Γιάννης Κουτσούκος

Ιουνίου 23, 2017

Σύμφωνα με τα κείμενα του Αποστόλου Παύλου: O πνευματικός άνθρωπος, ( που κατοικεί το Άγιο Πνεύμα μέσα του) και ο σαρκικός άνθρωπος, ( που κατοικεί η αμαρτία της ανθρώπινης σάρκας μέσα του).

Filed under: Κείμενα Αποστόλου Παύλου,θεολογία — Γιάννης Κουτσούκος @ 4:56 μμ

Σύμφωνα με  την προς Ρωμαίους επιστολή του Αποστόλου Παύλου ( κεφάλαιον όγδοον, εδάφια 5 έως 14) προκύπτουν οι πιο κάτω  συγκρίσεις και τα πιο κάτω πολύ σπουδαία θεολογικά συμπεράσματα  μεταξύ του σαρκικού και του πνευματικού ανθρώπου.

ΣΧΟΛΙΟ Α. Για τον σαρκικό άνθρωπο, που κατοικεί η αμαρτία της ανθρώπινης σάρκας μέσα του.

Για τους   ανθρώπους, που τους κυβερνάνε τα πάθη και οι διαστροφές της σάρκας (και  τα πάθη και οι διαστροφές της ψυχής) ισχύουν τα πιο κάτω:

Φρονούν, ότι θέλει η σάρκα. Αυτό όμως είναι θάνατος και εχθρικό προς τον Θεό. Αυτό σημαίνει άρνηση του νόμου του Θεού και αδυναμία υποταγής σε Αυτόν. Οι σαρκικοί άνθρωποι δεν είναι αρεστοί στον Θεό. Ο Απόστολος Παύλος π.χ γράφει τα εξής για την ομοφυλοφυλία της εποχής του, την οποία ονομάζει «πάθος ατιμίας» (Ρωμ. α, 26) : «Καὶ οἱ ἄνδρες, ἀφοῦ ἄφησαν τὴν φυσικὴν χρῆσιν τῆς γυναικός, ἄναψαν ἀπὸ τὰς ὀρέξεις τους μεταξύ τους, ὥστε ἀσελγοῦν ἄνδρες μὲ ἄνδρες, ἀπολαμβάνοντες ἔτσι ὁ ἕνας ἀπὸ τὸν ἄλλον τὴν ἀνταμοιβὴν τῆς πλάνης των ποὺ τοὺς ἄξιζε» (Ρωμ. α, 27).

Eίναι κάποιος πνευματικός – και όχι σαρκικός- μόνο αν κατοικεί μέσα του το Πνεύμα του  Χριστού ( είναι δηλαδή σκήνωμα και κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος).

Αν κάποιος γίνει  σκήνωμα και κατοικητήριο του Αγίου Πνεύματος, τότε συμβαίνουν δύο αντιθέσεις μεταξύ του ανθρωπίνου σώματος και του ανθρωπίνου πνεύματος. Το μεν ανθρώπινο πνεύμα είναι ζωή, (διότι έχει δικαιωθεί από την κάθαρση των παθών ψυχής και σώματος και την προσέλκυση της Χάρης του Θεού), ενώ το ανθρώπινο σώμα είναι νεκρό ( θνητό) λόγω της  αμαρτίας.

Λοιπόν δεν οφείλουμε να ζούμε κάτω από την εξουσία της σάρκας, διότι αυτό σημαίνει θάνατο.

ΣΧΟΛΙΟ Β. Για τον  πνευματικό άνθρωπο, που κατοικεί το Άγιο Πνεύμα μέσα του. 

Οι πνευματικοί άνθρωποι φρονούν αυτά που υπαγορεύει το Άγιο Πνεύμα. Το φρόνημα του Αγίου Πνεύματος είναι Ζωή και Ειρήνη. Πνευματικός άνθρωπος λέγεται κάποιος, αν κατοικεί μέσα του το Πνεύμα του Θεού. Στο θνητό  όμως σώμα  του ανθρώπου μπορεί να δώσει  ζωή  ο Θεός, μέσω του Αγίου Πνεύματος, που κατοικεί μέσα μας, ο οποίος Θεός ανάστησε το ανθρώπινο σώμα του Χριστού (ως τέλειου ανθρώπου).

Θα  ζήσουμε (στην αιωνιότητα  και στην άφθαρσία) μόνο αν μέσω του Αγίου Πνεύματος θανατώνουμε τις κακές πράξεις του σώματος μας (και ελκύουμε την επενέργεια της θείας Χάριτος με την καλή προαίρεση μας και το αυτεξούσιο της θελήσεως μας, που σημαίνει πνευματικός αγώνας με την θέληση μας)

Όσοι οδηγούνται από το Άγιο Πνεύμα, αυτοί είναι οι Υιοί και κληρονόμοι του Θεού. Με πιο απλά  λόγια απολαμβάνουν την θεία Υιοθεσία ως κατά χάριν θεωμένοι ( ή έχουν μέθεξη στις κατά χάριν άκτιστες ενέργειες του Τριαδικού Θεού από αυτή τη ζωή, αλλά και στον αποκαλούμενο από το Σύμβολο της πίστεως μέλλοντα αιώνα, ο οποίος αποκαλείται από τον Απόστολο Πέτρο και Καινή  Κτίση Πέτρου Β,γ,13).

 

———————————————————-

Πιο κάτω παραθέτουμε σε πολυτονική γραφή τα εδάφια του Αποστόλου Παύλου, που σχολιάσαμε.

Η μετάφραση των πιο κάτω εδαφίων της Καινής Διαθήκης  ( προς Ρωμαίους, κεφάλαιον όγδοον, εδάφια 5 έως 14)  είναι της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, έκδοση Γ, 1992)

 

5 Διότι ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν τῆς σαρκὸς φρονοῦν τὰ τῆς σαρκός, οἱ δὲ πνευματικοὶ  φρονοῦν τὰ τοῦ Πνεύματος.

6 Τὸ σαρκικὸν φρόνημα εἶναι θάνατος, ἐνῷ τὸ φρόνημα τοῦ Πνεύματος εἶναι ζωὴ καὶ εἰρήνη.

7 Διότι τὸ σαρκικὸν φρόνημα εἶναι ἐχθρικὸν πρὸς τὸν Θεόν, καθ’ ὅσον δὲν ὑποτάσσεται εἰς τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ, ἀλλ’ οὔτε εἶναι δυνατὸν νὰ ὑποταχθῇ.

8 Ἐκεῖνοι ποὺ εἶναι σαρκικοὶ δὲν μποροῦν νὰ ἀρέσουν εἰς τὸν Θεόν.

9 Σεῖς ὅμως δὲν εἶσθε σαρκικοὶ ἀλλὰ πνευματικοί, ἐὰν βέβαια κατοικῇ μέσα σας Πνεῦμα Θεοῦ. Ἐὰν ἕνας δὲν ἔχῃ Πνεῦμα Χριστοῦ, αὐτὸς δὲν εἶναι δικός του.

10 Ἐὰν ὅμως ὁ Χριστὸς εἶναι μέσα σας, τότε τὸ σῶμα σας εἶναι νεκρὸν ἐξ αἰτίας τῆς ἁμαρτίας, ἀλλὰ τὸ πνεῦμα σας είναι  ζωὴ ἕνεκα τῆς δικαιώσεώς σας.

11 Ἐὰν τὸ Πνεῦμα ἐκείνου, ὁ ὁποῖος ἀνέστησε τὸν Ἰησοῦν ἐκ νεκρῶν, κατοικῇ μέσα σας, τότε ἐκεῖνος ποὺ ἀνέστησε τὸν Ἰησοῦν ἐκ νεκρῶν, θὰ δώσῃ ζωὴν καὶ εἰς τὰ θνητὰ σώματά σας διὰ τοῦ Πνεύματός του ποὺ κατοικεῖ μέσα σας.

12 Ἄρα λοιπόν, ἀδελφοί, εἴμεθα χρεῶσται ὄχι εἰς τὴν σάρκα, διὰ νὰ ζοῦμε ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν τῆς σαρκός,

13 διότι ἐὰν ζῆτε ὑπὸ τὴν ἐξουσίαν τῆς σαρκός, τότε θὰ πεθαίνετε, ἀλλ’ ἐὰν διὰ τοῦ Πνεύματος θανατώνετε τὰς πράξεις τοῦ σώματος, τότε θὰ ζήσετε.

 14. Διότι ὅσοι ὁδηγοῦνται ἀπὸ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, αὐτοὶ εἶναι υἱοὶ τοῦ Θεοῦ.

Γιάννης Κουτσουκος

Κεφαλλονιά 24-6-2017

 

 

Ιουνίου 20, 2017

Ο Απόστολος Ιούδας, ο Θαδδαίος για τους ψευδοδιδασκάλους, τους Ποιμένες και αιρετικούς της εποχής του σύμφωνα με το κείμενο του στην Καινή Διαθήκη. (Ιούδα Α, εδάφια 12, 4,18)

Filed under: Διαφθορά,θεολογία — Γιάννης Κουτσούκος @ 9:32 πμ

 

Τα πιο κάτω εδάφια της Αγίας Γραφής είναι από το αποστολικό ανάγνωσμα της 19 -6-2017, το οποίο διαβάζεται επίσημα σε όλες τις ορθόδοξες Εκκλησίες σύμφωνα με το ορθόδοξο τυπικό. Την ημέρα αυτή είναι η μνήμη του Αγίου Ιούδα του Θαδδαίου.

Παραθέτουμε την μετάφραση και το πρωτότυπο κείμενο μερικών εδαφίων χωρίς  δικό μας σχολιασμό.

 

—————————————————————————————————————————————–

Μετάφρασή

12 Αὐτοὶ εἶναι κηλῖδες κατὰ τὰς ἀγάπας σας, καθὼς τρώγουν μαζί σας χωρὶς σεβασμόν, ποιμένες ποὺ φροντίζουν μόνον διὰ τὸν ἑαυτόν τους σύννεφα χωρὶς νερὸ ποὺ παρασύρονται ἀπὸ τοὺς ἀνέμους, δένδρα φθινοπωρινὰ ἄκαρπα, δυὸ φορὲς πεθαμένα, ξερριζωμένα,

Κείμενο πρωτότυπο.

(12 Οὗτοί εἰσιν ἐν ταῖς ἀγάπαις ὑμῶν σπιλάδες, συνευωχούμενοι ἀφόβως, ἑαυτοὺς ποιμαίνοντες, νεφέλαι ἄνυδροι ὑπὸ ἀνέμων παραφερόμεναι, δένδρα φθινοπωρινά, ἄκαρπα, δίς ἀποθανόντα, ἐκριζωθέντα,)

————————————————————————————————————————

Μετάφρασή

4 Διότι εισεχώρισαν  κρυφὰ μεταξύ σας μερικοὶ ἄνθρωποι, ἐκεῖνοι ποὺ ἀπὸ καιρὸν ἦσαν προφητευμένοι  διὰ τὴν καταδίκην αὐτήν, ἀσεβεῖς, οἱ ὁποῖοι τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ μας μετέτρεψαν εἰς ἀσέλγειαν καὶ ἀρνοῦνται τὸν μόνον Δεσπότην καὶ Κύριόν μας Ἰησοῦν Χριστόν.

Κείμενο πρωτότυπο

(4 Παρεισέδυσαν γάρ τινες ἄνθρωποι, οἱ πάλαι προγεγραμμένοι εἰς τοῦτο τὸ κρῖμα, ἀσεβεῖς, τὴν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν χάριν μετατιθέντες εἰς ἀσέλγειαν καὶ τὸν μόνον δεσπότην καὶ Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν ἀρνούμενοι.)

—————————————————————————————————————————————–

Μετάφρασή

18 Σᾶς ἔλεγαν ὅτι, «Κατὰ τὸν ἔσχατον καιρὸν θὰ ἐμφανισθοῦν χλευασταί, οἱ ὁποῖοι θὰ βαδίζουν κατὰ τὰς δικάς των ἀσεβεῖς ἐπιθυμίας».

19 Αὐτοὶ εἶναι ποὺ προκαλοῦν διαιρέσεις, κοσμικοὶ ἄνθρωποι, ποὺ δὲν ἔχουν Πνεῦμα.

Κείμενο πρωτότυπο

18 ὅτι ἔλεγον ὑμῖν ὅτι ἐν ἐσχάτῳ χρόνῳ ἔσονται ἐμπαῖκται κατὰ τὰς ἑαυτῶν ἐπιθυμίας πορευόμενοι τῶν ἀσεβιῶν

19 Οὗτοί εἰσιν οἱ ἀποδιορίζοντες, ψυχικοί, Πνεῦμα μὴ ἔχοντες.

————————————————————————————————————————————–

 

Ιουνίου 16, 2017

Επιστήμη του 20ου αιώνα επαληθεύει την Αγία Γραφή

Filed under: Φυσικές Επιστήμες,θεολογία — Γιάννης Κουτσούκος @ 12:39 μμ
του Γιάννη Κουτσούκου
Υπάρχουν χωρία στην Αγία Γραφή, τα οποία ήσαν ακατανόητα και δυσνόητα επί αιώνες τώρα, παρά το γεγονός, ότι εκφράζουν με καταπληκτική ακρίβεια και επιστημονική ορολογία επιστημονικές έννοιες που αποκαλύφθηκαν για πρώτη φορά στον 20 αιώνα. Τα χωρία αυτά δεν μπορούσαν να ερμηνευθούν από τους θεολόγους ακριβώς, διότι δεν είχαν τις γνώσεις των θετικών επιστημών του αιώνα μας.
Σήμερα όμως ερμηνεύονται και είναι θαυμαστές αποδείξεις της «εξ αποκαλύψεως σοφίας» που υπάρχει στα ιερά αυτά κείμενα.
Θα προσπαθήσω όσο πιο απλά γίνεται να δώσω ένα συγκερασμό μεταξύ των θετικών επιστημών και της Καινής Διαθήκης, σε ότι αφορά την ανακαίνιση του σύμπαντος για την οποία μιλάει η εσχατολογική θεολογία.
Έτσι λοιπόν διαβάζουμε στην Καινή Διαθήκη: «…Οι σημερινοί ουρανοί και η γη είναι αποταμιευμένοι και φυλαγμένοι για την φωτιά..». Και το αρχαίο κείμενο: «…οἱ δὲ νῦν οὐρανοὶ καὶ ἡ γῆ τῷ αὐτοῦ λόγῳ τεθησαυρισμένοι εἰσὶ πυρὶ τηρούμενοι… » (Πέτρου Β, κεφ. Γ, 7).
Επίσης διαβάζουμε στην Κ.Δ. «…Οι ουρανοί με πάταγο θα παρέλθουν και τα στοιχεία θα λιώσουν καιόμενα. Καινούργιους δε ουρανούς και καινούργια γη σύμφωνα με την υπόσχεσή Του περιμένουμε…» (Πέτρου Β, κεφ. Γ, στίχος 7, 12 και 13).
Και το αρχαίο κείμενο: ..ἐν ᾖ οὐρανοὶ ῥοιζηδὸν παρελεύσονται, στοιχεῖα δὲ καυσούμενα λυθήσονται, καὶ γῆ καὶ τὰ ἐν αὐτῇ ἔργα κατακαήσεται… (Β Πέτρου, κεφ. Γ, 10). Καινοὺς δὲ οὐρανοὺς καὶ γῆν καινὴν κατὰ τὸ ἐπάγγελμα αὐτοῦ προσδοκῶμεν, ἐν οἷς δικαιοσύνη κατοικεῖ (Β Πέτρου, κεφ. Γ, 13).
Γνωρίζουμε όμως, ότι η ύλη μπορεί να αποδώσει την ενέργεια, που έχει αποταμιεύσει στα άτομά της ή στον πυρήνα των ατόμων της με μορφή ενεργείας (π.χ. φωτιάς, ωστικού κύματος, ραδιενέργειας κ.λπ.), όπως ακριβώς συμβαίνει σε μια ατομική ή πυρηνική έκρηξη.
Η λέξη «λυθούν» -για την ακρίβεια «λυθήσονται» στο ιερό κείμενο, που είναι παθητική φωνή- είναι αυτό ακριβώς που συμβαίνει στην ατομική ενέργεια. Δηλαδή με την πυρηνική «σχάση» μπορούμε να έχουμε την αλυσιδωτή αντίδραση. Επίσης με την εφαρμογή κάθε άλλου καινούργιου και καταλλήλου επιστημονικού επιτεύγματος διαλύονται -«λύνονται»- οι δυνάμεις (ενέργειας) που έχουν τα ηλεκτρόνια στις διάφορες στοιβάδες (χημείας) και έτσι έχουμε, απελευθέρωση ενέργειας, δηλαδή μετατροπή της ύλης σε ενέργεια.
Με καταπληκτική ακρίβεια εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια ο Απόστολος Πέτρος -ένας απλός ψαράς από την λίμνη της Γεννησαρέτ- περιγράφει και αναφέρει τις λέξεις, «στοιχεία», «δυνάμεις που θα λυθούν μέσα στα στοιχεία» και το «λιώσιμο» που προέρχεται από την φωτιά σε μια ατομική έκρηξη.
Επίσης με την πιο επιτυχημένη επιστημονική ορολογία ο ίδιος ο Απόστολος Πέτρος λέει ότι μέσα στην ύλη, («στους ουρανούς και στην γη») είναι «αποταμιευμένη» η ενέργεια («φωτιά»).
Αυτή ακριβώς η διαπίστωση του Πέτρου πριν δύο χιλιάδες χρόνια είναι στο αιώνα μας η βάση και η κεντρική ιδέα της θεωρίας του Αϊνστάιν, ότι δηλαδή η ενέργεια που απελευθερώνεται στην περίπτωση αυτή είναι ίση με το γινόμενο της μάζας που μετατρέπεται σε ενέργεια πολλαπλασιαζόμενη επί το τετράγωνο της ταχύτητας του φωτός, δηλαδή: E = mc2
Όλα τα πιο πάνω αποδεικνύουν ότι η πίστη μας δεν είναι μια «ηθικοπλαστική» διδασκαλία ή ένα «ηθικοπλαστικό σύστημα για κλειστούς κύκλους» όπως δυστυχώς παρουσιάζεται στην εποχή μας, αλλά είναι και ένας ανεξάντλητος θησαυρός σοφίας και γνώσεων που έχουν δοθεί στον άνθρωπο «εξ αποκαλύψεως» και έχουν καταχωρηθεί στα ιερά κείμενα.
Δημοσιεύθηκε στις 9-1-1998
στην εφημερίδα «Σήμερα» της Κορίνθου

Ιουνίου 14, 2017

ΑΠΟ ΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΤΩΝ ΕΘΝΩΝ ΠΑΥΛΟΥ. ΠΕΝΤΕ ΣΠΟΥΔΑΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ : προέγνω, προώρισε, ἐκάλεσε, ἐδικαίωσε, ἐδόξασε.

Filed under: θεολογία — Γιάννης Κουτσούκος @ 10:40 μμ

Με την ευκαιρία του Ιουνίου, όπου τιμάται ο Απόστολος Παύλος με διάφορες εκδηλώσεις, θα αναλύσουμε σήμερα δύο εδάφια  από τα κείμενα του στην Καινή Διαθήκη.

Στην προς Ρωμαίους επιστολή ο Απόστολος Παυλος (κεφαλαιο 8, στιχοι 29 έως 30) αναφέρει πέντε σπουδαίες λέξεις :

1. προέγνω

2. προώρισε

3. ἐκάλεσε

4. ἐδικαίωσε  και 

5. ἐδόξασε

Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει πεπρωμένο (κισμέτ) στην ορθόδοξη πίστη μας, πράγμα που υπήρχε στην αρχαία Ελλάδα και υπάρχει σήμερα και στις ανατολικές θρησκείες. Ο Θεός έχει προικίσει τον άνθρωπο με το αυτεξούσιο της θελήσεως, δηλαδή τον έχει κάνει κατ εικόνα (Πρόσωπο, που σημαίνει Θέληση, Λογική κλπ), πράγμα το οποίον και σέβεται.

Δηλαδή επειδή ο Θεός ως άπειρος και πάνω από τον χρόνο   πρoγνωρίζει αυτούς  που θα αγιάσουν ( δηλαδή θα επιτύχουν με την καλή προαίρεση τους , τον πνευματικό αγώνα τους και την επενέργεια της θείας Χάριτος να  έχουν μέθεξη στις κατά χάριν άκτιστες ενέργειες Του)  αυτούς τους προωρίζει, τους καλεί, τους δικαιώνει και τους δοξάζει.

α)  ΚΕΊΜΕΝΟ: (Ρωμ. 8,29)

ὅτι οὓς προέγνω, καὶ προώρισε συμμόρφους τῆς εἰκόνος τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, εἰς τὸ εἶναι αὐτὸν πρωτότοκον ἐν πολλοῖς ἀδελφοῖς·

Μετάφραση (Ρωμ. 8,29 )

Διότι εκείνους τους οποίους ο Θεός έχει προγνωρίσει ως αξίους σωτηρίας δια την καλήν των διάθεσιν, τους προώρισε να γίνουν ομοιόμορφοι προς την ένδοξον εικόνα του Υιού του, ώστε να είναι ο Υιός του Θεού πρωτοτόκος μεταξύ πολλών αδελφών, που θα είναι όμοιοί του.

————————————–

β)    ΚΕΙΜΕΝΟ (Ρωμ. 8,30)

 οὓς δὲ προώρισε, τούτους καὶ ἐκάλεσε, καὶ οὓς ἐκάλεσε, τούτους καὶ ἐδικαίωσεν, οὓς δὲ ἐδικαίωσε, τούτους καὶ εδόξασε.

Μετάφραση (Ρωμ. 8,30)

Εκείνους δε που προώρισε δια την δόξαν της ομοιώσεώς των προς τον Χριστόν, αυτούς και εκάλεσε· και αυτούς που εκάλεσε και εδέχθησαν την κλήσιν, τους κατέστησε δικαίους· και εκείνους που εδικαίωσε, αυτούς και εδόξασε εις την Βασιλείαν των ουρανών.

Γιάννης Κουτσούκος

Κεφαλλονια 14-6-2017

 

Ιουνίου 7, 2017

Στο πιο κάτω κείμενο της Καινής Διαθήκης ο Απόστολος Παύλος   αναφέρεται στην ομοφυλοφιλία της εποχής του

Filed under: θεολογία — Γιάννης Κουτσούκος @ 7:31 πμ

 

Στο πιο κάτω κείμενο της Καινής Διαθήκης ο Απόστολος Παύλος   αναφέρεται στην ομοφυλοφιλία της  εποχής του (ανδρών και γυναικών)  και  την  αποδίδει   στο γεγονός, ότι  ο κόσμος τότε στην εποχή του είχε ανταλλάξει  την αλήθεια του Θεού με το ψεύδος και λάτρευε την κτίση και όχι τον Δημιουργό Θεό. (Το κείμενο αυτό είναι μέρος από τον σημερινό Απόστολο της 7-6-2017, ο οποίος διαβάζεται στις ορθόδοξες Εκκλησίες σύμφωνα με το τυπικό)

ΚΕΙΜΕΝΟ

(Προς Ρωμαίους επιστολή, κεφάλαιο πρώτο, στίχος 25, 26, 27)

 

25 οἵτινες μετήλλαξαν τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ψεύδει, καὶ ἐσεβάσθησαν καὶ ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα, ὅς ἐστιν εὐλογητὸς εἰς τοὺς αἰῶνας· ἀμήν.

26 Διὰ τοῦτο παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς πάθη ἀτιμίας. Αἵ τε γὰρ θήλειαι αὐτῶν μετήλλαξαν τὴν φυσικὴν χρῆσιν εἰς τὴν παρὰ φύσιν,

27 ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἄρσενες ἀφέντες τὴν φυσικὴν χρῆσιν τῆς θηλείας ἐξεκαύθησαν ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους, ἄρσενες ἐν ἄρσεσι τὴν ἀσχημοσύνην κατεργαζόμενοι καὶ τὴν ἀντιμισθίαν ἣν ἔδει τῆς πλάνης αὐτῶν ἐν ἑαυτοῖς ἀπολαμβάνοντες.

 

 

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

25 Ἀντήλλαξαν τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ μὲ τὸ ψεῦδος καὶ ἐσεβάσθησαν καὶ ἐλάτρευσαν τὴν κτίσιν ἀντὶ τοῦ Δημιουργοῦ, ὁ ὁποῖος εἶναι εὐλογητὸς αἰωνίως. Ἀμήν.

26 Διὰ τοῦτο τοὺς παρέδωσε ὁ Θεὸς εἰς πάθη ἀτιμωτικά, διότι καὶ αἱ γυναῖκες τους ἀντήλλαξαν τὴν φυσικὴν χρῆσιν μὲ τὴν ἀφύσικην,

27 ὁμοίως καὶ οἱ ἄνδρες, ἀφοῦ ἄφησαν τὴν φυσικὴν χρῆσιν τῆς γυναικός, ἄναψαν ἀπὸ τὰς ὀρέξεις τους μεταξύ τους, ὥστε ἀσελγοῦν ἄνδρες μὲ ἄνδρες, ἀπολαμβάνοντες ἔτσι ὁ ἕνας ἀπὸ τὸν ἄλλον τὴν ἀνταμοιβὴν τῆς πλάνης των ποὺ τοὺς ἄξιζε.

 

 

 

 

 

Μαρτίου 29, 2017

Με κωδικό ISBN 978-618-83108-0-3 της Εθνικής Βιβλιοθήκης κυκλοφορεί εντός των προσεχών ημερών το νέο Βιβλίο του Γιάννη Κουτσούκου με τον τίτλο: «Δημοσιευμένα πεζογραφήματα»

Με κωδικό ISBN 978-618-83108-0-3 της Εθνικής Βιβλιοθήκης κυκλοφορεί εντός των προσεχών ημερών το νέο Βιβλίο του Γιάννη Κουτσούκου (αποτελούμενο από 300 σελίδες) με τον τίτλο:

«Δημοσιευμένα πεζογραφήματα»

Πιο κάτω παραθέτουμε τα περιεχόμενα και τις αντίστοιχες σελίδες του Βιβλίου, το οποίο θα παραχωρηθεί δωρεάν σε όλους, όσους τους ενδιαφέρει το περιεχόμενο του και επιθυμούν να το αποκτήσουν.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Φυσικές Επιστήμες 9
Η ακουστική του θεάτρου της Επιδαύρου
Μια επιστημονική ερμηνεία του φαινομένου 11

Σε φανταστικά επίπεδα η τεχνική εξέλιξη
Δορυφορικό σύστημα εντοπισμού με ακρίβεια 20 μέτρων.
Επαληθεύονται οι προφητείες της «Αποκάλυψης»; 13

Η τεχνική των αρχαίων Ελλήνων
(είχαν οι πρόγονοί μας Μηχανές;) 15

Μαρτυρίες αρχαίων συγγραφέων για τους σεισμούς
Ο καταποντισμός της Αρχαίας Ελίκης 17

Mία ερμηνεία του φυσικού φαινομένου
του σεισμού με απλά λόγια
Τί είναι μέγεθος και τί ένταση ενός σεισμού; 19

Οι σεισμοί στον Νομό Κορινθίας
Μία χρονική και ιστορική αναδρομή
από την αρχαιότητα έως σήμερα

——————————

Ιστορικά δημοσιευμένα στον Τύπο 27
Η πρώτη διοικητική διαίρεση της Κορινθίας το 1834 29

Ο ιστορικός ναός του Αγίου Σώστη στα Δερβενάκια 31

Ντοκουμέντα από τη νεώτερη ιστορία της Κορίνθου 1858-2008 34

Ελληνική γλώσσα: H μοναδική νοηματική γλώσσα
στον πλανήτη μας 36

Ο Παπαρσένης Κρέστας
Ο Ήρωας του 1821 που έπεσε στον Αη-Σώστη των Δερβενακίων
και είναι θαμμένος εκεί 39

Η Σοφία Ρέντη και οι δύο Νοταράδες της Κορινθίας
(Ο Δημήτρης Καλλέργης τελικά ο κερδισμένος) 43

Νικήτας Σταματελόπουλος ή Νικηταράς 46

Αναβίωση των αγώνων στο στάδιο της Νεμέας το 2000 μ.Χ.
Κρίσεις και σχόλια 49

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, Ο Έλληνας 52

Για την έκθεση ζωγραφικής του El Greco 55

Βιβλίο αφιερωμένο στο χωριό Αγ. Βασίλειος Κορινθίας 57

——————————–

Ιστορικά δημοσιευμένα στο Διαδίκτυο 59
O Γάλλος περιηγητής Μονσέλ (Moncel) διέρχεται το 1843
από τον κάμπο του Αγίου Βασιλείου Κορινθίας και περιγράφει
την ευρύτερη περιοχή και την διανυκτέρευσή του 61

Ο Ναός του Αγίου Σώστη στα στενά του Αγίου Σώστη
στον Άγιο Βασίλειο Κορινθίας 63

Ιστορικές πληροφορίες για τον Άγιο Βασίλειο Κορινθίας
από φράγκικο έγγραφο του 1365 μ.X. του φεουδάρχη της Κορινθίας
Niccolò Acciaiuoli (Νικολό Ατσαγιόλη) 66

Το φράγκικο κάστρο του Αγίου Βασιλείου Κορινθίας 75

Το Ασκητήριο-βυζαντινός ναός στη σπηλιά του Αντώνη
στον Άγιο Βασίλειο Κορινθίας 78

Η προϊστορική περίοδος στην περιοχή
του Αγίου Βασιλείου Κορινθίας
Τοπική μυθολογία και Νεολιθική εποχή (7.000- 2.600 π.Χ.) 81

Το αρχαίο κυκλικό πυραμοειδές στη θέση Ανεμόμυλος στα στενά
του Αγίου Σώστη, περιοχή Αγίου Βασιλείου Κορινθίας 83

Η εποχή του χαλκού στην περιοχή του Αγίου Βασιλείου Κορινθίας
(2600-1100 π.Χ.) 85

Μαρμάρινες υπαίθριες προτομές και κείμενα στον Άγιο Σώστη
περιοχής Αγίου Βασιλείου Κορινθίας 87

Ο Επισιτισμός της Ελλάδος κατά την κατοχή και σήμερα . 95

———————————-

Λογοτεχνικά 105
Στη μνήμη του Βασίλη Ρώτα 107

Διαλεκτική και αποξένωση σαν θεατρικά μέσα
ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ: Ο μεγάλος καινοτόμος του θεάτρου 109

Η συμβολική προειδοποίηση του Μπέρτολτ Μπρεχτ στην
πατρίδα του Γερμανία για ένα τρίτο πόλεμο 112

Μια άποψη για τον Νίκο Καζαντζάκη
Άλλο ορθόδοξη πίστη και άλλο Λογοτεχνία 113

Ρώμος Φιλύρας: Ένας ξεχασμένος μεγάλος Κορίνθιος ποιητής 115

——————————–

Ορθόδοξη Υμνολογία δημοσιευμένη στον Τύπο 117
Σύνοψη των σπουδαιότερων θεολογικών συμπερασμάτων
από τα κείμενα της ακολουθίας της Μεταμορφώσεως 119

Από την υμνογραφία των Θεοφανείων 124

Χριστούγεννα 1998
Από την Υμνογραφία των Χριστουγέννων 128

Η ύψωση σε εννέα ωδές
Με αφορμή την εορτή της 14ης Σεπτεμβρίου
από την υμνωδία της σταυροπροσκυνήσεως 131

Από την υμνωδία του Τριωδίου
Πνευματικά γυμνάσματα 135

Μεγάλη Δευτέρα και Μεγάλη Τρίτη
Από την Υμνολογία της Μεγάλης Εβδομάδος 138

Από την Υμνολογία της Μεγάλης Τετάρτης 141

————————

Ορθόδοξη Υμνολογία δημοσιευμένη στο Διαδίκτυο 145
Η Μεταμόρφωση του Χριστού
μέσα από τα κείμενα της Υμνολογίας της Εορτής 147

Η Ανάληψη του Χριστού μέσα από τα κείμενα
της Ορθόδοξης Υμνολογίας 150

Η κάθαρση των παθών σύμφωνα με τον υμνογράφο
των Θεοφανίων Κοσμά 153

Δύο ύμνοι από τον Δεκαπενταύγουστο 154

—————————–

Θεολογία 155
Λίγα λόγια για την μυστική Θεολογία της ορθοδοξίας
Από την φιλοκαλία των ιερών νηπτικών 157

Το βαθύτερο νόημα των Χριστουγέννων
Η νίκη κατά του θανάτου 160

Από την φθορά στην αφθαρσία,
μία ασύλληπτη ανθρώπινη υπέρβαση 163

Άνθρωπος, ο εγκλωβισμένος στο χωροχρόνο
και η μοναδική διέξοδός του 166

Η μετά θάνατον ζωή και η ανακαίνιση του σύμπαντος
Από την φιλοκαλία των ιερών νηπτικών 169

Ένας καινούργιος χρόνος μπροστά στο άπειρο του Θεού
Η πνευματική και συμβατική διάσταση του χρόνου 172

Ο τύπος και η ουσία της θείας ενσάρκωσης
Ο σκοπός της ενσάρκωσης του θείου Λόγου 175

Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, Επίσκοπος Θεσσαλονίκης
Από τα κείμενα των ιερών νηπτικών
της μυστικής θεολογίας της Ορθοδοξίας 178

Συμεών ο Νέος Θεολόγος:
Ένας μεγάλος μύστης των θείων ελλάμψεων 181

Επιστήμη του 20ου αιώνα επαληθεύει την Αγία Γραφή 183

Eπίκαιρα και εσχατολογικά μηνύματα
Η μερική και τελική κρίση για κάθε άνθρωπο 185

Η ψυχανάλυση της ιατρικής και
η εξομολόγηση της Ορθόδοξης Εκκλησίας 188

Γραπτές μαρτυρίες για τον παράδεισο των πρωτοπλάστων και
για τον παράδεισο κατά την Δευτέρα Παρουσία 190

———————————

Διάφορα: Θεολογικά – Εκκλησιαστικά 193
Κοσμάς ο Αιτωλός: Ο εθνομάρτυς και άγιος της εκκλησίας μας 195

Μακάριος ο Νοταράς (1731-1805): O από Κορινθίας Άγιος
και μέγας φιλοκαλικός και νηπτικός της Ορθοδοξίας 197

Ο Όσιος Πατάπιος στα Γεράνεια:
Μία πρόταση στην τοπική εκκλησία της Κορίνθου 200

Το θαύμα του «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ» με τον Αρχάγγελο Γαβριήλ
Ποια είναι η ιστορία της εικόνας του «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ»
με τον Αρχάγγελο Γαβριήλ 203

Το πέρασμα ενός ασκητή από την Κόρινθο το 1992:
Κατάθεση μιας μαρτυρίας
για τον αγιορίτη ασκητή Λεόντιο από την Σάμο 206

Το μυστήριον της ανομίας συντελείται;
ΝΑΙ ή ΟΧΙ; 209

Άλλο πράγμα η πίστη στον Χριστό
και άλλο οι ανθρώπινες αδυναμίες του κλήρου 212

Σύγχυση της εποχής μας ή εκσυγχρονισμός;
Η εκκοσμίκευση της Εκκλησίας και η διαχρονικότητά της 215

Οι λαϊκοκληρικοί κύκλοι και η αντιμετώπισή των:
Μία πρόταση για τον νέο Μητροπολίτη Κορίνθου 217

Τριώδιο: Πνευματική άσκηση ή ένα καρναβάλι;
Μία κλίμακα πνευματικής ανάβασης 10 εβδομάδων 219

Τριώδιο και καρναβάλι 222

Η θρησκευτικότητα και το τάμα του Θ. Κολοκοτρώνη
στην «Αγία Μονή Κυθήρων»
σε σχέση με την Μάχη στα Δερβενάκια 224

Ανάβαση στην κορυφή του όρους Σινά στην Αίγυπτο 227

Ο Αρχιμανδρίτης Χρυσόστομος Ρουμελιώτης (1941-1999)
Ένα πνευματικό παιδί της Κορινθίας που έφυγε 229

———————————

Διάφορα: Υγεία – Οικολογία 231
Υπάρχει ατμοσφαιρική μόλυνση στην περιοχή της Κορίνθου; 233

Με έμμεση ευθανασία θα ισοδυναμεί η τυχόν αδυναμία
του ΕΟΠΠΥ για την χορήγηση φαρμάκων
σε ασθενείς με βαρειά και χρόνια νοσήματα 235

Υπάρχει έλειψη θάρρους για την αντιμετώπιση της μάστιγας
του καρκίνου στις ρίζες του; Υπάρχει υποκρισία της εξουσίας; 237

Φυτοφάρμακα: Μία ωρολογιακή βόμβα δίπλα μας 239

Το φυσικό αέριο στην Κορινθία και οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας 241

—————————————

Διάφορα: Κοινωνικά – Πολιτική – Σάτυρα
Ποιος θέλει να κόψει τα φτερά του Πήγασου; 245

Ελλάς Ελλήνων… διαπλεκομένων 247

Με τέτοια νοοτροπία, κύριοι, δεν πρόκειται να βγούμε
από την κρίση – ηθική και οικονομική 249

Πως φθάσαμε μέχρι εδώ ως χώρα;
S.O.S σε όλους… Και πάλι S.O.S. 251

Χαίρε ώ!…. Χαίρε διαφθορά ! 253

Οικονομοκεντρικός και ανθρωποκεντρικός χαρακτήρας της εποχής μας
Αντί Millenium και γιορτούλες καλό θα ήταν να κάνουμε
και μερικές σκέψεις για την νέα χιλιετία 254

Πέρα από τον πυρετό των συνενώσεων
Θα διατηρήσουμε την ταυτότητά μας ως Έλληνες
στις νέες απαιτήσεις των ευρωπαϊκών ανακατατάξεων; 256

Ιδρύεται Σύλλογος μελέτης και προβολής προβλημάτων
του νομού Κορινθίας 258

Παραλειπόμενα για το λιμάνι της Κορίνθου 261

Τόσες πολλές ειδήσεις, τόσες λίγες απαντήσεις.
Διώρυγα, Πανεπιστήμιο, χιονοδρομικό κέντρο κ.λπ.
Συζητούνται αλλά δεν λύνονται 263

Τέσσερα χρόνια μετά:
Η ελλαδική τοπική αυτοδιοίκηση μπροστά στη νέα χιλιετηρίδα 265

Υποψήφιοι και… ψηφοφόροι 267

———————————

Διάφορα: Μεταβυζαντινή Τέχνη –
Οιδοιπορικά – Λαογραφικά 269
Θεολογική ερμηνεία των τοιχογραφιών των αίνων
στη Ζωοδόχο Πηγή του Αγίου Βασιλείου Κορινθίας 271

Οδοιπορικό στο Άγιον Όρος από 19-10-2015 έως 22-10-2015 280

Τα φιδάκια της Παναγίας στα Αργίνια της Κεφαλλονιάς 282
——————————-

Πεζογραφήματα από την Μαθητική Ζωή 285
Η ΖΩΗ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΤΡΩΓΛΗ 287

ΔΙΑΡΗΞΙΣ ΚΟΥΜΠΑΡΙΟΥ 292

ΟΧΙ «ΚΑΤΑ ΚΡΗΜΝΩΝ» 295

ΧΩΡΙΣ ΒΑΘΟΣ 298

Μαρτίου 16, 2017

Από την υμνωδία του Τριωδίου. Πνευματικά γυμνάσματα.

Filed under: Υμνογραφία,θεολογία — Γιάννης Κουτσούκος @ 4:03 μμ

Σήμερα θα κάνω μια προσπάθεια να δώσω ένα δείγμα γραφής από τις υψηλές έννοιες και τον σπάνιο λυρισμό που περιέχουν τα ποιήματα των υμνογράφων του Τριωδίου και ειδικά των κατανυκτικών εσπερινών.
Δυστυχώς η όλη ατμόσφαιρα της σημερινής κοινωνίας, όπου παρατηρείται διαστροφή των εννοιών, έλλειψη αξιών, σύγχυση μεταξύ αρετής και κακίας και ένας ανελέητος υλισμός, έχει συντελέσει ώστε τα σπουδαία αυτά ποιήματα του Τριωδίου να μοιάζουν σαν κρυμμένα διαμάντια.

Η αρχαία γλώσσα στην οποία είναι γραμμένα, ο τρόπος με τον οποίο πολλές φορές ψέλνονται (τονισμός του μουσικού μέλους και όχι του λόγου) -και κυρίως μια τυπολατρική και επαγγελματική αντιμετώπιση πολλές φορές των ακολουθιών των κατανυκτικών εσπερινών, είναι τα πιο βασικά αίτια που κρατούν τις λυρικές εκφράσεις και τα νοήματα των υμνωδιών αυτών μακριά από τον κόσμο.
Ο κατανυκτικοί εσπερινοί, ως γνωστόν, ψέλνονται στις εκκλησίες -αν και όπου ψέλνονται ακόμη- κάθε Κυριακή βράδυ όλη την διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Βασικοί υμνογράφοι των ποιημάτων αυτών είναι ο Ιωσήφ ο υμνογράφος (Θ’ αιώνας), και ο Θεόδωρος ο υμνογράφος (Θ’ αιώνας). Τη μουσική επένδυση έχουν κάνει κυρίως ο Πέτρος Λαμπαδάριος ο Πελοποννήσιος, αλλά και άλλοι συνθέτες της βυζαντινής μουσικής.
Σ’ ένα ποίημα του Θεόδωρου του υμνογράφου, που ψέλνεται την Κυριακή της Τυρινής το βράδυ αναφέρονται τα εξής:
«Ας αρχίσουμε τον καιρό της νηστείας με χαρά, με το να υποβάλλουμε τους εαυτούς μας σε πνευματικούς αγώνες.
Aς εξαγνίσουμε την σάρκα μας με το να νηστεύουμε όχι μόνο από τα φαγητά, αλλά και από τα ψυχικά μας πάθη (τις ψυχικές διαστροφές και κακίες) και με το να καλλιεργούμε τις αρετές του Πνεύματος. Στις οποίες αρετές αν επιμείνουμε μέχρι τέλους με πόθο θ’ αφιερωθούμε όλοι να δούμε το πάνσεπτο Πάθος του Χριστού Θεού, και το Άγιο Πάσχα με πνευματική αγαλλίαση».

Με επιγραμματικό τρόπο ο Θεόδωρος μας δίνει μέσα σε λίγες γραμμές το βαθύτερο νόημα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, αλλά και της Χριστιανικής θρησκείας γενικότερα. Δεν αρκεί η νηστεία των φαγητών, αλλά χρειάζεται και η νηστεία των παθών και η καλλιέργεια και άσκηση των αρετών του Πνεύματος.

Και τα τρία αυτά είναι ο «Πνευματικός αγώνας» που οδηγεί στον καθαρισμό των σαρκών μας αλλά και στην εξάγνιση της ψυχής του κάθε ατόμου. Έτσι εξαγνισμένοι μπορούμε να αξιωθούμε να βιώσουμε συνειδητά την σταυρική θυσία του Θεανθρώπου, αλλά και την Ανάστασή του και όλα αυτά, με πνευματική αγαλλίαση που είναι η «θέωση» του κάθε ενός από εμάς. Η προσπάθεια δηλαδή του καθ’ενός που είναι ο πνευματικός του αγώνας (νηστεία φαγητών, παθών και εξάσκηση πνευματικών αρετών) φθάνει στην «θέωση» (αγαλλίαση) μέσα από την Θεανθρώπινη θυσία και την Ανάσταση. Δηλαδή έχουμε αποτέλεσμα της προσωπικής μας προσπάθειας εφ’ όσον επενεργήσει και η Θεία Χάρις.

Ποια είναι όμως τα πάθη της ψυχής μας, τα οποία καλούμεθα να περιορίσουμε και αποκόψουμε; Αυτά είναι: υπερηφάνεια, φιλαργυρία, πορνεία, φθόνος, γαστριμαργία, θυμός, αμέλεια κ.ά. Ποιες είναι οι αρετές του πνεύματος; Αγάπη (και σ’ όσους μας αδίκησαν), διάκριση, ταπείνωση (έλλειψη εγωισμού) κ.λπ. Από τα πιο πάνω προκύπτει, ότι η γνωστή σε όλους λέξη «νηστεία» της Μεγάλης Τεσσαρακοστής δεν είναι αυτοσκοπός, αλλά μέσον. Όπως μέσον είναι επίσης ο περιορισμός και η εξάλειψη των ψυχικών παθών.

Ο σκοπός είναι να μπορέσουμε να φθάσουμε μέσα από την σωματική και ψυχική αυτή κάθαρση στα δύο επόμενα στάδια του πνευματικού αγώνα που είναι ο φωτισμός και η «θέωση».

Γιάννης Κουτσούκος

Δημοσιεύτηκε στις 29-1-1998
στην εφημερίδα «Σήμερα» της Κορίνθου

Μαρτίου 15, 2017

Από το κείμενο της Δευτέρας Επιστολής του Αποστόλου Πέτρου (Καινή Διαθήκη) γιά τήν εμφάνιση ψευτοδιδασκάλων – αιρετικών. (Επιστολή Πέτρου Β,΄ β’ 1- 3α)

Filed under: θεολογία — Γιάννης Κουτσούκος @ 8:56 μμ

Το κείμενο :
1 Ἐγένοντο δὲ καὶ ψευδοπροφῆται ἐν τῷ λαῷ, ὡς καὶ ἐν ὑμῖν ἔσονται ψευδοδιδάσκαλοι, οἵτινες παρεισάξουσιν αἱρέσεις ἀπωλείας, καὶ τὸν ἀγοράσαντα αὐτοὺς δεσπότην ἀρνούμενοι ἐπάγοντες ἑαυτοῖς ταχινὴν ἀπώλειαν· 2 καὶ πολλοὶ ἐξακολουθήσουσιν αὐτῶν ταῖς ἀσελγείαις, δι᾿ οὓς ἡ ὁδὸς τῆς ἀληθείας βλασφημηθήσεται· 3 καὶ ἐν πλεονεξίᾳ πλαστοῖς λόγοις ὑμᾶς ἐμπορεύσονται..

Η μετάφραση
Παρουσιάσθηκαν δέ καί ψευδοπροφήτες στο λαό, όπως καί σέ σας θά παρουσιασθούν ψευδοδιδάσκαλοι. Αυτοί μέ τρόπο δόλιο θά εισαγάγουν αιρέσεις πού οδηγούν στήν απώλεια, θά αρνούνται καί αυτόν τόν Δεσπότη (τόν Κύριο) πού τούς αγόρασε, καί έτσι θά επιφέρουν κατά τού εαυτού τους γρήγορη απώλεια. 2 Τίς δέ ασέλγειές τους θά ακολουθήσουν πολλοί, καί εξ αιτίας των η οδός της αληθείας (η χριστιανική πίστι) θά δυσφημηθή. 3 Από άπληστη δέ ιδιοτέλεια θά σάς εκμεταλλευθούν μέ πλαστούς λόγους…

Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως (19-3-2017)

Filed under: Υμνογραφία,Υμνολογία,θεολογία — Γιάννης Κουτσούκος @ 2:23 μμ

Σήμερα θα κάνω πάλι μία προσπάθεια να εμβαθύνω στην ιστορική και δογματική σημασία, ενός ποιήματος που έχει συνθέσει ο μεγάλος Υμνογράφος της Εκκλησίας, ο Κοσμάς, ο επίσκοπος Μαϊουμά, πόλεως της Φοινίκης. Μαζί με τον αυτάδελφόν του όσιο Ιωάννη Δαμασκηνόν έγγραψαν «ασματικούς κανόνες», που σώζονται μέχρι σήμερα.

Ο Άγιος Κοσμάς (8ος αιώνας) ήταν θετός αδελφός του Αγ. Ιωάννου του Δαμασκηνού και συμμόνασαν και οι δύο για πολλά χρόνια στη Μονή του Αγ. Σάββα των Ιεροσολύμων. Ο ασματικός αυτός «κανόνας» της υψώσεως του Τιμίου Σταυρού αποτελείται από εννέα ωδές (η ενάτη ωδή είναι διπλή). Το μέτρο του είναι τονικό, δηλαδή το βάρος πέφτει όχι στο μέτρο των αρχαίων Ελληνικών ποιημάτων (μακρά – βραχεία συλλαβή), αλλά στον τονισμό. Δηλαδή μεγάλη σημασία δίνεται στη μουσική έκφραση των λέξεων.
Η γλώσσα που χρησιμοποιείται είναι καταλήγουσα. Η ποίηση είναι δογματική. Ύστερα από το σάλο των αιρέσεων της εποχής εκείνης οι υμνογράφοι τόνιζαν κατά λογοτεχνικότατο τρόπο τις υψηλές δογματικές αλήθειες της πίστης μας.
Στο δεύτερο τροπάριο της έβδομης ωδής του ασματικού «κανόνα» του Κοσμά περιέχεται μια θαυμαστή ερμηνεία των συμβολισμών του Παραδείσου, ο οποίος στην παλαιά Διαθήκη περιγράφεται σαν κήπος, αλλά και συμβολικά ονομάζεται και «ξύλον της γνώσεως».

Θα παραθέσουμε πρώτα το κείμενο και τη μετάφραση του τροπαρίου αυτού και θα σχολιάσουμε τη βαθύτερη σημασία που δίνεται, τόσο από τον Κοσμά, όσο και από άλλους εκκλησιαστικούς πατέρες για τον συμβολισμό του «ξύλου (δένδρου) της γνώσεως» στον Παράδεισο.
Κείμενο
Έλυσε πρόσταγμα Θεού παρακοή,
και ξύλον ήνεγκε
θάνατον βροτοίς,
το μη ευκαίρως μεταληφθέν
εν ασφαλεία της εριτίμου δε,
εντεύθεν ζωής το ξύλον είργετο,
ο νυκτιλόχου
δυσθανούς ηνέωξεν,
ευγνωμοσύνη κράζοντος
ο υπερύμνητος, των Πατέρων και ημών,
Θεός ευλογητός εί.

Μετάφραση
Με την παρακοή του ο Αδάμ αθέτησε την εντολή του Θεού και ο καρπός του δένδρου που γεύτηκε ακαίρως (σε όχι αρμόδιο χρόνο) προξένησε θάνατο (σ’ αυτόν) και στους απογόνους του. Έκτοτε το δένδρο της πολύτιμης ζωής ήταν απαγορευμένο (για τους θνητούς) φρουρούμενο με μεγάλη ασφάλεια. Αυτό δε (δηλ. την κλεισμένη πόρτα του Παραδείσου και του ξύλου της ζωής) άνοιξε η ευγνώμων εκδήλωση του ληστή, που υπέστη τον ατιμωτικό θάνατο (του Σταυρού) και που αναφωνούσε: Θεέ μας και Θεέ των Πατέρων μας, ο πάνω από κάθε ύμνο, είσαι δοξασμένος.

Ο καρπός του δένδρου της γνώσεως στον Παράδεισο σχολιάζει ο Αγ. Γρηγόριος ο θεολόγος: «… ήτο η θέα του Θεού, την οποίαν ημπορούσαν να πλησιάσουν χωρίς να κινδυνεύσουν μόνον εκείνοι, οι οποίοι είχαν τελειοποιηθεί με την άσκησην….» (Έργα 5, σ. 55-57). Επομένως μιλάμε για έναν «νοητόν παράδεισον» και όχι για έναν «κήπο με δένδρα και καρπούς».
Σ’ αυτό συνηγορεί και ο Αγ. Νικόδημος ο Αγιορείτης, ο οποίος γράφει: «… Το ξύλον της γνώσεως ήτο νοητόν και αυτό έμελε ο Αδάμ να το απλαύσει ευκαίρως, ήτοι εν καιρώ τω πρέποντι, όταν ήθελε φθάσει εις την τελειότητα. Και ίσως η τελειότητα του Αδάμ ήτο η θέωσις, όπου έμελε να λάβει διά την οποίαν και εδημιουργήθη….» (Εοργοδρόμιον σ. 41).
Το ίδιο υποστηρίζει και ο Άγιος Μάξιμος: «Γι’ αυτό το σκοπό μας έπλασε ο Θεός για να γίνουμε μέτοχοι (κοινωνοί) της θείας φύσεως».

Όλη αυτή η ερμηνεία ανάγεται στη φράση του τροπαρίου: «ευκαίρως μεταληφθέν». Δηλαδή το «ξύλον της γνώσεως» (η κοινωνία της θέας του Θεού) δε συνέφερε τους Πρωτοπλάστους τη στιγμή εκείνη, διότι δεν είχαν ακόμη την τελειότητα εκείνη, την οποία έπρεπε να είχαν. Τους είχε δοθεί, όμως, η δυνατότητα ν’ αποκτήσουν την τελειότητα. Αποτέλεσμα της μη έγκαιρης «γευστικής δοκιμής» των Πρωτοπλάστων ήταν αυτόματα να εκδιωχθούν από το δένδρο της ζωής (από τον Παράδεισο) και από τη χάρη του Θεού και έπεσαν σε μία πιο ατελέστερη μορφή (βαριά και φθαρτή σάρκα).
Το «δένδρο της ζωής» (δηλαδή η θέα του Θεού) ήταν απαγορευμένο και έκτοτε εφρουρείτο με μεγάλη ασφάλεια (από τη «φλογίνη ρομφαία» και «τα χερουβείμ») μέχρι τη Σταύρωση και την Ανάσταση του Χριστού. Κατά την σταύρωση πρώτος ο ληστής με τη μεγάλη μετάνοιά του εισήλθε πάλι στον Παράδεισο. Για το θέμα αυτό ο Άγιος Γρηγόριος ο θεολόγος γράφει: «… Το ότι γίνεται (ο Πρωτόπλαστος) θνητός (σαρκικός) και ότι διακόπτεται η αμαρτία διά να μη γίνει αθάνατον το κακόν και έτσι η αμαρτία αποβαίνει φιλανθρωπία. Διότι εγώ έτσι πιστεύω ότι τιμωρεί ο Θεός» (Γρηγ. θεολόγου Έργα 5, σ. 55- 57).

Επομένως, ο σταυρικός θάνατος του Χριστού και η αυτεξούσια Ανάστασή του, που έγινε με τη θεϊκή του δύναμη (ως δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος) έδωσε τη δυνατότητα πάλι στους ανθρώπους με τη δύναμη της πίστης και της μετάνοιας να μπορούν να εισέλθουν πάλι στον Παράδεισο (στη «θέα του Θεού»), όπως λέει ο Αγ. Γρηγόριος ή στη «θέωση», όπως λέγει ο Αγ. Νικόδημος.

Πρώτος λοιπόν μπήκε στον Παράδεισο ο «εκ δεξιών ληστής». Με πιο τρόπο;
α) με την εξομολόγησή του (εγώ καλά παθαίνω ανάλογα με αυτά που έκανα),
β) με την πίστην του, που αναγνώρισε τη θεότητα ενός συσταυρωμένου του («δε φοβάσαι τον Θεόν») και
γ) με τη μετάνοιά του («μνήσθητί μου, Κύριε εν τη Βασιλείου σου») .
Είναι αυτός, ένας μετανοημένος ληστής -λέει ο υμνογράφος- που μπήκε πρώτος στον Παράδεισο.

Εδώ ακριβώς έχει τη βαθύτερη σημασία το τροπάριο αυτό: Στη σχέση σταυρικής θυσίας του Χριστού και δυνατότητας εισόδου πάλι στον Παράδεισο (θέωση), γεγονότα που διαδραματίστηκαν επάνω στο Τίμιο Ξύλο του Σταυρού, την προσκύνησην του οποίου στις 14 Σεπτεμβρίου εορτάζομεν, αλλά και για το 2017 την τρίτη Κυριακή της Μεγάλης Σαρακοστής μας υπενθυμίζει η Εκκλησία.

Γιάννης Κουτσούκος

Μαρτίου 11, 2017

Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, Επίσκοπος Θεσσαλονίκης

Filed under: Φιλοκαλία των ιερών νηπτικών.,θεολογία — Γιάννης Κουτσούκος @ 10:52 μμ

ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΠΟΥ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΕΙΝΑΙ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗ ΣΤΟΝ ΆΓΙΟ ΓΡΗΓΟΡΙΟ ΤΟΝ ΑΠΑΛΑΜΑ, ΈΝΑ ΑΡΘΡΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΜΕΓΑΛΟ ΑΥΤΟΝ ΑΓΙΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ

Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, Επίσκοπος Θεσσαλονίκης

Από τα κείμενα των ιερών νηπτικών της μυστικής θεολογίας της Ορθοδοξίας

Του Γιάννη Κουτσούκου

Τη δεύτερη Κυριακή της Μ. Τεσσαρακοστής οι Πατέρες της Εκκλησίας έχουν διατάξει να είναι αφιερωμένη στη μνήμη ενός μεγάλου απολογητού της μυστικής και νηπτικής θεολογίας του δέκατου τετάρτου αιώνα του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά. Έτσι θέλουν να μας υπενθυμίσουν, ότι πέρα από την ταπείνωση και μετάνοια, πέρα από τε έλεος και τη φιλευσπλαχνία του Θεού, αλλά και την τήρηση των ορθών δογμάτων, η πνευματική ανάβαση της Μεγάλης Τεσσαρακοστής απαιτεί και μελέτη των ιερών νηπτικών πατέρων (φιλοκαλία) της ορθοδοξίας μας. Ας δούμε, όμως, εντελώς επί γραμματικά ποια είναι η νηπτική αυτή θεολογία του Αγίου Γρηγορίου:

1ον) Διακρίνει στον ανθρώπινο νου ουσία και ενέργεια
Προϋποθέτει βέβαια την κάθαρση από τα πάθη της ψυχής και του σώματος για την απόκτηση της «κατά χάρην θεώσεως», η οποία συντελείται με την Χάρη του Θεού. Για να επιτευχθούν, όμως, όλα αυτά πρέπει η διάνοια και οι λογισμοί -που είναι διακεχυμένοι μέσα από τις αισθήσεις στον έξω κόσμο- να επανέλθουν στο φυσικό τους περιβάλλον, στην ουσία τους, που είναι ο νους. Σαν αποτελεσματικό μέσο γ’ αυτή την επαναφορά απεδείχθη η νοερά προσευχή, η οποία βοηθείται από την ψυχοσωματική μέθοδο. Η αδιάλειπτη αυτή προσευχή του Ιησού -ή «ευχή», όπως λέγεται στους νηπτικούς- βοηθά τη στροφή του νου στον εαυτό του και στην ανάβαση στο Θεό διά μέσου του εαυτού του.

2ον) Η κοινωνία (ένωση) του ανθρώπου με το Θεό γίνεται με δύο συγχρόνως τρόπους
Πρώτον: Με τη μετοχή κατά το δυνατόν των ομοίων αρετών (περιορισμός ή εκκρίζωση παθών και απόκτηση αρετών). Αυτό όμως, δηλαδή η απόκτηση αρετών δεν αρκεί. Με αυτές ο αγωνιστής (πνευματικός αγώνας) υποδέχεται το θείον, αλλά δεν ενώνεται όμως μαζί του (!)
Δεύτερον: με την προσευχή (κυρίως την αδιάλειπτη ευχή), όπου η «δύναμη της προσευχής, ιερουργεί και τελεσιουργεί την ανάταση και ένωση του ανθρώπου προς το Θεό, γιατί είναι σύνδεσμος των λογικών κτισμάτων με τον Κτίστη; όταν βέβαια η προσευχή με τη φλογερή κατάνυξη ξεπεράσει τα πάθη (διαστροφές) και τους λογισμούς». Δηλαδή: είναι αδύνατον ο εμπαθής νους να ενωθεί με το θείον. Όσο ο νους είναι εμπαθής, ενώ προσεύχεται δεν έχει βρει το έλεος του Θεού.

Και η πνευματική κλίμακα συνεχίζεται ως εξής: Όσο ο νους πάλι μπορεί να ξεπερνά τους λογισμούς, τόσο αποκτά το πένθος (χαροποιό πένθος ή τη λεγόμενη χαρμολύπη). Ανάλογα με το πένθος (σταυροαναστάσιμος χαρακτήρας) δέχεται και το έλεος της θείας παρηγοριάς. «Κι αν μείνει σ’ αυτά για καιρό με ταπείνωση, τότε μεταποιεί ολοκληρωτικά και το παθητικό μέρος της ψυχής». Άρα, η διαδικασία της «κατά χάρην θέωσης» περνάει -εντελώς επιγραμματικά- από τα πιο κάτω στάδια:
α) Εκκρίζωση ή περιορισμός των παθών (δηλαδή ψυχικών και σωματικών διαστροφών),
β) Απόκτηση αρετών (ομοίων με του Κτίστου Δημιουργού),
γ) Καθαρισμό του νου από την εμπάθεια,
δ) Επιστροφή της διανοίας και των λογισμών από τον έξω κόσμο πάλι μέσα στον άνθρωπο, δηλαδή στο νου,
ε) Αδιάλειπτη προσευχή (που λέγεται «Νοερά άθληση» ή «εγκάρδια προσευχή» ή «Ευχή του Ιησού»),
στ) Η απόκτηση του «χαροποιού πένθους», όσο ο νους αποφεύγει τους λογισμούς (εμπαθείς),
ζ) Απόκτηση του ελέους και της Χάριτος του Θεού,
η) Να μπορέσει να μείνει κανείς στο τελευταίο στάδιο (δεκτικός της χάρητος) με ταπείνωση, διότι στο στάδιο αυτό έρχονται διαλογισμοί «υπερηφάνειας» και είναι μόνο για τους προχωρημένους στη νηπτική-κάθαρση και θέωση, δηλαδή τους «μυημένους» στη νηπτική άσκηση, σ’ αυτούς που έχουν εμπειρία δηλαδή στους Αγίους.

3ον) Και τώρα δύο λόγια για τη Χάρη του Θεού: Σύμφωνα με τον Αγ. Γρηγόριο Παλαμά, αλλά και τον Μάξιμο, τον ομολογητή: «Η θεοποιός αυτή Χάρης του Θεού, είναι ΑΚΤΙΣΤΗ και υπάρχει πάντοτε, προερχόμενη από τον αιώνιο Θεό». Ο Μακάριος ο Αιγύπτιος (άλλος νηπτικός της εκκλησίας μας) ονομάζει τη χάρη αυτή: «Καλλονή του μέλλοντος αιώνος». Είναι σκόπιμο να αναφέρουμε εδώ και άλλες ονομασίες, που περιέχονται στη Φιλοκαλία και αφορούν τη χάρη αυτή του Θεού: Αγέννητο φως, ενυπόστατο φως, τροφή των ασωμάτων, δόξα της θείας φύσεως, φως άρρητο και νοερό, αρραβώνα του Αγ. Πνεύματος, φως της υπερανέκφραστης δόξας και καθαρότητας των Αγγέλων κ.λπ. Ακριβώς η Χάρη αυτή του Θεού είναι που συντελεί στην κατά Χάρην Θέωση: Πώς, όμως, γίνεται αυτό; Φυσικά όχι με φυσική δύναμη, ούτε με τη μίμηση μόνο του Χριστού, ούτε με την έξη της λογικής φύσης, αλλά με υπερφυσική έλλαμψη, με απόρρητη θεία ενέργεια. «Διά μέσου αυτής ολόκληρος ο Θεός περιχωρεί. ολόκληρους τους άξιους και ολόκληροι οι Άγιοι περιχωρούν ολικά ολόκληρο τον Θεό…».

Έτσι, προσπάθησα να δώσω μία ιδέα από τη νηπτική θεολογία της Φιλοκαλίας, την τόσο σπουδαία αλλά και την τόσο αγνοημένη και παραμελημένη στις ημέρες μας.

Μου αρέσει!

Μου αρέσει!

Τέλειο!

Χαχα

Ουάου!

Λυπάμαι…

Έλεος!

Σχολιάστε

Επόμενη σελίδα: »

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: