Γιάννης Κουτσούκος

Σεπτεμβρίου 6, 2015

Το φθινόπωρο. Δημοσιευμένο στα μαθητικά χρόνια, την 20-10-1957 ποίημα του Γιάννη Κουτσουκου στην εφημερίδα Νέα Κόρινθος.

Filed under: νατουραλισμός — Γιάννης Κουτσούκος @ 11:19 μμ

Tα μελαγχολικά σκοτάδια, τα τσουχτερά βράδια, τα  μαδημένα φύλλα και άνθη, τα σύννεφα, οι ομίχλες είναι  μια περιγραφή των πραγματικών περιστατικών του Φθινόπωρου, ο νατουραλισμός, όχι όμως χωρίς τις δικές του ομορφιές.

Η συμμετοχή του ανθρώπου στα φυσικά αυτά φαινόμενα είναι η έλλειψη των χαρών του καλοκαιριού, αλλά στη φύση πάντα ανακαλύπτεις μία μαγεία και μία απόλαυση σε κάθε εποχή αρκεί, να έχεις την καλαισθητική καλλιέργεια για να δεχθείς και την καλαισθητική απόλαυση.

Στο ποίημα σκανάρονται από το διαλεκτικό δίπολο της ομορφιάς της φύσης  μόνο αυτά που χάνουμε το καλοκαίρι, δηλαδή η αντίθεση του δίπολου. Η θέση του ιδίου δίπολου για το Φθινόπωρο-δηλαδή οι ομορφιές του – αφήνεται να προκύψουν ως αυτονόητες μέσα από τον μηχανισμό της διαλεκτικής των πραγμάτων, δηλαδή την θέση και την αντίθεση του διαλεκτικού δίπολου.

Εμφάνιση ΓΙΑΝΝΗΣ 010.bmp.jpg

Εμφάνιση ΓΙΑΝΝΗΣ 010.jpg

Το Καλοκαίρι. Δημοσιευμένο ποίημα του Γιάννη Κουτσούκου στα μαθητικά χρόνια στις 9-7-1957 στην εφημερίδα Νέα Κόρινθος.

Filed under: νατουραλισμός — Γιάννης Κουτσούκος @ 11:08 μμ

Το καλοκαίρι σκανάρεται κατά το δυνατόν σε όλες τις ομορφιές του.Ο Ήλιος, οι κορκολουσμένες αυγές, τα λουλούδια, τα πουλιά, ο αέρας, η καυτή άμμος, η μελωδία του αηδονιού και το διάβα της ημέρας είναι η νατουραλιστική πλευρά του κειμένου.

Παράλληλα όμως οι προσωποποιήσεις, των πιο πάνω βάζουν στο παιχνίδι και τον άνθρωπο, που η ψυχή του πετιέται στην αέναη ψαλμωδία της φύσης και στη μελωδία του αηδονιού, αλλά και δέχεται ο δούλος μαζί με τον αφέντη να αφήσουν τις πίκρες τους και να χαρούν και αυτοί. Αυτή είναι η συναισθηματική πλευρά του ποιήματος που αγγίζει τον συμμετέχοντα άνθρωπο.

Με απλές αλλά  και σύνθετες  λέξεις και με εννέα  στίχους που αποτελούνται ο καθένας  από πέντε σύντομες σειρές,- οι οποίοι στίχοι έχουν από μία  έως το πολύ τρεις λέξεις-το πιο κάτω κείμενο προσπαθεί να δώσει την δική του μουσική και ρυθμό. Ο περιορισμός των πολλών λέξεων και η μη χρήση των άρθρων σε πολλές από αυτές αποβλέπει στο να να μη τραυματίσει με περιττολογίες την εκστατική και μυστηριακή ομορφιά της φύσεως.

Όλα τα πιο πάνω βέβαια τα παρατηρώ σήμερα, που διαβάζω αυτό το κείμενο που έχω  γράψει εδώ και 58 χρόνια ως μαθητής τότε του Λυκείου. Φυσικά τότε δεν είχα κάνει καμία σκέψη πάνω στη μορφή και το περιεχόμενο. Απλά άρχιζα να γράφω και  το χέρι κατέγραφε σε στίχους μία αυθόρμητη πνευματική  ροή σκέψεων και συναισθημάτων  που υπήρχε μέσα μου και έπρεπε να εκφρασθούν και να πάρουν μία μορφή κειμένου.

Εμφάνιση ΓΙΑΝΝΗΣ 008.jpg

Εμφάνιση ΓΙΑΝΝΗΣ 010.jpg

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: