Γιάννης Κουτσούκος

Δεκέμβριος 10, 2017

ΚΑΙΝΗ ΚΤΙΣΗ: (ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ, ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΕΤΡΟΥ Β)— ΑΝΑΛΗΨΗ : ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ.

Filed under: θεολογία — Γιάννης Κουτσούκος @ 9:39 μμ
https://youtu.be/8E8HI5gWVL0
ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΑΝΑΛΥΕΙ:
1. ΤΗΝ «ΚΑΙΝΗ ΚΤΙΣΗ» ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΑ ΠΙΟ ΚΑΤΩ ΕΔΑΦΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΑΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΠΕΤΡΟΥ, ΚΑΘΩΣ
2. ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΛΗΨΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ.
A)ΚΑΙΝΗ ΚΤΙΣΗ: KEIMENO : «ἰδοὺ καινὰ ποιῶ πάντα » ( ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ κα,
5) (Μεταφραση : Iδού όλα τα ανακαινίζω)
KEIMENO. Καὶ εἶδον οὐρανὸν καινὸν καὶ γῆν καινήν· ὁ γὰρ πρῶτος οὐρανὸς καὶ ἡ πρώτη γῆ ἀπῆλθον, καὶ ἡ θάλασσα οὐκ ἔστιν ἔτι. (Αποκάλυψη κα,1)
(Μεταφραση. Και είδα καινούργιο ουρανό και καινούργια γη. Γιατί ο πρώτος ουρανός και η πρώτη γη έφυγαν και η θάλασσα δεν υπάρχει πια). –
————————————
ΚΕΙΜΕΝΟ: Β Πε. 3,13 καινοὺς δὲ οὐρανοὺς καὶ γῆν καινὴν κατὰ τὸ ἐπάγγελμα αὐτοῦ προσδοκῶμεν, ἐν οἷς δικαιοσύνη κατοικεῖ.
(Μετάφραση.Καινούργιους ουρανούς και καινούργιαν γην, σύμφωνα με την υπόσχεσιν του Θεού περιμένομεν, στους οποίους πλέον μονίμως θα κατοική η δικαιοσύνη) ———————- Β Πε. 3,7
ΚΕΙΜΕΝΟ. Οἱ δὲ νῦν οὐρανοὶ καὶ ἡ γῆ τῷ αὐτοῦ λόγῳ τεθησαυρισμένοι εἰσὶ πυρὶ τηρούμενοι εἰς ἡμέραν κρίσεως καὶ ἀπωλείας τῶν ἀσεβῶν ἀνθρώπων. Β Πε. 3,7 (Μετάφραση. Οι δε σημερινοί ουρανοί και η γη με τον παντοδύναμον λόγον του Θεού φυλάσσονται δια το πυρ και διατηρούνται δια την μεγάλην ημέραν της Κρίσεως και της καταστροφής των ασεβών ανθρώπων. ———– Β Πε. 3,10
ΚΕΙΜΕΝΟ Ἥξει δὲ ἡ ἡμέρα Κυρίου ὡς κλέπτης ἐν νυκτί, ἐν ᾖ οὐρανοὶ ῥοιζηδὸν παρελεύσονται, στοιχεῖα δὲ καυσούμενα λυθήσονται, καὶ γῆ καὶ τὰ ἐν αὐτῇ ἔργα κατακαήσεται. Β Πε. 3,10
(Μετάφραση. Θα έλθη βεβαίως η μεγάλη ημέρα της Δευτέρας Παρουσίας του Κυρίου. Θα έλθη όμως έξαφνα, σαν κλέπτης κατά την νύκτα. Και κατά την ημέραν αυτήν οι ουρανοί θα παρέλθουν και θα εξαφανισθούν με απερίγραπτον βοήν και κρότον. Τα δε υλικά στοιχεία, από τα οποία αποτελούνται οι ουρανοί, θα αναφλεγούν και θα διαλυθούν και η γη και τα έργα, που υπάρχουν εις αυτήν, θα κατακαούν. —————–
Β) ΑΝΑΛΗΨΗ: Πραξ. 1,9 καὶ ταῦτα εἰπὼν βλεπόντων αὐτῶν ἐπήρθη, καὶ νεφέλη ὑπέλαβεν αὐτὸν ἀπὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν.
Πραξ. 1,9 Και αφού είπεν αυτά, ενώ εκείνοι τον έβλεπαν, υψώθηκε εις τα επάνω και ένα σύννεφον ολόφωτον τον παρέλαβε εκ των κάτω και τον απέκρυψε από τα μάτια των. Πραξ. 1,10 καὶ ὡς ἀτενίζοντες ἦσαν εἰς τὸν οὐρανὸν πορευομένου αὐτοῦ, καὶ ἰδοὺ ἄνδρες δύο παρειστήκεισαν αὐτοῖς ἐν ἐσθῆτι λευκῇ,
Πραξ. 1,10 Και καθώς εκείνος ανελαμβάνετο και οι μαθηταί είχαν καρφωμένα τα βλέμματα των στον ουρανόν, ιδού εστάθησαν κοντά των ντυμένοι ολόλευκα φορέματα δύο άνδρες, οι οποίοι ήσαν άγγελοι εκ του ουρανού,
Πραξ. 1,11 οἳ καὶ εἶπον· ἄνδρες Γαλιλαῖοι, τί ἑστήκατε ἐμβλέποντες εἰς τὸν οὐρανόν; οὗτος ὁ Ἰησοῦς ὁ ἀναληφθεὶς ἀφ᾿ ὑμῶν εἰς τὸν οὐρανόν, οὕτως ἐλεύσεται, ὃν τρόπον ἐθεάσασθε αὐτὸν πορευόμενον εἰς τὸν οὐρανόν.
Πραξ. 1,11 και είπαν προς αυτούς· “άνδρες Γαλιλαίοι, διατί εσταθήκατε εδώ με τα μάτια καρφωμένα στον ουρανόν; Αυτός ο Ιησούς, ο οποίος προ ολίγου ανελήφθη εκ μέσου υμών στον ουρανόν, θα έλθη και πάλιν έτσι, όπως τον είδατε ένδοξον επάνω εις ένα σύννεφον να πηγαίνη προς τον ουρανόν”.
Πραξ. 1,12 Τότε ὑπέστρεψαν εἰς Ἱερουσαλὴμ ἀπὸ ὄρους τοῦ καλουμένου ἐλαιῶνος, ὅ ἔστιν ἐγγὺς Ἱερουσαλήμ, σαββάτου ἔχον ὁδόν.
Πραξ. 1,12 Τοτε οι μαθηταί επέστρεψαν εις την Ιερουσαλήμ από το όρος, που ελέγετο Ελαιών και το οποίον είναι πλησίον της Ιερουσαλήμ, εις απόστασιν ενός και κάτι χιλιομέτρου, όσον δηλαδή επετρέπετο στους Ισραηλίτας να βαδίσουν κατά την ημέραν του Σαββάτου.
ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΕΚΠΟΜΠΗ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΥΤΣΟΥΚΟΥ ΣΤΟ KEFALLINIA CHANNEL ΣΤΙΣ 2-11-2009.
Advertisements

Δεκέμβριος 7, 2017

Υμνολογία Χριστουγέννων υμνογράφου Ιωάννου Δαμασκηνού

Filed under: Υμνογραφία,θεολογία — Γιάννης Κουτσούκος @ 10:43 πμ

‘Ύμνοι ιαμβικοί κατ επιλογήν του υμνογράφου οσίου Ιωάννου Δαμασκηνού. Μία τηλεοπτική εκπομπή του Γιάννη Κουτσοούκου, Κόρινθος, στο τηλεοπτικό κανάλι Kefallinia Channel της Κεφαλλονιάς.

 

Δεκέμβριος 4, 2017

ΥΜΝΟΙ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ , ΑΝΑΛΥΣΗ ΝΟΗΜΑΤΟΣ, ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ.

Filed under: Υμνογραφία,θεολογία — Γιάννης Κουτσούκος @ 11:04 μμ
Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΩΝ ΥΜΝΩΝ ΤΩΝ ΩΔΩΝ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ (ΚΑΝΟΝΑ) ΤΟΥ ΜΕΓΙΣΤΟΥ ΥΜΝΟΓΡΑΦΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΕΧΕΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΟΥΔΑΙΟΤΗΤΑ. ΠΟΛΥ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΕΙΝΑΙ ΟΜΩΣ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΩΝ ΥΜΝΩΝ ΑΥΤΩΝ, ΠΟΥ ΓΡΑΦΤΗΚΑΝ ΤΟΝ ΟΓΔΟΟ ΑΙΩΝΑ μ.Χ, ΔΗΛΑΔΗ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΕΡΙΠΟΥ 1250 ΧΡΟΝΙΑ.
Η ΓΛΩΣΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΗ. ΤΑ ΝΟΗΜΑΤΑ ΟΜΩΣ ΠΟΛΥ ΣΠΟΥΔΑΙΑ. ΕΔΩ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΝΑ ΜΠΟΥΜΕ ΣΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΩΝ ΣΠΟΥΔΑΙΩΝ ΑΥΤΩΝ ΥΜΝΩΝ (ΤΡΟΠΑΡΙΩΝ), ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΡΧΑΙΕΣ ΑΓΝΩΣΤΕΣ ΛΕΞΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΠΛΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΤΑ ΝΟΗΜΑΤΑ, ΤΙΣ ΘΕΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΟΓΜΑΤΙΚΕΣ ΑΛΗΘΕΙΕΣ. ΑΝΑΛΥΟΥΜΕ ΔΥΟ ΤΡΟΠΑΡΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ.
– ΤΡΟΠΑΡΙΟ ΠΡΩΤΟ, ΩΔΗ ΕΚΤΗ
Αρχαίο κείμενο.
Ὃς ἦν ἐν ἀρχῇ, πρὸς Θεὸν Θεὸς Λόγος Νυνὶ κρατύνει, μὴ σθένουσαν τὴν πάλαι Ἰδὼν φυλάξαι, τὴν καθ᾿ ἡμᾶς οὐσίαν Καθεὶς ἑαυτόν, δευτέρᾳ κοινωνίᾳ Αὖθις προφαίνων, τῶν παθῶν ἐλευθέραν.
Μετάφραση.
Ο Θεὸς Λόγος, που υπήρχε προ πάντων των αιώνων, ενωμένος με το Θεὸ Πατέρα, τώρα, όταν είδε την ανθρώπινη φύση μας ανίκανη να φυλάξει καθαρή την πρώτη εκείνη φύση (το καθ ομοίωση), κλίνει τους ουρανοὺς και συγκαταβαίνει να ενωθεί σε δευτέρα κοινωνία με μας τους ανθρώπους. Και ισχυροποιεί τη φύση μας, που πριν ασθενούσε και την αναδεικνύει πάλι ελεύθερη απὸ τα πάθη.
– ΤΡΟΠΑΡΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ, ΩΔΗ ΕΒΔΟΜΗ.
Αρχαίο κείμενο
Ἀῤῥωγὲ Χριστέ, τὸν βροτοῖς ἐναντίον Πρόβλημα τὴν σάρκωσιν, ἀῤῥήτως ἔχων ᾜσχυνας ὄλβον, τῆς θεώσεως φέρων Μορφούμενος νῦν· ἧς τινος δι᾿ ἐλπίδα Ἄνωθεν εἰς κευθμῶνας, ἤλθομεν ζόφου.
Ερμηνεία
Χριστέ, ο βοηθός μας, παίρνοντας τη φύση μας με τη γέννησή σου σήμερα, κατήσχυνες τὸν ἀντίπαλο των ανθρώπων διάβολο. Κι ενώ έφερες τον πλούτο της θεότητας μέσα Σου, πρόβαλες τὴ σάρκωση σου με τρόπο ανερμήνευτο. Αυτὴν την θεότητα (κατά χάριν θέωση) ελπίζοντες κάποτε, ότι θα αποκτήσουμε, κατακρημνισθήκαμε από τον παράδεισο στους σκοτεινούς τόπους του Άδη.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΚΟΣ

Νοέμβριος 29, 2017

ΑΡΧΑΙΟΙ ΦΙΛΟΣΟΦΟΙ ΓΙΑ ΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

Filed under: Φιλοσοφία,θεολογία — Γιάννης Κουτσούκος @ 10:45 μμ

Σύμφωνα με τον Άγιο και Μέγα Αθανάσιο υπήρχαν αρχαία κείμενα, που μιλούσαν για την έλευση του Χριστού. Αυτά βρέθηκαν στην περίφημη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. Στα κείμενα αυτά σύμφωνα με την παράδοση στηρίχθηκε και η Αγία Αικατερίνη για να αντιμετωπίσει τους πενήντα σοφούς λίγο προ του μαρτυρίου της. Σύμφωνα με πληροφορίες τα κείμενα αυτά σώζονται ακόμη και σήμερα σε διάφορες Ιερές Μονές του Αγίου ‘Όρους, στο Σινά και σε βιβλιοθήκες του Βατικανού. Το βίντεο αυτό αναφέρεται ακριβώς σε αυτά τα κείμενα, δηλαδή στα αρχαία κείμενα και στην ανάλυση τους. Το βίντεο είναι από ομιλία του Γιάννη Κουτσούκου του έτους 2006.

Νοέμβριος 26, 2017

Ο ΟΣΙΟΣ ΦΙΛΟΘΕΟΣ Ο ΣΙΝΑΪΤΗΣ.

Filed under: Φιλοκαλία των ιερών νηπτικών.,θεολογία — Γιάννης Κουτσούκος @ 6:38 μμ

 

 

ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΑΥΤΟ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΙΑ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΝΗΠΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΦΟΛΟΚΑΛΙΚΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΟΣΙΟΥ ΦΙΛΟΘΕΟΥ ΤΟΥ ΣΙΝΑΪΤΟΥ ΝΑ ΑΠΛΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΝΗΠΤΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ.

ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΑΠΛΟΠΟΙΗΣΗΣ ΑΥΤΗΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ, ΟΠΟΙΟΣ ΤΟ ΘΕΛΗΣΕΙ, ΝΑ ΕΜΒΑΘΥΝΕΙ ΣΤΗΝ ΝΗΨΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΚΑΘΑΡΣΗ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΟΣ.

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΥΤΣΟΥΚΟΥ. ΕΠΙΓΡΑΜΜΑΤΙΚΑ ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΕΧΕΙ ΟΠΩΣ ΠΙΟ ΚΑΤΩ:

Α) ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΚΑΘΑΡΣΗ: -ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ (5 ΑΙΣΘΗΣΕΩΝ) . -ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ Ή ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ (ΠΟΛΕΜΟΣ ΛΟΓΙΣΜΩΝ Ή ΑΟΡΑΤΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ).

Β) ΤΑ ΤΡΙΑ ΜΕΡΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ (ΤΟ ΤΡΙΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ): -ΘΥΜΙΚΟ -ΕΠΙΘΥΜΗΤΙΚΟ (ΕΠΙΘΥΜΙΑ -ΑΥΤΕΞΟΥΣΙΟ ΤΗΣ ΘΕΛΗΣΕΩΣ) -ΛΟΓΙΣΤΙΚΟ (ΛΟΓΙΚΟ, ΛΟΓΙΚΗ, ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΗΓΕΜΟΝΙΑ ΤΗΣ ΛΟΓΙΚΗΣ, ΗΓΕΜΟΝΙΑ ΤΟΥ ΝΟΥ)

Γ) ΤΑ ΕΠΤΑ ΕΙΔΗ ΤΗΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ:

1. ΨΥΧΗΣ

2.ΣΩΜΑΤΟΣ

3. ΦΡΟΝΗΜΑΤΟΣ

4 .ΘΕΛΗΜΑΤΟΣ

5. ΛΟΓΟΥ

6. ΣΚΕΨΗΣ

7. ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ (ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ)

Δ) ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΒΟΛΗΣ ΤΩΝ ΛΟΓiΣΜΩΝ:

1. ΠΡΟΣΒΟΛΗ

2 ΣΥΝΔΙΑΣΜΟΣ

3. ΣΥΓΚΑΤΑΘΕΣΗ

4. ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑΤΟΥ ΝΟΥ

5. ΠΑΘΟΣ (ΚΑΤΑ ΦΥΣΗ Ή ΠΑΡΑ ΦΥΣΗ ). ΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΠΑΘΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΞΗ Ή ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ. ΚΟΡΙΝΘΟΣ

3-3-2016 ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΤΣΟΥΚΟΣ

Νοέμβριος 2, 2017

Άνθρωπος ο εγκλωβισμένος στον χωροχρόνο και η μοναδική διέξοδος του.

Filed under: πνευματική υπέρβαση,Φυσικές Επιστήμες,θεολογία — Γιάννης Κουτσούκος @ 6:24 μμ

Όσο κι αν φαίνεται, ότι η ανθρώπινη ύπαρξη έκανε προόδους στις φυσικές επιστήμες, δεν παύει να είναι σήμερα, αλλά και στο μέλλον, η ίδια εγκλωβισμένη στον πλανήτη γη και το πολύ-πολύ και σε μερικούς άλλους γειτονικούς πλανήτες. Για να βγει από το αδιέξοδο αυτό ο άνθρωπος και να εξαπλωθεί στο αχανές σύμπαν πρέπει να υπερβεί το κρίσιμο όριο της ταχύτητας του φωτός, δηλαδή τα 330 χιλιάδες χιλιόμετρα το δευτερόλεπτο. Αυτό όμως είναι, ως γνωστό, αδύνατο για ένα υλικό σώμα, όπως είναι το ανθρώπινο.

Από την άλλη πλευρά οι γνώσεις του ανθρώπου για το μικρόκοσμο περιορίζονται δραματικά από την αρχή της απροσδιοριστίας του φυσικού και νομπελίστα Heisenberg. Συνεπώς υπάρχει φραγμός και εγκλωβισμός του ανθρώπου και προς τα κάτω, δηλαδή τον μικρόκοσμο, αλλά και προς τα επάνω, δηλαδή τον μεγάκοσμο. Αυτό σημαίνει, ότι ο άνθρωπος είναι εγκλωβισμένος και χωροχρονικά σε μια πολύ μικρή γωνιά του άπειρου σύμπαντος.

Ερώτημα: Υπάρχει λύση;

Όπου σταματούσε η επιστήμη ανέκαθεν την λύση την έδιδε η θεολογία. Στα κείμενα της Αγίας Γραφής αλλά κυρίως στα κείμενα των φιλοκαλικών πατέρων της ορθοδοξίας υπάρχουν αναφορές, με θεολογικό βέβαια τρόπο εκφρασμένες, οι οποίες μιλούν για τον άνθρωπο και την «θέωσή» του. Η λέξη θέωση περικλείει εκτός των άλλων και όλο το νόημα της υπέρβασης, που μπορεί να κάνει η ανθρώπινη ύπαρξη μέσα στο χωροχρόνο. Και αυτό είναι ακριβώς το ίδιο νόημα, έτσι όπως το εκφράζει με μαθηματικές λογικές η πεπερασμένη ανθρώπινη γνώση μέσα από τις λεγόμενες φυσικές επιστήμες.

Θέωση σημαίνει -εκτός άλλων- αλλαγή του ανθρωπίνου σώματος σε ένα καινούργιο «πνευματικό σώμα», όμοιο με το σώμα του αναστημένου Χριστού. Η λέξη πνευματικό θα μπορούσε να μπει σε εισαγωγικά, διότι πρόκειται για το θεωμένο υλικό ανθρώπινο σώμα. Ο Χριστός κατά την ανάστασή του «εθέωσε της σαρκός το πρόσλημα», όπως λέει και η ακολουθία της θείας μεταλήψεως. Δηλαδή εθέωσε την ανθρώπινη σάρκα, που προσέλαβε κατά την γέννησή του. Αναστήθηκε με αυτή και αναλήφθηκε με αυτήν (δηλ. την θεωμένη μορφή της). Εδώ ακριβώς έχουμε υπέρβαση των φυσικών νόμων, όπως τους εκφράζει μαθηματικά η ανθρώπινη πεπερασμένη λογική και η περιορισμένη ανθρώπινη διάνοια. Η υπέρβαση αυτή είναι η μοναδική που οδηγεί την ανθρώπινη ύπαρξη από τη φθορά στην αφθαρσία, από την ύλη στη θεωμένη μορφή της, από το πεπερασμένο στο «κατά χάριν άπειρο», από την γη στην καινή κτίση, από τον θάνατο στη ζωή (την μετά θάνατον ζωή). Την δυνατότητα όμως της «κατά χάριν θεώσεως» έχει δώσει η ενανθρώπιση του θείου Λόγου σε όλους τους ανθρώπους. Βέβαια αυτό θα συμβεί, εάν το θελήσουν οι ίδιοι και αγωνισθούν γι’ αυτό. Η θέωση επιτελείται με την μέθεξη (συμμετοχή) στις «κατά χάριν» άκτιστες ενέργειες του Τριαδικού Θεού, εφόσον φθάσει κάποιος σε ένα σημείο κάθαρσης, φωτισμού και θεώσεως. Προϋπόθεση για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι ο άνθρωπος πέρα από την καλή του προαίρεση και το αυτεξούσιο της θελήσεώς του να μπορέσει να ελκύσει και την επενέργεια της θείας Χάρης.

Όλα αυτά είναι «εν δυνάμει» δηλ. έχει δοθεί η δυνατότητα στον άνθρωπο. Και αυτή ακριβώς η δυνατότητα πηγάζει μέσα από τη σταυρική θυσία του Χριστού, ως τελείου Θεού και τελείου ανθρώπου. Το «εν ενεργεία», δηλαδή η πραγματοποίησή της εναπόκειται σε εμάς. Να λοιπόν που η ορθόδοξη πίστη μας, προσφέρει στον κάθε πιστό αυτό που οι πατέρες της εκκλησίας και οι ορθόδοξοι υμνογράφοι ονομάζουν θέωση. Στη γλώσσα όμως και στη λογική της περιορισμένης ανθρώπινης γνώσης θα μπορούσε κάλλιστα να ονομασθεί μοναδική διέξοδος και απεγκλωβισμός του ανθρώπου από τα δεσμά της ύλης και του χωροχρόνου.

 

Δημοσιεύθηκε στις 12-5-2009

στην εφημερίδα ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΗ ΗΜΕΡΑ

και στις 15-3-2009

στην ιστοσελίδα koutsoukos. wordpress.com

Σεπτεμβρίου 20, 2017

Ο ΠΑΤΗΡ ΗΜΩΝ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΥΠΑΤΙΟΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΕΦΕΣΟΥ.

Filed under: θεολογία — Γιάννης Κουτσούκος @ 5:11 μμ

Ο ΠΑΤΗΡ ΗΜΩΝ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΥΠΑΤΙΟΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΛΥΔΙΑΣ..
ΣΗΜΕΡΑ (20-09) ΕΙΝΑΙ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ.
ΜΑΡΤΥΡΗΣΕ ΣΤΟ ΞΗΡΟΛΟΦΟ ΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ, ΌΠΟΥ ΕΙΧΕ ΑΣΚΗΤΕΥΣΕΙ ΚΑΙ Ο ΟΣΙΟΣ ΠΑΤΑΠΙΟΣ. ΓΙΑ ΤΟΝ ΛΟΓΟΝ ΑΥΤΟΝ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΠΑΡΟΥΣΑ ΤΟΙΧΟΓΡΦΙΑ ΣΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΑΠΙΟΥ ΣΤΑ ΓΕΡΑΝΙΑ ΜΑΖΙ ΜΕ TON ΟΣΙΟ ΠΑΤΑΠΙΟ, ΤΗΝ ΟΣΙΑ ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΝΙΚΩΝΑ ΤΟΝ ΝΕΟΝ.
ΜΑΡΤΥΡΗΣΕ ΕΠΙ ΤΟΥ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΛΕΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΙΣΑΥΡΟΥ ΤΟΥ ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΟΥ.(685 – 18 Ιουνίου 741)
ΚΑΤΑΣΦΑΓΗΚΕ ΣΤΟ ΞΗΡΟΝ ΟΡΟΣ (ΞΗΡΟΛΟΦΟΣ) ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΗΝΩΜΑ ΤΟΥ «ΕΡΙΦΘΗ ΒΟΡΑ ΤΟΙΣ ΚΥΣΙ», ΔΗΛΑΔΗ ΔΟΘΗΚΕ ΓΙΑ ΤΡΟΦΗ ΣΤΑ ΣΚΥΛΙΑ.

 

(Η φωτογραφία έχει ληφθεί από τον Γιάννη Κουτσούκο.)

Φωτογραφία του Jannis Koutsoukos.
 Ο ΠΑΤΗΡ ΗΜΩΝ ΚΑΙ ΟΜΟΛΟΓΗΤΗΣ ΥΠΑΤΙΟΣ, ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΕΦΕΣΟΥ.

Σεπτεμβρίου 14, 2017

Με αφορμή την εορτή της 14ης Σεπτεμβρίου από την υμνωδία της Υψώσεως του τιμίου Σταυρού.

Filed under: Υμνογραφία,θεολογία — Γιάννης Κουτσούκος @ 6:35 μμ

Η ύψωση σε εννέα ωδές

Με αφορμή την εορτή της 14ης Σεπτεμβρίου
από την υμνωδία της Υψώσεως του τιμίου Σταυρού.

Του Γιάννη Κουτσούκου

Σήμερα θα κάνω πάλι μία προσπάθεια να εμβαθύνω στην ιστορική και δογματική σημασία, ενός ποιήματος που έχει συνθέσει ο μεγάλος Υμνογράφος της Εκκλησίας, ο Κοσμάς, ο επίσκοπος Μαϊουμά, πόλεως της Φοινίκης. Μαζί με τον αυτάδελφόν του όσιο Ιωάννη Δαμασκηνόν έγγραψαν «ασματικούς κανόνες», που σώζονται μέχρι σήμερα.

Ο Άγιος Κοσμάς (8ος αιώνας) ήταν θετός αδελφός του Αγ. Ιωάννου του Δαμασκηνού και συμμόνασαν και οι δύο για πολλά χρόνια στη Μονή του Αγ. Σάββα των Ιεροσολύμων. Ο ασματικός αυτός «κανόνας» της υψώσεως του Τιμίου Σταυρού αποτελείται από εννέα ωδές (η ενάτη ωδή είναι διπλή). Το μέτρο του είναι τονικό, δηλαδή το βάρος πέφτει όχι στο μέτρο των αρχαίων Ελληνικών ποιημάτων (μακρά – βραχεία συλλαβή), αλλά στον τονισμό. Δηλαδή μεγάλη σημασία δίνεται στη μουσική έκφραση των λέξεων.
Η γλώσσα που χρησιμοποιείται είναι καταλήγουσα. Η ποίηση είναι δογματική. Ύστερα από το σάλο των αιρέσεων της εποχής εκείνης οι υμνογράφοι τόνιζαν κατά λογοτεχνικότατο τρόπο τις υψηλές δογματικές αλήθειες της πίστης μας.
Στο δεύτερο τροπάριο της έβδομης ωδής του ασματικού «κανόνα» του Κοσμά περιέχεται μια θαυμαστή ερμηνεία των συμβολισμών του Παραδείσου, ο οποίος στην παλαιά Διαθήκη περιγράφεται σαν κήπος, αλλά και συμβολικά ονομάζεται και «ξύλον της γνώσεως».

Θα παραθέσουμε πρώτα το κείμενο και τη μετάφραση του τροπαρίου αυτού και θα σχολιάσουμε τη βαθύτερη σημασία που δίνεται, τόσο από τον Κοσμά, όσο και από άλλους εκκλησιαστικούς πατέρες για τον συμβολισμό του «ξύλου (δένδρου) της γνώσεως» στον Παράδεισο.
Κείμενο
Έλυσε πρόσταγμα Θεού παρακοή,
και ξύλον ήνεγκε
θάνατον βροτοίς,
το μη ευκαίρως μεταληφθέν
εν ασφαλεία της εριτίμου δε,
εντεύθεν ζωής το ξύλον είργετο,
ο νυκτιλόχου
δυσθανούς ηνέωξεν,
ευγνωμοσύνη κράζοντος
ο υπερύμνητος, των Πατέρων και ημών,
Θεός ευλογητός εί.

Μετάφραση
Με την παρακοή του ο Αδάμ αθέτησε την εντολή του Θεού και ο καρπός του δένδρου που γεύτηκε ακαίρως (σε όχι αρμόδιο χρόνο) προξένησε θάνατο (σ’ αυτόν) και στους απογόνους του. Έκτοτε το δένδρο της πολύτιμης ζωής ήταν απαγορευμένο (για τους θνητούς) φρουρούμενο με μεγάλη ασφάλεια. Αυτό δε (δηλ. την κλεισμένη πόρτα του Παραδείσου και του ξύλου της ζωής) άνοιξε η ευγνώμων εκδήλωση του ληστή, που υπέστη τον ατιμωτικό θάνατο (του Σταυρού) και που αναφωνούσε: Θεέ μας και Θεέ των Πατέρων μας, ο πάνω από κάθε ύμνο, είσαι δοξασμένος.

Ο καρπός του δένδρου της γνώσεως στον Παράδεισο σχολιάζει ο Αγ. Γρηγόριος ο θεολόγος: «… ήτο η θέα του Θεού, την οποίαν ημπορούσαν να πλησιάσουν χωρίς να κινδυνεύσουν μόνον εκείνοι, οι οποίοι είχαν τελειοποιηθεί με την άσκησην….» (Έργα 5, σ. 55-57). Επομένως μιλάμε για έναν «νοητόν παράδεισον» και όχι για έναν «κήπο με δένδρα και καρπούς».
Σ’ αυτό συνηγορεί και ο Αγ. Νικόδημος ο Αγιορείτης, ο οποίος γράφει: «… Το ξύλον της γνώσεως ήτο νοητόν και αυτό έμελε ο Αδάμ να το απλαύσει ευκαίρως, ήτοι εν καιρώ τω πρέποντι, όταν ήθελε φθάσει εις την τελειότητα. Και ίσως η τελειότητα του Αδάμ ήτο η θέωσις, όπου έμελε να λάβει διά την οποίαν και εδημιουργήθη….» (Εοργοδρόμιον σ. 41).
Το ίδιο υποστηρίζει και ο Άγιος Μάξιμος: «Γι’ αυτό το σκοπό μας έπλασε ο Θεός για να γίνουμε μέτοχοι (κοινωνοί) της θείας φύσεως».

Όλη αυτή η ερμηνεία ανάγεται στη φράση του τροπαρίου: «ευκαίρως μεταληφθέν». Δηλαδή το «ξύλον της γνώσεως» (η κοινωνία της θέας του Θεού) δε συνέφερε τους Πρωτοπλάστους τη στιγμή εκείνη, διότι δεν είχαν ακόμη την τελειότητα εκείνη, την οποία έπρεπε να είχαν. Τους είχε δοθεί, όμως, η δυνατότητα ν’ αποκτήσουν την τελειότητα. Αποτέλεσμα της μη έγκαιρης «γευστικής δοκιμής» των Πρωτοπλάστων ήταν αυτόματα να εκδιωχθούν από το δένδρο της ζωής (από τον Παράδεισο) και από τη χάρη του Θεού και έπεσαν σε μία πιο ατελέστερη μορφή (βαριά και φθαρτή σάρκα).
Το «δένδρο της ζωής» (δηλαδή η θέα του Θεού) ήταν απαγορευμένο και έκτοτε εφρουρείτο με μεγάλη ασφάλεια (από τη «φλογίνη ρομφαία» και «τα χερουβείμ») μέχρι τη Σταύρωση και την Ανάσταση του Χριστού. Κατά την σταύρωση πρώτος ο ληστής με τη μεγάλη μετάνοιά του εισήλθε πάλι στον Παράδεισο. Για το θέμα αυτό ο Άγιος Γρηγόριος ο θεολόγος γράφει: «… Το ότι γίνεται (ο Πρωτόπλαστος) θνητός (σαρκικός) και ότι διακόπτεται η αμαρτία διά να μη γίνει αθάνατον το κακόν και έτσι η αμαρτία αποβαίνει φιλανθρωπία. Διότι εγώ έτσι πιστεύω ότι τιμωρεί ο Θεός» (Γρηγ. θεολόγου Έργα 5, σ. 55- 57).

Επομένως, ο σταυρικός θάνατος του Χριστού και η αυτεξούσια Ανάστασή του, που έγινε με τη θεϊκή του δύναμη (ως δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος) έδωσε τη δυνατότητα πάλι στους ανθρώπους με τη δύναμη της πίστης και της μετάνοιας να μπορούν να εισέλθουν πάλι στον Παράδεισο (στη «θέα του Θεού»), όπως λέει ο Αγ. Γρηγόριος ή στη «θέωση», όπως λέγει ο Αγ. Νικόδημος.

Πρώτος λοιπόν επάνω στο σταυρό του ο «εκ δεξιών ληστής»:
α) με την εξομολόγησή του (εγώ καλά παθαίνω ανάλογα με αυτά που έκανα),
β) με την πίστην του, που αναγνώρισε τη θεότητα ενός συσταυρωμένου του («δε φοβάσαι τον Θεόν») και
γ) με τη μετάνοιά του («μνήσθητί μου, Κύριε εν τη Βασιλείου σου»)
είναι αυτός, ένας μετανοημένος ληστής -λέει ο υμνογράφος- που μπήκε πρώτος στον Παράδεισο.

Εδώ ακριβώς έχει τη βαθύτερη σημασία το τροπάριο αυτό: Στη σχέση σταυρικής θυσίας του Χριστού και δυνατότητας εισόδου πάλι στον Παράδεισο (θέωση) γεγονότα που διαδραματίστηκαν επάνω στο Τίμιο Ξύλο του Σταυρού, την προσκύνησην του οποίου στις 14 Σεπτεμβρίου εορτάζομεν.

Το κείμενο αυτό περιλαμβάνεται στο βιβλίο του Γιάννη Κουτσούκου «ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΑ ΠΕΖΟΓΡΑΦΗΜΑΤΑ»

 

Υπαίθρια ολονυκτία στο προαύλιο χώρο της ιστορικής Ιεράς Μονής Κηπουραίων (Κηπούρια ) στην Κεφαλονιά.

Filed under: θεολογία — Γιάννης Κουτσούκος @ 9:16 πμ

Η Παραδοσιακή ολονυκτία της υψώσεως του τιμίου Σταυρού στα Κηπούρια Κεφαλλονιάς έγινε και φέτος στην ύπαιθρο λόγω της βλάβης που έχει υποστεί η Εκκλησία και η Ιερά Μονή από τους  σεισμούς  του 2014.

Περίπου επτά  ώρες διήρκεσε η ολονυκτία, η οποία τελείωσε στις 2.30 το πρωί.

Εσπερινός, Αρτοκλασία, Όρθρος, Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, Θεία Λειτουργία και μνημόσυνο υπέρ του μακαριστού ιεροδιακόνου  Ευσέβιου τελευταίου  μοναχού της Μονής ήσαν οι ακολουθίες της ολονυκτίας.

Ο Σεβασμιώτατος μητροπολίτης Δημήτριος χοροστάτησε σε όλες τις κατανυκτικές αυτές ακολουθίες.

Πλήθος κόσμου όπως πάντα συνέρρευσε στην παραδοσιακή για την Κεφαλλονιά Μονή, η οποία είναι όχι μόνο ιστορική και ιδιαιτέρου φυσικού κάλους, αλλά προσελκύει και πολλούς Κεφαλλονίτες προσκυνητές της διασποράς και ακόμη πολλούς αλλοδαπούς τουρίστες.

Γιάννης Κουτσούκος

14-9-2017

 

 

Ιουνίου 23, 2017

Σύμφωνα με τα κείμενα του Αποστόλου Παύλου: O πνευματικός άνθρωπος, ( που κατοικεί το Άγιο Πνεύμα μέσα του) και ο σαρκικός άνθρωπος, ( που κατοικεί η αμαρτία της ανθρώπινης σάρκας μέσα του).

Filed under: Κείμενα Αποστόλου Παύλου,θεολογία — Γιάννης Κουτσούκος @ 4:56 μμ

Σύμφωνα με  την προς Ρωμαίους επιστολή του Αποστόλου Παύλου ( κεφάλαιον όγδοον, εδάφια 5 έως 14) προκύπτουν οι πιο κάτω  συγκρίσεις και τα πιο κάτω πολύ σπουδαία θεολογικά συμπεράσματα  μεταξύ του σαρκικού και του πνευματικού ανθρώπου.

ΣΧΟΛΙΟ Α. Για τον σαρκικό άνθρωπο, που κατοικεί η αμαρτία της ανθρώπινης σάρκας μέσα του.

Για τους   ανθρώπους, που τους κυβερνάνε τα πάθη και οι διαστροφές της σάρκας (και  τα πάθη και οι διαστροφές της ψυχής) ισχύουν τα πιο κάτω:

Φρονούν, ότι θέλει η σάρκα. Αυτό όμως είναι θάνατος και εχθρικό προς τον Θεό. Αυτό σημαίνει άρνηση του νόμου του Θεού και αδυναμία υποταγής σε Αυτόν. Οι σαρκικοί άνθρωποι δεν είναι αρεστοί στον Θεό. Ο Απόστολος Παύλος π.χ γράφει τα εξής για την ομοφυλοφυλία της εποχής του, την οποία ονομάζει «πάθος ατιμίας» (Ρωμ. α, 26) : «Καὶ οἱ ἄνδρες, ἀφοῦ ἄφησαν τὴν φυσικὴν χρῆσιν τῆς γυναικός, ἄναψαν ἀπὸ τὰς ὀρέξεις τους μεταξύ τους, ὥστε ἀσελγοῦν ἄνδρες μὲ ἄνδρες, ἀπολαμβάνοντες ἔτσι ὁ ἕνας ἀπὸ τὸν ἄλλον τὴν ἀνταμοιβὴν τῆς πλάνης των ποὺ τοὺς ἄξιζε» (Ρωμ. α, 27).

Eίναι κάποιος πνευματικός – και όχι σαρκικός- μόνο αν κατοικεί μέσα του το Πνεύμα του  Χριστού ( είναι δηλαδή σκήνωμα και κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος).

Αν κάποιος γίνει  σκήνωμα και κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος, τότε συμβαίνουν δύο αντιθέσεις μεταξύ του ανθρωπίνου σώματος και του ανθρωπίνου πνεύματος. Το μεν ανθρώπινο πνεύμα είναι ζωή, (διότι έχει δικαιωθεί από την κάθαρση των παθών ψυχής και σώματος και την προσέλκυση της Χάρης του Θεού), ενώ το ανθρώπινο σώμα είναι νεκρό ( θνητό) λόγω της  αμαρτίας.

Λοιπόν δεν οφείλουμε να ζούμε κάτω από την εξουσία της σάρκας, διότι αυτό σημαίνει θάνατο.

ΣΧΟΛΙΟ Β. Για τον  πνευματικό άνθρωπο, που κατοικεί το Άγιο Πνεύμα μέσα του. 

Οι πνευματικοί άνθρωποι φρονούν αυτά που υπαγορεύει το Άγιο Πνεύμα. Το φρόνημα του Αγίου Πνεύματος είναι Ζωή και Ειρήνη. Πνευματικός άνθρωπος λέγεται κάποιος, αν κατοικεί μέσα του το Πνεύμα του Θεού. Στο θνητό  όμως σώμα  του ανθρώπου μπορεί να δώσει  ζωή  ο Θεός, μέσω του Αγίου Πνεύματος, που κατοικεί μέσα μας, ο οποίος Θεός ανάστησε το ανθρώπινο σώμα του Χριστού (ως τέλειου ανθρώπου).

Θα  ζήσουμε (στην αιωνιότητα  και στην άφθαρσία) μόνο αν μέσω του Αγίου Πνεύματος θανατώνουμε τις κακές πράξεις του σώματος μας (και ελκύουμε την επενέργεια της θείας Χάριτος με την καλή προαίρεση μας και το αυτεξούσιο της θελήσεως μας, που σημαίνει πνευματικός αγώνας με την θέληση μας)

Όσοι οδηγούνται από το Άγιο Πνεύμα, αυτοί είναι οι Υιοί και κληρονόμοι του Θεού. Με πιο απλά  λόγια απολαμβάνουν την θεία Υιοθεσία ως κατά χάριν θεωμένοι ( ή έχουν μέθεξη στις κατά χάριν άκτιστες ενέργειες του Τριαδικού Θεού από αυτή τη ζωή, αλλά και στον αποκαλούμενο από το Σύμβολο της πίστεως μέλλοντα αιώνα, ο οποίος αποκαλείται από τον Απόστολο Πέτρο και Καινή  Κτίση Πέτρου Β,γ,13).

 

———————————————————-

Πιο κάτω παραθέτουμε σε πολυτονική γραφή τα εδάφια του Αποστόλου Παύλου, που σχολιάσαμε.

Η μετάφραση των πιο κάτω εδαφίων της Καινής Διαθήκης  ( προς Ρωμαίους, κεφάλαιον όγδοον, εδάφια 5 έως 14)  είναι της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, έκδοση Γ, 1992)

 

5 Διότι ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν τῆς σαρκὸς φρονοῦν τὰ τῆς σαρκός, οἱ δὲ πνευματικοὶ  φρονοῦν τὰ τοῦ Πνεύματος.

6 Τὸ σαρκικὸν φρόνημα εἶναι θάνατος, ἐνῷ τὸ φρόνημα τοῦ Πνεύματος εἶναι ζωὴ καὶ εἰρήνη.

7 Διότι τὸ σαρκικὸν φρόνημα εἶναι ἐχθρικὸν πρὸς τὸν Θεόν, καθ’ ὅσον δὲν ὑποτάσσεται εἰς τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ, ἀλλ’ οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποταχθῇ.

8 Ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι σαρκικοὶ δὲν μποροῦν νὰ ἀρέσουν εἰς τὸν Θεόν.

9 Σεῖς ὅμως δὲν εἶσθε σαρκικοὶ ἀλλὰ πνευματικοί, ἐὰν βέβαια κατοικῇ μέσα σας Πνεῦμα Θεοῦ. Ἐὰν ἕνας δὲν ἔχῃ Πνεῦμα Χριστοῦ, αὐτὸς δὲν εἶναι δικός του.

10 Ἐὰν ὅμως ὁ Χριστὸς εἶναι μέσα σας, τότε τὸ σῶμα σας εἶναι νεκρὸν ἐξ αἰτίας τῆς ἁμαρτίας, ἀλλὰ τὸ πνεῦμα σας είναι  ζωὴ ἕνεκα τῆς δικαιώσεώς σας.

11 Ἐὰν τὸ Πνεῦμα ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ἀνέστησε τὸν Ἰησοῦν ἐκ νεκρῶν, κατοικῇ μέσα σας, τότε ἐκεῖνος ποὺ ἀνέστησε τὸν Ἰησοῦν ἐκ νεκρῶν, θὰ δώσῃ ζωὴν καὶ εἰς τὰ θνητὰ σώματά σας διὰ τοῦ Πνεύματός του ποὺ κατοικεῖ μέσα σας.

12 Ἄρα λοιπόν, ἀδελφοί, εἴμεθα χρεῶσται ὄχι εἰς τὴν σάρκα, διὰ νὰ ζοῦμε ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν τῆς σαρκός,

13 διότι ἐὰν ζῆτε ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν τῆς σαρκός, τότε θὰ πεθαίνετε, ἀλλ’ ἐὰν διὰ τοῦ Πνεύματος θανατώνετε τὰς πράξεις τοῦ σώματος, τότε θὰ ζήσετε.

 14. Διότι ὅσοι ὁδηγοῦνται ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, αὐτοὶ εἶναι υἱοὶ τοῦ Θεοῦ.

Γιάννης Κουτσουκος

Κεφαλλονιά 24-6-2017

 

 

Επόμενη σελίδα: »

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: