης Κρέστας
Ο Ήρωας του 1821 που έπεσε στον Αη-Σώστη των Δερβενακίων
και είναι θαμμένος εκεί 39

Η Σοφία Ρέντη και οι δύο Νοταράδες της Κορινθίας
(Ο Δημήτρης Καλλέργης τελικά ο κερδισμένος) 43

Νικήτας Σταματελόπουλος ή Νικηταράς 46

Αναβίωση των αγώνων στο στάδιο της Νεμέας το 2000 μ.Χ.
Κρίσεις και σχόλια 49

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, Ο Έλληνας 52

Για την έκθεση ζωγραφικής του El Greco 55

Βιβλίο αφιερωμένο στο χωριό Αγ. Βασίλειος Κορινθίας 57

——————————–

Ιστορικά δημοσιευμένα στο Διαδίκτυο 59
O Γάλλος περιηγητής Μονσέλ (Moncel) διέρχεται το 1843
από τον κάμπο του Αγίου Βασιλείου Κορινθίας και περιγράφει
την ευρύτερη περιοχή και την διανυκτέρευσή του 61

Ο Ναός του Αγίου Σώστη στα στενά του Αγίου Σώστη
στον Άγιο Βασίλειο Κορινθίας 63

Ιστορικές πληροφορίες για τον Άγιο Βασίλειο Κορινθίας
από φράγκικο έγγραφο του 1365 μ.X. του φεουδάρχη της Κορινθίας
Niccolò Acciaiuoli (Νικολό Ατσαγιόλη) 66

Το φράγκικο κάστρο του Αγίου Βασιλείου Κορινθίας 75

Το Ασκητήριο-βυζαντινός ναός στη σπηλιά του Αντώνη
στον Άγιο Βασίλειο Κορινθίας 78

Η προϊστορική περίοδος στην περιοχή
του Αγίου Βασιλείου Κορινθίας
Τοπική μυθολογία και Νεολιθική εποχή (7.000- 2.600 π.Χ.) 81

Το αρχαίο κυκλικό πυραμοειδές στη θέση Ανεμόμυλος στα στενά
του Αγίου Σώστη, περιοχή Αγίου Βασιλείου Κορινθίας 83

Η εποχή του χαλκού στην περιοχή του Αγίου Βασιλείου Κορινθίας
(2600-1100 π.Χ.) 85

Μαρμάρινες υπαίθριες προτομές και κείμενα στον Άγιο Σώστη
περιοχής Αγίου Βασιλείου Κορινθίας 87

Ο Επισιτισμός της Ελλάδος κατά την κατοχή και σήμερα . 95

———————————-

Λογοτεχνικά 105
Στη μνήμη του Βασίλη Ρώτα 107

Διαλεκτική και αποξένωση σαν θεατρικά μέσα
ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ: Ο μεγάλος καινοτόμος του θεάτρου 109

Η συμβολική προειδοποίηση του Μπέρτολτ Μπρεχτ στην
πατρίδα του Γερμανία για ένα τρίτο πόλεμο 112

Μια άποψη για τον Νίκο Καζαντζάκη
Άλλο ορθόδοξη πίστη και άλλο Λογοτεχνία 113

Ρώμος Φιλύρας: Ένας ξεχασμένος μεγάλος Κορίνθιος ποιητής 115

——————————–

Ορθόδοξη Υμνολογία δημοσιευμένη στον Τύπο 117
Σύνοψη των σπουδαιότερων θεολογικών συμπερασμάτων
από τα κείμενα της ακολουθίας της Μεταμορφώσεως 119

Από την υμνογραφία των Θεοφανείων 124

Χριστούγεννα 1998
Από την Υμνογραφία των Χριστουγέννων 128

Η ύψωση σε εννέα ωδές
Με αφορμή την εορτή της 14ης Σεπτεμβρίου
από την υμνωδία της σταυροπροσκυνήσεως 131

Από την υμνωδία του Τριωδίου
Πνευματικά γυμνάσματα 135

Μεγάλη Δευτέρα και Μεγάλη Τρίτη
Από την Υμνολογία της Μεγάλης Εβδομάδος 138

Από την Υμνολογία της Μεγάλης Τετάρτης 141

————————

Ορθόδοξη Υμνολογία δημοσιευμένη στο Διαδίκτυο 145
Η Μεταμόρφωση του Χριστού
μέσα από τα κείμενα της Υμνολογίας της Εορτής 147

Η Ανάληψη του Χριστού μέσα από τα κείμενα
της Ορθόδοξης Υμνολογίας 150

Η κάθαρση των παθών σύμφωνα με τον υμνογράφο
των Θεοφανίων Κοσμά 153

Δύο ύμνοι από τον Δεκαπενταύγουστο 154

—————————–

Θεολογία 155
Λίγα λόγια για την μυστική Θεολογία της ορθοδοξίας
Από την φιλοκαλία των ιερών νηπτικών 157

Το βαθύτερο νόημα των Χριστουγέννων
Η νίκη κατά του θανάτου 160

Από την φθορά στην αφθαρσία,
μία ασύλληπτη ανθρώπινη υπέρβαση 163

Άνθρωπος, ο εγκλωβισμένος στο χωροχρόνο
και η μοναδική διέξοδός του 166

Η μετά θάνατον ζωή και η ανακαίνιση του σύμπαντος
Από την φιλοκαλία των ιερών νηπτικών 169

Ένας καινούργιος χρόνος μπροστά στο άπειρο του Θεού
Η πνευματική και συμβατική διάσταση του χρόνου 172

Ο τύπος και η ουσία της θείας ενσάρκωσης
Ο σκοπός της ενσάρκωσης του θείου Λόγου 175

Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, Επίσκοπος Θεσσαλονίκης
Από τα κείμενα των ιερών νηπτικών
της μυστικής θεολογίας της Ορθοδοξίας 178

Συμεών ο Νέος Θεολόγος:
Ένας μεγάλος μύστης των θείων ελλάμψεων 181

Επιστήμη του 20ου αιώνα επαληθεύει την Αγία Γραφή 183

Eπίκαιρα και εσχατολογικά μηνύματα
Η μερική και τελική κρίση για κάθε άνθρωπο 185

Η ψυχανάλυση της ιατρικής και
η εξομολόγηση της Ορθόδοξης Εκκλησίας 188

Γραπτές μαρτυρίες για τον παράδεισο των πρωτοπλάστων και
για τον παράδεισο κατά την Δευτέρα Παρουσία 190

———————————

Διάφορα: Θεολογικά – Εκκλησιαστικά 193
Κοσμάς ο Αιτωλός: Ο εθνομάρτυς και άγιος της εκκλησίας μας 195

Μακάριος ο Νοταράς (1731-1805): O από Κορινθίας Άγιος
και μέγας φιλοκαλικός και νηπτικός της Ορθοδοξίας 197

Ο Όσιος Πατάπιος στα Γεράνεια:
Μία πρόταση στην τοπική εκκλησία της Κορίνθου 200

Το θαύμα του «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ» με τον Αρχάγγελο Γαβριήλ
Ποια είναι η ιστορία της εικόνας του «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ»
με τον Αρχάγγελο Γαβριήλ 203

Το πέρασμα ενός ασκητή από την Κόρινθο το 1992:
Κατάθεση μιας μαρτυρίας
για τον αγιορίτη ασκητή Λεόντιο από την Σάμο 206

Το μυστήριον της ανομίας συντελείται;
ΝΑΙ ή ΟΧΙ; 209

Άλλο πράγμα η πίστη στον Χριστό
και άλλο οι ανθρώπινες αδυναμίες του κλήρου 212

Σύγχυση της εποχής μας ή εκσυγχρονισμός;
Η εκκοσμίκευση της Εκκλησίας και η διαχρονικότητά της 215

Οι λαϊκοκληρικοί κύκλοι και η αντιμετώπισή των:
Μία πρόταση για τον νέο Μητροπολίτη Κορίνθου 217

Τριώδιο: Πνευματική άσκηση ή ένα καρναβάλι;
Μία κλίμακα πνευματικής ανάβασης 10 εβδομάδων 219

Τριώδιο και καρναβάλι 222

Η θρησκευτικότητα και το τάμα του Θ. Κολοκοτρώνη
στην «Αγία Μονή Κυθήρων»
σε σχέση με την Μάχη στα Δερβενάκια 224

Ανάβαση στην κορυφή του όρους Σινά στην Αίγυπτο 227

Ο Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Ρουμελιώτης (1941-1999)
Ένα πνευματικό παιδί της Κορινθίας που έφυγε 229

———————————

Διάφορα: Υγεία – Οικολογία 231
Υπάρχει ατμοσφαιρική μόλυνση στην περιοχή της Κορίνθου; 233

Με έμμεση ευθανασία θα ισοδυναμεί η τυχόν αδυναμία
του ΕΟΠΠΥ για την χορήγηση φαρμάκων
σε ασθενείς με βαρειά και χρόνια νοσήματα 235

Υπάρχει έλειψη θάρρους για την αντιμετώπιση της μάστιγας
του καρκίνου στις ρίζες του; Υπάρχει υποκρισία της εξουσίας; 237

Φυτοφάρμακα: Μία ωρολογιακή βόμβα δίπλα μας 239

Το φυσικό αέριο στην Κορινθία και οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας 241

—————————————

Διάφορα: Κοινωνικά – Πολιτική – Σάτυρα
Ποιος θέλει να κόψει τα φτερά του Πήγασου; 245

Ελλάς Ελλήνων… διαπλεκομένων 247

Με τέτοια νοοτροπία, κύριοι, δεν πρόκειται να βγούμε
από την κρίση – ηθική και οικονομική 249

Πως φθάσαμε μέχρι εδώ ως χώρα;
S.O.S σε όλους… Και πάλι S.O.S. 251

Χαίρε ώ!…. Χαίρε διαφθορά ! 253

Οικονομοκεντρικός και ανθρωποκεντρικός χαρακτήρας της εποχής μας
Αντί Millenium και γιορτούλες καλό θα ήταν να κάνουμε
και μερικές σκέψεις για την νέα χιλιετία 254

Πέρα από τον πυρετό των συνενώσεων
Θα διατηρήσουμε την ταυτότητά μας ως Έλληνες
στις νέες απαιτήσεις των ευρωπαϊκών ανακατατάξεων; 256

Ιδρύεται Σύλλογος μελέτης και προβολής προβλημάτων
του νομού Κορινθίας 258

Παραλειπόμενα για το λιμάνι της Κορίνθου 261

Τόσες πολλές ειδήσεις, τόσες λίγες απαντήσεις.
Διώρυγα, Πανεπιστήμιο, χιονοδρομικό κέντρο κ.λπ.
Συζητούνται αλλά δεν λύνονται 263

Τέσσερα χρόνια μετά:
Η ελλαδική τοπική αυτοδιοίκηση μπροστά στη νέα χιλιετηρίδα 265

Υποψήφιοι και… ψηφοφόροι 267

———————————

Διάφορα: Μεταβυζαντινή Τέχνη –
Οιδοιπορικά – Λαογραφικά 269
Θεολογική ερμηνεία των τοιχογραφιών των αίνων
στη Ζωοδόχο Πηγή του Αγίου Βασιλείου Κορινθίας 271

Οδοιπορικό στο Άγιον Όρος από 19-10-2015 έως 22-10-2015 280

Τα φιδάκια της Παναγίας στα Αργίνια της Κεφαλλονιάς 282
——————————-

Πεζογραφήματα από την Μαθητική Ζωή 285
Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΤΡΩΓΛΗ 287

ΔΙΑΡΗΞΙΣ ΚΟΥΜΠΑΡΙΟΥ 292

ΟΧΙ «ΚΑΤΑ ΚΡΗΜΝΩΝ» 295

ΧΩΡΙΣ ΒΑΘΟΣ 298

Μαρτίου 20, 2017

ΑΝΟΙΞΙΑΤΙΚΟ ΔΕΙΛΙΝΟ.

Filed under: Λογοτεχνία — Γιάννης Κουτσούκος @ 11:09 μμ

 

TOY ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΥΤΣΟΥΚΟΥ

Ένα έμμετρο από την μαθητική εποχή, που περιλαμβάνεται στο νέο μου βιβλίο.

Μύρια χρυσάφια μας σκορπάς στη φύση άγια ώρα.
Τα χρώματα τα άρρητα που πλημμυρούν μπροστά μας
Μας φέρνουνε πολύ ψηλά σε κάποια θεία χώρα.
Του παραδείσου όμοια, όπου ποθεί η καρδιά μας.

Ο ασημένιος του ουρανού τρισφωτεινός πατέρας,
Το άρμα του Απόλλωνα και πάλι κουρασμένος
Στη Δύση τρέχει να κρυφτεί. Και ο καθαρός αέρας
Απ το θυμάρι βγαίνοντας, δροσάτος, μυρωμένος,
Χαϊδεύοντας τα πρόσωπα τρέχει σιγά και πάλι,
Να αρωματίσει τα κλαδιά , να διώξει την μαυρίλα
Για να χαρούν κινούμενα τα πράσινα τα φύλλα.

Το ποταμάκι σιγαλά, όπου κυλά πιο πέρα
Με το γλυκό το πάφλασμα, τον ήχο της φλογέρας
Να δυναμώσει θέλοντας αφήνει τον αέρα
Να του αρπάξει την φωνή στο τέλος της ημέρας.

Κι αυτός ξανά φτερώνοντας στα πέρατα τεντώνει
Πιο μυρωδάτος πιο απαλός μες στου Θεού την Χάρη,
Τον ήχο μεταφέροντας στο ωδικό αηδόνι,
Που αρχίζει το κελάηδημα, το άσμα του να ψάλλει.

Σο δάσος το κατάφυτο αμέτρητοι σπουργίτες
Αμέτρητες βγάζουν φωνές, εσπερινό τους ψάλλουν.
Και στη κυψέλη την αγνή οι τίμιοι τεχνίτες
Με πίστη εις το έργο τους το μέλι τους ετοιμάζουν.

Τρέχουν, φωνάζουν τα παιδιά τις γειτονιές τρελαίνουν.
Γέλια, παιχνίδια και φωνές την ώρα αυτή γεννιούνται.
Χαρούμενα τα σήμαντρα εσπερινό σημαίνουν
Κι οι κόρες οι ολόχαρες στη βρύση χαιρετιούνται.

Η δύση όλη ντύθηκε στα ολόμαυρα τα κάλλη
Και συννεφάκι που έτυχε τριγύρω να θαυμάζει
Και αυτό χρυσά εντύθηκε και καμαρώνει πάλι,
Την θέα αυτή την θεϊκή της φύσεως γιορτάζει.

 
Φωτογραφία του Jannis Koutsoukos.
Φωτογραφία του Jannis Koutsoukos.
Φωτογραφία του Jannis Koutsoukos.
Ο Jannis Koutsoukos πρόσθεσε 3 νέες φωτογραφίες.

Εαρινή ισημερία απόψε (ανοιξιάτικη ίση μέρα ίση νύχτα 21/3/2017).
Αρχή της άνοιξης και η φύση το δηλώνει με την ομορφιά της.
Φωτογραφίες από το εσπερινό περπάτημα στην παραλία Αγίου Νικολάου Κορίνθου)

Μαρτίου 18, 2017

«Το όνειρο ενός γελοίου.»Mονόλογος του μεγάλου Ρώσου συγγραφέα Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι

Filed under: Θέατρο,λογοτεχνία,Uncategorized — Γιάννης Κουτσούκος @ 10:58 μμ

Απόψε παρακολούθησα τον θεατρικό μονόλογο του μεγάλου Ρώσου συγγραφέα Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι στο συναυλιακό χώρο :»Μαρία Δημητριάδη» στην Κόρινθο:»Το όνειρο ενός γελοίου.»
Ήταν ένα απίίθανο και μοναδικό παραλήρημα ανθρωπισμού, αγάπης και ανθρώπινης μεταφυσικής του κορυφαίου Ντοστογιέφσκι.
Η απόδοση του μονόλογου από τον Δημήτρη Βερύκιο στην σκηνή ήταν βιωματική, καταπληκτική και σχεδόν ανεπανάληπτη.
Συγχαρητήρια και στον φίλο Βασίλη Κανιάρη για την πολιτιστική του προσφορά στην Πόλη μας.

Μαρτίου 16, 2017

Από την υμνωδία του Τριωδίου. Πνευματικά γυμνάσματα.

Filed under: Υμνογραφία,θεολογία — Γιάννης Κουτσούκος @ 4:03 μμ

Σήμερα θα κάνω μια προσπάθεια να δώσω ένα δείγμα γραφής από τις υψηλές έννοιες και τον σπάνιο λυρισμό που περιέχουν τα ποιήματα των υμνογράφων του Τριωδίου και ειδικά των κατανυκτικών εσπερινών.
Δυστυχώς η όλη ατμόσφαιρα της σημερινής κοινωνίας, όπου παρατηρείται διαστροφή των εννοιών, έλλειψη αξιών, σύγχυση μεταξύ αρετής και κακίας και ένας ανελέητος υλισμός, έχει συντελέσει ώστε τα σπουδαία αυτά ποιήματα του Τριωδίου να μοιάζουν σαν κρυμμένα διαμάντια.

Η αρχαία γλώσσα στην οποία είναι γραμμένα, ο τρόπος με τον οποίο πολλές φορές ψέλνονται (τονισμός του μουσικού μέλους και όχι του λόγου) -και κυρίως μια τυπολατρική και επαγγελματική αντιμετώπιση πολλές φορές των ακολουθιών των κατανυκτικών εσπερινών, είναι τα πιο βασικά αίτια που κρατούν τις λυρικές εκφράσεις και τα νοήματα των υμνωδιών αυτών μακριά από τον κόσμο.
Ο κατανυκτικοί εσπερινοί, ως γνωστόν, ψέλνονται στις εκκλησίες -αν και όπου ψέλνονται ακόμη- κάθε Κυριακή βράδυ όλη την διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Βασικοί υμνογράφοι των ποιημάτων αυτών είναι ο Ιωσήφ ο υμνογράφος (Θ’ αιώνας), και ο Θεόδωρος ο υμνογράφος (Θ’ αιώνας). Τη μουσική επένδυση έχουν κάνει κυρίως ο Πέτρος Λαμπαδάριος ο Πελοποννήσιος, αλλά και άλλοι συνθέτες της βυζαντινής μουσικής.
Σ’ ένα ποίημα του Θεόδωρου του υμνογράφου, που ψέλνεται την Κυριακή της Τυρινής το βράδυ αναφέρονται τα εξής:
«Ας αρχίσουμε τον καιρό της νηστείας με χαρά, με το να υποβάλλουμε τους εαυτούς μας σε πνευματικούς αγώνες.
Aς εξαγνίσουμε την σάρκα μας με το να νηστεύουμε όχι μόνο από τα φαγητά, αλλά και από τα ψυχικά μας πάθη (τις ψυχικές διαστροφές και κακίες) και με το να καλλιεργούμε τις αρετές του Πνεύματος. Στις οποίες αρετές αν επιμείνουμε μέχρι τέλους με πόθο θ’ αφιερωθούμε όλοι να δούμε το πάνσεπτο Πάθος του Χριστού Θεού, και το Άγιο Πάσχα με πνευματική αγαλλίαση».

Με επιγραμματικό τρόπο ο Θεόδωρος μας δίνει μέσα σε λίγες γραμμές το βαθύτερο νόημα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, αλλά και της Χριστιανικής θρησκείας γενικότερα. Δεν αρκεί η νηστεία των φαγητών, αλλά χρειάζεται και η νηστεία των παθών και η καλλιέργεια και άσκηση των αρετών του Πνεύματος.

Και τα τρία αυτά είναι ο «Πνευματικός αγώνας» που οδηγεί στον καθαρισμό των σαρκών μας αλλά και στην εξάγνιση της ψυχής του κάθε ατόμου. Έτσι εξαγνισμένοι μπορούμε να αξιωθούμε να βιώσουμε συνειδητά την σταυρική θυσία του Θεανθρώπου, αλλά και την Ανάστασή του και όλα αυτά, με πνευματική αγαλλίαση που είναι η «θέωση» του κάθε ενός από εμάς. Η προσπάθεια δηλαδή του καθ’ενός που είναι ο πνευματικός του αγώνας (νηστεία φαγητών, παθών και εξάσκηση πνευματικών αρετών) φθάνει στην «θέωση» (αγαλλίαση) μέσα από την Θεανθρώπινη θυσία και την Ανάσταση. Δηλαδή έχουμε αποτέλεσμα της προσωπικής μας προσπάθειας εφ’ όσον επενεργήσει και η Θεία Χάρις.

Ποια είναι όμως τα πάθη της ψυχής μας, τα οποία καλούμεθα να περιορίσουμε και αποκόψουμε; Αυτά είναι: υπερηφάνεια, φιλαργυρία, πορνεία, φθόνος, γαστριμαργία, θυμός, αμέλεια κ.ά. Ποιες είναι οι αρετές του πνεύματος; Αγάπη (και σ’ όσους μας αδίκησαν), διάκριση, ταπείνωση (έλλειψη εγωισμού) κ.λπ. Από τα πιο πάνω προκύπτει, ότι η γνωστή σε όλους λέξη «νηστεία» της Μεγάλης Τεσσαρακοστής δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά μέσον. Όπως μέσον είναι επίσης ο περιορισμός και η εξάλειψη των ψυχικών παθών.

Ο σκοπός είναι να μπορέσουμε να φθάσουμε μέσα από την σωματική και ψυχική αυτή κάθαρση στα δύο επόμενα στάδια του πνευματικού αγώνα που είναι ο φωτισμός και η «θέωση».

Γιάννης Κουτσούκος

Δημοσιεύτηκε στις 29-1-1998
στην εφημερίδα «Σήμερα» της Κορίνθου

Μαρτίου 15, 2017

Από το κείμενο της Δευτέρας Επιστολής του Αποστόλου Πέτρου (Καινή Διαθήκη) γιά τήν εμφάνιση ψευτοδιδασκάλων – αιρετικών. (Επιστολή Πέτρου Β,΄ β’ 1- 3α)

Filed under: θεολογία — Γιάννης Κουτσούκος @ 8:56 μμ

Το κείμενο :
1 Ἐγένοντο δὲ καὶ ψευδοπροφῆται ἐν τῷ λαῷ, ὡς καὶ ἐν ὑμῖν ἔσονται ψευδοδιδάσκαλοι, οἵτινες παρεισάξουσιν αἱρέσεις ἀπωλείας, καὶ τὸν ἀγοράσαντα αὐτοὺς δεσπότην ἀρνούμενοι ἐπάγοντες ἑαυτοῖς ταχινὴν ἀπώλειαν· 2 καὶ πολλοὶ ἐξακολουθήσουσιν αὐτῶν ταῖς ἀσελγείαις, δι᾿ οὓς ἡ ὁδὸς τῆς ἀληθείας βλασφημηθήσεται· 3 καὶ ἐν πλεονεξίᾳ πλαστοῖς λόγοις ὑμᾶς ἐμπορεύσονται..

Η μετάφραση
Παρουσιάσθηκαν δέ καί ψευδοπροφήτες στο λαό, όπως καί σέ σας θά παρουσιασθούν ψευδοδιδάσκαλοι. Αυτοί μέ τρόπο δόλιο θά εισαγάγουν αιρέσεις πού οδηγούν στήν απώλεια, θά αρνούνται καί αυτόν τόν Δεσπότη (τόν Κύριο) πού τούς αγόρασε, καί έτσι θά επιφέρουν κατά τού εαυτού τους γρήγορη απώλεια. 2 Τίς δέ ασέλγειές τους θά ακολουθήσουν πολλοί, καί εξ αιτίας των η οδός της αληθείας (η χριστιανική πίστι) θά δυσφημηθή. 3 Από άπληστη δέ ιδιοτέλεια θά σάς εκμεταλλευθούν μέ πλαστούς λόγους…

Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως (19-3-2017)

Filed under: Υμνογραφία,Υμνολογία,θεολογία — Γιάννης Κουτσούκος @ 2:23 μμ

Σήμερα θα κάνω πάλι μία προσπάθεια να εμβαθύνω στην ιστορική και δογματική σημασία, ενός ποιήματος που έχει συνθέσει ο μεγάλος Υμνογράφος της Εκκλησίας, ο Κοσμάς, ο επίσκοπος Μαϊουμά, πόλεως της Φοινίκης. Μαζί με τον αυτάδελφόν του όσιο Ιωάννη Δαμασκηνόν έγγραψαν «ασματικούς κανόνες», που σώζονται μέχρι σήμερα.

Ο Άγιος Κοσμάς (8ος αιώνας) ήταν θετός αδελφός του Αγ. Ιωάννου του Δαμασκηνού και συμμόνασαν και οι δύο για πολλά χρόνια στη Μονή του Αγ. Σάββα των Ιεροσολύμων. Ο ασματικός αυτός «κανόνας» της υψώσεως του Τιμίου Σταυρού αποτελείται από εννέα ωδές (η ενάτη ωδή είναι διπλή). Το μέτρο του είναι τονικό, δηλαδή το βάρος πέφτει όχι στο μέτρο των αρχαίων Ελληνικών ποιημάτων (μακρά – βραχεία συλλαβή), αλλά στον τονισμό. Δηλαδή μεγάλη σημασία δίνεται στη μουσική έκφραση των λέξεων.
Η γλώσσα που χρησιμοποιείται είναι καταλήγουσα. Η ποίηση είναι δογματική. Ύστερα από το σάλο των αιρέσεων της εποχής εκείνης οι υμνογράφοι τόνιζαν κατά λογοτεχνικότατο τρόπο τις υψηλές δογματικές αλήθειες της πίστης μας.
Στο δεύτερο τροπάριο της έβδομης ωδής του ασματικού «κανόνα» του Κοσμά περιέχεται μια θαυμαστή ερμηνεία των συμβολισμών του Παραδείσου, ο οποίος στην παλαιά Διαθήκη περιγράφεται σαν κήπος, αλλά και συμβολικά ονομάζεται και «ξύλον της γνώσεως».

Θα παραθέσουμε πρώτα το κείμενο και τη μετάφραση του τροπαρίου αυτού και θα σχολιάσουμε τη βαθύτερη σημασία που δίνεται, τόσο από τον Κοσμά, όσο και από άλλους εκκλησιαστικούς πατέρες για τον συμβολισμό του «ξύλου (δένδρου) της γνώσεως» στον Παράδεισο.
Κείμενο
Έλυσε πρόσταγμα Θεού παρακοή,
και ξύλον ήνεγκε
θάνατον βροτοίς,
το μη ευκαίρως μεταληφθέν
εν ασφαλεία της εριτίμου δε,
εντεύθεν ζωής το ξύλον είργετο,
ο νυκτιλόχου
δυσθανούς ηνέωξεν,
ευγνωμοσύνη κράζοντος
ο υπερύμνητος, των Πατέρων και ημών,
Θεός ευλογητός εί.

Μετάφραση
Με την παρακοή του ο Αδάμ αθέτησε την εντολή του Θεού και ο καρπός του δένδρου που γεύτηκε ακαίρως (σε όχι αρμόδιο χρόνο) προξένησε θάνατο (σ’ αυτόν) και στους απογόνους του. Έκτοτε το δένδρο της πολύτιμης ζωής ήταν απαγορευμένο (για τους θνητούς) φρουρούμενο με μεγάλη ασφάλεια. Αυτό δε (δηλ. την κλεισμένη πόρτα του Παραδείσου και του ξύλου της ζωής) άνοιξε η ευγνώμων εκδήλωση του ληστή, που υπέστη τον ατιμωτικό θάνατο (του Σταυρού) και που αναφωνούσε: Θεέ μας και Θεέ των Πατέρων μας, ο πάνω από κάθε ύμνο, είσαι δοξασμένος.

Ο καρπός του δένδρου της γνώσεως στον Παράδεισο σχολιάζει ο Αγ. Γρηγόριος ο θεολόγος: «… ήτο η θέα του Θεού, την οποίαν ημπορούσαν να πλησιάσουν χωρίς να κινδυνεύσουν μόνον εκείνοι, οι οποίοι είχαν τελειοποιηθεί με την άσκησην….» (Έργα 5, σ. 55-57). Επομένως μιλάμε για έναν «νοητόν παράδεισον» και όχι για έναν «κήπο με δένδρα και καρπούς».
Σ’ αυτό συνηγορεί και ο Αγ. Νικόδημος ο Αγιορείτης, ο οποίος γράφει: «… Το ξύλον της γνώσεως ήτο νοητόν και αυτό έμελε ο Αδάμ να το απλαύσει ευκαίρως, ήτοι εν καιρώ τω πρέποντι, όταν ήθελε φθάσει εις την τελειότητα. Και ίσως η τελειότητα του Αδάμ ήτο η θέωσις, όπου έμελε να λάβει διά την οποίαν και εδημιουργήθη….» (Εοργοδρόμιον σ. 41).
Το ίδιο υποστηρίζει και ο Άγιος Μάξιμος: «Γι’ αυτό το σκοπό μας έπλασε ο Θεός για να γίνουμε μέτοχοι (κοινωνοί) της θείας φύσεως».

Όλη αυτή η ερμηνεία ανάγεται στη φράση του τροπαρίου: «ευκαίρως μεταληφθέν». Δηλαδή το «ξύλον της γνώσεως» (η κοινωνία της θέας του Θεού) δε συνέφερε τους Πρωτοπλάστους τη στιγμή εκείνη, διότι δεν είχαν ακόμη την τελειότητα εκείνη, την οποία έπρεπε να είχαν. Τους είχε δοθεί, όμως, η δυνατότητα ν’ αποκτήσουν την τελειότητα. Αποτέλεσμα της μη έγκαιρης «γευστικής δοκιμής» των Πρωτοπλάστων ήταν αυτόματα να εκδιωχθούν από το δένδρο της ζωής (από τον Παράδεισο) και από τη χάρη του Θεού και έπεσαν σε μία πιο ατελέστερη μορφή (βαριά και φθαρτή σάρκα).
Το «δένδρο της ζωής» (δηλαδή η θέα του Θεού) ήταν απαγορευμένο και έκτοτε εφρουρείτο με μεγάλη ασφάλεια (από τη «φλογίνη ρομφαία» και «τα χερουβείμ») μέχρι τη Σταύρωση και την Ανάσταση του Χριστού. Κατά την σταύρωση πρώτος ο ληστής με τη μεγάλη μετάνοιά του εισήλθε πάλι στον Παράδεισο. Για το θέμα αυτό ο Άγιος Γρηγόριος ο θεολόγος γράφει: «… Το ότι γίνεται (ο Πρωτόπλαστος) θνητός (σαρκικός) και ότι διακόπτεται η αμαρτία διά να μη γίνει αθάνατον το κακόν και έτσι η αμαρτία αποβαίνει φιλανθρωπία. Διότι εγώ έτσι πιστεύω ότι τιμωρεί ο Θεός» (Γρηγ. θεολόγου Έργα 5, σ. 55- 57).

Επομένως, ο σταυρικός θάνατος του Χριστού και η αυτεξούσια Ανάστασή του, που έγινε με τη θεϊκή του δύναμη (ως δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος) έδωσε τη δυνατότητα πάλι στους ανθρώπους με τη δύναμη της πίστης και της μετάνοιας να μπορούν να εισέλθουν πάλι στον Παράδεισο (στη «θέα του Θεού»), όπως λέει ο Αγ. Γρηγόριος ή στη «θέωση», όπως λέγει ο Αγ. Νικόδημος.

Πρώτος λοιπόν μπήκε στον Παράδεισο ο «εκ δεξιών ληστής». Με πιο τρόπο;
α) με την εξομολόγησή του (εγώ καλά παθαίνω ανάλογα με αυτά που έκανα),
β) με την πίστην του, που αναγνώρισε τη θεότητα ενός συσταυρωμένου του («δε φοβάσαι τον Θεόν») και
γ) με τη μετάνοιά του («μνήσθητί μου, Κύριε εν τη Βασιλείου σου») .
Είναι αυτός, ένας μετανοημένος ληστής -λέει ο υμνογράφος- που μπήκε πρώτος στον Παράδεισο.

Εδώ ακριβώς έχει τη βαθύτερη σημασία το τροπάριο αυτό: Στη σχέση σταυρικής θυσίας του Χριστού και δυνατότητας εισόδου πάλι στον Παράδεισο (θέωση), γεγονότα που διαδραματίστηκαν επάνω στο Τίμιο Ξύλο του Σταυρού, την προσκύνησην του οποίου στις 14 Σεπτεμβρίου εορτάζομεν, αλλά και για το 2017 την τρίτη Κυριακή της Μεγάλης Σαρακοστής μας υπενθυμίζει η Εκκλησία.

Γιάννης Κουτσούκος

Μαρτίου 13, 2017

ΔΙΑΡΗΞΙΣ ΚΟΥΜΠΑΡΙΟΥ: Ένα καυστικό ευθυμογράφημα του Γιάννη Κουτσούκου από την μαθητική εποχή δημοσιευμένο στις 23-3-1958 στην τότε τοπική εφημερίδα «Νέα Κόρινθος.

Filed under: πολιτική σάτιρα,λογοτεχνία — Γιάννης Κουτσούκος @ 6:10 μμ

 Αφορά την τακτική των τότε πολιτικών να κάνουν πολλά βαπτιστήρια για να έχουν ψήφους.

Περιοδείες, ρητορίες, ψευτοϋποσχέσεις καὶ σκοτοῦρες ἔχουν καὶ πάλι τὸν καιρό τους. Διασπείρονται οἱ πατέρες του ἔθνους στὶς ἐπαρχίες τους κι’ άρχίζουν τὰ γνωστὰ παραμύθια. Ἐπιστρατεύουν ταξί, πληρώνουν ἀφοσιωμένους, ἐξαγοράζουν στῆλες τοῦ τύπου καὶ βάλλονται ποιὸς θὰ ξεπεράση τὰ μεγάφωνα σὲ δράση.

Δέχονται κολακίες, χαρίζουν εὐχές, πιάνουν φιλίες, χαιρετοῦν διὰ χειραψίας γνωστούς κι’ ἀγνώστους καὶ μπορεῖ σὲ λίγες κιόλας μέρες να βαφτίσουν καὶ πενῆντα βαφτιστήρια. Ἐποχή ποὐ βρίσκεις νουνούς. Φτάνει νἄχης ντουζίνες παιδιὰ καὶ κάθε μέρα θα κτυποῦν τὴν πόρτα σου πρόσωπα ἐπίσημα.

– Νὰ τὸ βαφτίσω κ. Ἀντρεάδη;

– Εὐχαρίστως κ. Βουλευτά.

Κι’ ἡ ὑπόθεσις ἔληξε. Το κουμπαριλίκι θεσπίσθηκε. Ἡ ψῆφος έξασφαλίστηκε. Τὶ ἄλλο θέλουμε; Κουμπάροι μέχρι τὴν ὥρα τῶν ἐκλογῶν. Ἔπειτα ὁ μὲν στὴ Βουλὴ ὁ δὲ στὸ σπίτι του. Στὶς ἐπόμενες θὰ τὸ ξαναθυμηθοῦμε τὸ κουμπαριὸ καὶ θἀρχίσουν πάλι τ’ ἀγκαλιάσματα.

– Πόσο μεγάλωσε το βαφτιστῆρι κουμπάρε! Ἔχω νὰ τὸ δῶ τέσσερα χρόνια, μὰ τὸ θυμόμουν πάντοτε. Καὶ δὲν μοῦ τὄφερες καμμιά βόλτα σπίτι. Τὸ συμπαθῶ πολὺ.

– Μὰ τὶ λὲς κουμπάρε μου, ἀφοῦ ἤλθαμε στὴν Ἀθήνα πέρσυ, ὅταν ἀρρώστησε καὶ σὺ μᾶς εἶπες πώς ἔχεις δουλειά. Δὲν τὸ θυμᾶσαι; Τὶ ἀγαπολογᾶς τώρα;

Ὁ κ. Βουλευτής σκέπτεται παραξενεμένος καὶ ἀκίνητος σὰ νἄπεσε κεραυνός. Αὐτό δὰ δὲν τὸ περίμενε.

– Πότε κουμπάρε μου; ρώτησε.

– Νὰ τότε ποῦχες παραγγείλει στὴν ὑπηρέτρια νὰ μὴ δεχθῆ ἐπισκέπτας καὶ μᾶς ἔδιωξε.

– Ἐσᾶς;

– Ναὶ ἐμᾶς.

– Βρὲ τὴν ἀφιλότιμη! Λάθος! Λάθος κουμπάρε. Δὲν θἄξερε πὼς εἴσαστε… σεῖς. Θὰ σᾶς πῆρε γιὰ ἄλλους φίλους. Δὲν μπορεῖ. Καὶ γιατὶ δὲν τηλεφώνησες;

– Πῶς; δεν σοῦ τηλεφώνησα;

– Ἐμένα;

– Ναὶ. Καὶ δὲν καλοπρόφτασα νὰ συστηθῶ «ἐδῶ ο κουμπάρος σου…» μοῦ τὄκλεισες άμέσως ξεφωνίζοντας «κουμπαριλίκια θἄχουμε τώρα;».

– Γιατὶ δὲν μοὔλεγες πρῶτα τὸ ὄνομά σου; Ἔχω τόσους κουμπάρους, ὅσους δὲν θυμᾶμαι. Μὰ σένα σἔχω ξεχωριστά. Σὲ ξέρω. Ἐξ ἄλλου διαθέτεις καὶ σαράντα ψήφους. Ἔτσι;

– Φτάνει. Κατάλαβα κουμπάρε. Εἶχα ἀκούσει μέχρι τώρα πὼς οἱ βουλευτὲς χωρίζουνε κουμπάρους τώρα ὅμως μαθαίνω πὼς καὶ οἱ κουμπάροι χωρίζουν βουλευτές.

– Πάει πολύ κουμπάρε, δὲν νομίζεις;

– Καθόλου, γιατὶ εἶναι ἀλήθεια. Μιὰ φορὰ μὲ ξεγελάσατε. Κοροϊδίες θἄχουμε; Σοῦ τὸ κόβω. Δὲν σὲ ψηφίζω. Θὰ πᾶς για βροῦβες φέτο. Εἶσαι ψεύτης. Μάλιστα!

Σε κάθε άλλη περίπτωσι ὁ κ. Βουλευτής θἄδινε τὴν πληρωμὴ. Μὰ τώρα; Τώρα ποὔχε τὴν ἀνάγκη, τὰ νεῦρα τἄπνιξε μιὰ ἐλπίδα, μήπως ξαναποκτήση «τὸ ἀπολλωλός». Μὰ ὅσο συγκρατιόταν τοῦτος, τόσο ὁ ψηφοφόρος ἔβριζε.

Άπελπίστηκε. Μὲ ἀπότομη κίνησι κράτησε τὴν φουρτοῦνα του καὶ ξεστόμησε κοφτά:

– Καὶ ποιὸν θὰ ψηφίσης;

– Ἐκεῖνον ποὺ κοιτάει ὄχι μόνο γιὰ μᾶσα ἀλλὰ καὶ γιὰ βαφτιστήρι.

– Ποιὸς εἲν’ αὐτός;

– Σοῦ τὄπα.

– Μὰ τέτοιος πολιτικός δὲν ὑπάρχει κουμπάρε σήμερα.

– Ἔ! γι’ αὐτὸ καὶ  ‘γω θὰ ψηφίσω κεῖνον, ποὺ δὲν ὑπάρχει, ἀφοῦ σεῖς καταντήσατε ὅλοι σας νὰ μὴν ὑπάρχουτε. Κάνω κακό; Ὄχι. Ἀν δὲν σεἴχα κουμπάρο θὰ σὲ ψήφιζα ὄχι ἄπαξ ἀλλά δὶς καὶ τετράκις. Τώρα ὅμως σὲ ψηφίζω καμμία. Καλὰ δὲν κάνω; Κέφι μου. Ντροπή σας!

Ὁ κ. Βουλευτής ἔφυγε μὲ σκυφτό κεφάλι. Ἀφιλότιμος θεσμός το κουμπαριλίκι σκέφθηκε. Τὶ ἄπιστοι ποὺ κατήντησαν οἱ φίλοι του οἱ κουμπάροι. Τὸν πρόδοσαν. Τὴν ἔπαθε.

Καὶ δὲν μποροῦσε νὰ καταλάβη πὼς προδότης ἦταν ὁ ἴδιος.

 

Γιάνκος Κουτσοῦκος

« Προηγούμενη σελίδαΕπόμενη σελίδα: »

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: