Γιάννης Κουτσούκος

Νοέμβριος 13, 2009

Κρήτη: Σύγκρουση Γύπα με πτερύγιο ανεμογεννήτριας

Filed under: Οικολογία,Χωροταξικό — Γιάννης Κουτσούκος @ 1:57 μμ
Στην ιστοσελίδα της EPAW (European Platform Against Windfarms) ανέβασαν το παρακάτω βίντεο που τραβήχτηκε από ανθρώπους που ασχολούνται με το αλεξίπτωτο πλαγιάς στη Κρήτη. Πρόκειται για ένα βίντεο που δείχνει ξεκάθαρα πόσο μεγάλο κίνδυνο αποτελούν οι ανεμογεννήτριες για τα πουλιά και τι καταστροφή επιφέρουν στα βουνά μας και στην άγρια φύση. Τα πουλιά εκμεταλλεύονται τα ανοδικά ρεύματα του αέρα (θερμικά) για να κερδίζουν ύψος όπως και ο γύπας στο συγκεκριμένο βίντεο, μέχρι που η πορεία του κόβεται απότομα…

 

  • Πράσινη ενέργεια και πράσινα άλογα….ή πράσινα (πανάκριβα) άλογα από τη πράσινη (πάμφθηνη) ενέργεια.  Ιδού η απορία.

Δείτε πιο κάτω στη διεύθυνση της EPAW (European Platform Against Windfarms) το βίντεο της σύγκρουσης.

http://www.epaw.org/multimedia.php?lang=el&article=b2

Advertisements

Νοέμβριος 12, 2009

Νησίδα πρασίνου να γίνει η γραμμή του ΟΣΕ μέσα στη πόλη της Κορίνθου.

Filed under: Αυτοδιοίκηση,Οικολογία,Χωροταξικό — Γιάννης Κουτσούκος @ 5:46 μμ

Σχετικά με το εγκαταλελειμμένο τμήμα του ΟΣΕ μέσα στη Κόρινθο ο Γιάννης Κουτσούκος, πρόεδρος του συλλόγου μελέτης και προβολής προβλημάτων νομού Κορινθίας, έκανε την πιο κάτω πρόταση.

Ζώνη πρασίνου προτείνω να γίνει η εγκαταλελειμμένη πλέον σιδηροδρομική γραμμή του ΟΣΕ,η οποία διέρχεται από την πόλη της Κορίνθου. Έτσι θα μειωθεί η έλλειψη του περιπόθητου πράσινου που λείπει τόσο πολύ από τη πόλη μας. Επίσης το ίδιο τμήμα μπορεί να χρησιμεύσει άνετα για  καινούργιο ποδηλατόδρομο και για πεζοπορία.

Με τον τρόπο αυτόν θα αυξηθούν και  τα χιλιόμετρα των ποδηλατόδρομων αλλά και της πεζοπορίας στη Κόρινθο.

Σχετικά με το σταθμό του ΟΣΕ -το κτίριο και ο  περιβάλλων χώρος- μπορεί κάλλιστα να μετατραπούν σε ένα πνευματικό κέντρο με βιβλιοθήκη, κέντρα ψυχαγωγίας, κέντρο αναψυχής, κέντρο νέων κ.λ.π καθώς και σε ένα υπαίθριο μουσείο παραδοσιακών συρμών του ΟΣΕ και της πρώην ΣΠΑΠ. Έτσι ο χώρος αυτός  θα δέσει χωροταξικά και αισθητικά  με την υπό ανάπλαση γειτονική παραλία του Αγίου Νικολάου.

Όσο μένει έτσι ο χώρος αυτός εγκαταλελειμμένος και ανεκμετάλλευτος θα γίνεται όλο και περισσότερο ένας απέραντος σκουπιδότοπος και μια αντιαισθητική αποθήκη από ξερά χορτάρια και ακαθαρσίες μέσα στη πόλη μας.

Επιτέλους με λίγη κοινή προσπάθεια όλων των Κορινθίων κάτι πρέπει να γίνει και σε αυτή την πόλη!

Αύγουστος 3, 2009

Άμστερνταμ: Η πόλη των καναλιών και των ποδηλάτων.

Filed under: Οικολογία,Πολιτική,Χωροταξικό — Γιάννης Κουτσούκος @ 7:31 πμ

Τέλος Ιουλίου του 2009 βρέθηκα με ένα γκρουπ Ελλήνων για μερικές μέρες στο Άμστερνταμ της Ολλανδίας, την πόλη με τα πολλά κανάλια, το ένα εκατομμύριο κατοίκους αλλά και το ένα εκατομμύριο ποδήλατα. Όπως στην αρχαία Ελλάδα κάθε πόλη είχε και το θέατρό της, έτσι κι εδώ κάθε πολίτης έχει και το ποδήλατό του.

Οι Ολλανδοί έχουν αναλάβει μερικές αμφιλεγόμενες κοινωνικές πρωτοβουλίες, που για άλλους θεωρούνται πρωτοποριακές, για άλλους όχι.

Για τους φίλους των ποδηλάτων και τους οικολόγους η πόλη είναι υπόδειγμα πόλεως με χιλιόμετρα ποδηλατοδρόμων. Αν θέλουμε να εκφράσουμε θεωρητικά την κατά πλάτος τομή ενός κεντρικού δρόμου του Άμστερνταμ μπορούμε να πούμε τα εξής: Δεξιά βρίσκεται το πεζοδρόμιο, δίπλα ο ποδηλατόδρομος και στη συνέχεια ένας σχετικά στενός δρόμος δύο κατευθύνσεων για τα αυτοκίνητα. Στη μέση βρίσκονται οι δύο γραμμές του τραμ (δύο κατευθύνσεις). Αριστερά επαναλαμβάνεται το ίδιο μοτίβο, δηλαδή ποδηλατόδρομος και πεζοδρόμιο. Με άλλα λόγια βασιλιάδες του κυκλοφοριακού είναι οι ποδηλάτες, ακολουθούν οι πεζοί, τα τραμ και σε τελευταία μοίρα από κυκλοφοριακής άποψης το αυτοκίνητο.

Σχετικά με τα κανάλια, που είναι τεχνητά και κατασκευάστηκαν πριν από δύο περίπου αιώνες, θα μπορούσαμε να πούμε ότι προσφέρουν μία επιπλέον δυνατότητα μετακίνησης στην πόλη. Όσοι μένουν κοντά στα κανάλια διαθέτουν και από μία βάρκα. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι περίπου 6.000 οικογένειες κατοικούν μόνιμα σε πλωτά σπίτια στις όχθες των καναλιών. Το ετήσιο ενοίκιο σε αυτή την περίπτωση δεν ξεπερνά τα 1.000 Ευρώ.

Οι αμφιλεγόμενες ή μη, κοινωνικές πρωτοβουλίες σχετίζονται με την κοινωνική προστασία των ναρκομανών , την νομοθετική κατοχύρωση της ομοφυλοφιλίας και την προβολή της πορνείας ως ένα κατοχυρωμένο επάγγελμα. Σε ό,τι αφορά τους ναρκομανείς, το κράτος τους παρέχει μηνιαίο επίδομα αλλά και μαλακά ναρκωτικά ως ένα είδος φαρμάκου. Αποτέλεσμα της κρατικής αυτής πολιτικής είναι η μείωση στο ελάχιστο των εγκληματικών ενεργειών, ο έλεγχος των ναρκομανών και η απρόσκοπτη εφαρμογή των προγραμμάτων απεξάρτησης.

Να σημειωθεί ότι το 40% των Ολλανδών δηλώνουν άθεοι.

Κατά τα άλλα το φυσικό περιβάλλον με τα πολλά φράγματα και τις πολλές φυσικές ή τεχνητές λίμνες είναι κάτι το ιδιαίτερο. Κυριαρχεί το πράσινο και οι γραφικοί παραδοσιακοί οικισμοί.

Εκείνο που λείπει είναι συνήθως ο ήλιος, γι’ αυτό τους καλοκαιρινούς μήνες, όταν υπάρχει ηλιοφάνεια, οι Ολλανδοί κάθονται στα υπαίθρια καφέ, σε καθίσματα, τα οποία τοποθετούνται σε σειρά, ώστε να βλέπουν προς τον ήλιο και όχι προς το τραπεζάκι, όπου έχει σερβιριστεί ο καφές τους.

Γιάννης Κουτσούκος

Ιουνίου 29, 2009

Η Ευρωπαϊκή Πλατφόρμα Κατά Των Αιολικών Πάρκων (EPAW)

Filed under: Οικολογία,Χωροταξικό,βιομηχανία,Uncategorized — Γιάννης Κουτσούκος @ 10:06 μμ

Ανοιχτή Επιστολή προς τα Ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα


J.-L. Butré, Πρόεδρος της EPAW
3 rue des Eaux – 75016 Paris – France
Tel.: +33 (0)6 80 99 38 08
Email: contact@epaw.org

26 Μαΐου 2009

Προς τους Επιτρόπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Προς τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

Αξιότιμη κυρία, Αξιότιμε κύριε,

Η Ευρωπαϊκή Πλατφόρμα Κατά Των Αιολικών Πάρκων (European Platform Against Windfarms – EPAW) ιδρύθηκε στο Παρίσι στις 4 Οκτωβρίου 2008 και αποτελεί πρωτοβουλία γαλλικών, γερμανικών, ισπανικών και βελγικών οργανώσεων. Από τότε, έχουν ενώσει δυνάμεις με πάνω από 300 ευρωπαϊκές και πανευρωπαϊκές οργανώσεις και κινήσεις πολιτών από το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιταλία, την Ολλανδία, την Τσεχία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, την Ιρλανδία, τη Σουηδία, την Ρουμανία, την Δανία, την Βουλγαρία, την Ελλάδα καθώς και από δύο εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης χώρες, τη Νορβηγία και την Ελβετία. Ένας κατάλογος αυτών των οργανώσεων είναι διαθέσιμος στην ιστοσελίδα της EPAW: www.epaw.org.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, η EPAW έχει λάβει μηνύματα υποστήριξης από χώρες όπως τον Καναδά, την Αυστραλία, τις ΗΠΑ, το Μεξικό και το Πουέρτο Ρίκο. Αυτά τα μηνύματα μπορείτε επίσης να τα βρείτε στην ιστοσελίδα της EPAW.

Η EPAW υποστηρίζει τα συστήματα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας όταν μπορεί να αποδειχτεί ότι είναι αποτελεσματικά καθώς και κοινωνικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά αποδεκτά. Προκειμένου να ικανοποιηθούν αυτά τα κριτήρια, είναι επιτακτική η ανάγκη για σωστή και πλήρη ενημέρωση των τοπικών κοινωνιών για κάθε σχέδιο εγκατάστασης ανεμογεννητριών.

Η EPAW θεωρεί λυπηρό το γεγονός ότι οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις εκμετάλλευσης ανανεώσιμών πηγών ενέργειας εγκαθίστανται συχνά εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά από την πίεση οικονομικών ή ιδεολογικών ομάδων συμφερόντων. Η ενοχλητική συνέπεια είναι ότι αυτού του είδους σχέδια εγκατάστασης δεν εκπληρώνουν καν τα βασικά κριτήρια για την βιώσιμη ανάπτυξη.

Η EPAW υποστηρίζει ότι τα αιολικά πάρκα (Αιολικοί Σταθμοί Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας – ΑΣΠΗΕ) αντιπροσωπεύουν το χειρότερο σενάριο. Η αποτελεσματικότητά τους παραμένει μη αποδεδειγμένη και όμως για δεκαετίες τώρα έχουν απορροφήσει το μεγαλύτερο ποσοστό της χρηματοδότησης που χορηγείται από τις κυβερνήσεις για έργα εκμετάλλευσης ανανεώσιμών πηγών ενέργειας. Και ακόμα χειρότερα, συμβάλλουν στην υποβάθμιση του περιβάλλοντος.

Η EPAW επιθυμεί να εστιάσει την προσοχή σας στο γεγονός ότι τα αιολικά πάρκα έχουν αποδειχθεί επανειλημμένα ότι βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με την ευρωπαϊκή πολιτική για τη βιώσιμη ανάπτυξη, από την στιγμή που:

  • Η συμβολή των αιολικών πάρκων στη μείωση των εκπομπών του CO2 είναι ασήμαντη λόγω της ανάγκης εφεδρικής λειτουργίας των θερμοηλεκτρικών μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας για να εξισορροπήσουν στο δίκτυο την μεταβαλλόμενη τάση της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από τις ανεμογεννήτριες. Αυτό σημαίνει επίσης ότι η αιολική ενέργεια δεν μειώνει σημαντικά τη δαπανηρή εισαγωγή ορυκτών καυσίμων, που αποτελεί ένα όλο και πιο λεπτό πολιτικό ζήτημα.
  • Ο αυξανόμενος αριθμός αιολικών πάρκων καθιστά απαραίτητη την αναβάθμιση του δικτύου μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας σε ολόκληρη την Ευρώπη καθώς και την κατασκευή περισσότερων κέντρων ελέγχου του δικτύου μιας και η εμπειρία δείχνει ότι η σταθερότητα του ηλεκτρικού δικτύου μεταφοράς απειλείται από την μη ελέγξιμη φύση της αιολικής ενέργειας. Οι νέες γραμμές υψηλής τάσης σημαίνουν υψηλές δαπάνες και προκαλούν περαιτέρω απαράδεκτη καταστροφή στο περιβάλλον.
  • Ακόμα και μετά από αρκετές δεκαετίες τεχνολογικής ανάπτυξης, η αιολική ενέργεια παραμένει οικονομικά μη βιώσιμη. Κατά συνέπεια, τα αιολικά πάρκα καταβροχθίζουν κολοσσιαία ποσά δημοσίου χρήματος κάτι που οδηγεί στην εξάρτησή τους από μια τεχνητή αγορά για την ίδια την ύπαρξή τους. Επιπλέον, οι υπερβολές αυτής της τεχνητής αγοράς επιτρέπουν την συσσώρευση προσωπικού πλούτου σε βάρος των φορολογούμενων και των καταναλωτών χωρίς κανένα περιβαλλοντικό όφελος.

Στην πραγματικότητα, επιφέρει πραγματική καταστροφή:

  • Τα αιολικά πάρκα αλλοιώνουν σημαντικά την φυσική και την πολιτιστική κληρονομιά της Ευρώπης μέσω της επιβλαβούς επίδρασής τους στα τοπία και τα ιστορικά μνημεία. Καταστρέφουν θέσεις εργασίας στον τουρισμό, στον τομέα των δραστηριοτήτων στη φύση κλπ. και περιορίζουν σοβαρά τη δυνατότητα της ανάπτυξης τους. Έχουν επίσης σοβαρό αντίκτυπο στις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων, που συχνά εκπροσωπούν για τους ιδιοκτήτες τους κόπους μιας ζωής.
  • Τα αιολικά πάρκα υποβαθμίζουν τη ποιότητα ζωής των τοπικών κατοίκων, σε σημείο να προσβάλουν ακόμη και την υγεία τους.
  • Τα αιολικά πάρκα θέτουν σε κίνδυνο την άγρια φύση και καταστρέφουν τους φυσικούς βιότοπους που μέχρι σήμερα είχαν σωθεί από τις καταστρεπτικές δυνάμεις των χωματουργικών εργασιών, της τσιμεντοποίησης και άλλων εντατικών ανθρώπινων επεμβάσεων.

Αντιμέτωπη με τις κραυγαλέες αντιφάσεις μεταξύ των στόχων της βιώσιμης ανάπτυξης της Ε.Ε. και των ανησυχητικών αποτελεσμάτων της τρέχουσας πολιτικής για τα αιολικά πάρκα που ακολουθεί, η EPAW ζητά επίσημα από την Ευρωπαϊκή Ένωση:

  1. Να προχωρήσει άμεσα στην προσωρινή αναστολή (μορατόριουμ) όλων των σχεδίων και έργων εγκατάστασης αιολικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας (ΑΣΠΗΕ) στην Ευρωπαϊκή Ένωση, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που έχουν ήδη χορηγηθεί σχετική άδεια.
  2. Να αναθέσει την διεξαγωγή έρευνας από μια επιτροπή ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων, προκειμένου να ερευνηθούν οι επιπτώσεις της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα αιολικά πάρκα και που θα δίνει ιδιαίτερη έμφαση στα εξής σημεία:
  • Εξοικονόμηση εκπομπών ρύπων:Η επιτροπή θα πρέπει να αξιολογήσει τις ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα που εκπέμπονται κατά τη διάρκεια της κατασκευής, της συντήρησης, της επιτήρησης και της αποσυναρμολόγησης των αιολικών πάρκων. Πρέπει επίσης να αξιολογήσει τις έμμεσες επιπτώσεις της σύνδεσής τους με το διασυνδεδεμένο και μη δίκτυο μεταφοράς, όπως η ποσότητα του πρόσθετου CO2 που εκπέμπεται ως αποτέλεσμα της ανάγκης να αντισταθμιστούν οι διακυμάνσεις στην τάση της ηλεκτροπαροχής που απορρέουν από την εκμετάλλευση της αιολικής ενέργειας. Η εφεδρική παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από τους συμβατικούς σταθμούς οδηγεί στην αναπόφευκτη μείωση της απόδοσης των συγκεκριμένων σταθμών.

    Η πραγματική συμβολή της πολιτικής της Ε.Ε. για τα αιολικά πάρκα στους στόχους του πρωτοκόλλου του Κιότο θα πρέπει έπειτα να εκτιμηθεί και να παρουσιαστεί σε περιληπτική μορφή.

  • Οικονομικός αντίκτυπος:Η επιτροπή πρέπει να αξιολογήσει το άμεσο και έμμεσο κόστος τις εξάπλωσης των αιολικών πάρκων, απαριθμώντας τον αντίκτυπο στις γενικές δημόσιες δαπάνες και, μακροπρόθεσμα, στο κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας για τα νοικοκυριά, τους βιομηχανικούς και εμπορικούς καταναλωτές.

    Η ανάλυση δαπανών θα πρέπει να περιλάβει ειδικά:

    • Τις επιχορηγήσεις, τις φορολογικές ελαφρύνσεις, και τις εγγυημένες τιμές πώλησης ηλεκτρικού ρεύματος που είναι σε όφελος της βιομηχανίας της αιολικής ενέργειας.
    • Τις πρόσθετες δαπάνες, όπως το κόστος της κατασκευής επιπλέον συμβατικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ορυκτά καύσιμα για να ρυθμίσει την μεταβαλλόμενη αιολική ενέργεια στο φορτίο, της εγκατάστασης γραμμών υψηλής τάσης για την σύνδεση των αιολικών πάρκων με το δίκτυο, της κατασκευής επιπλέον κέντρων ελέγχου για την ρύθμιση του δικτύου και της αναβάθμισης των δικτύων μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.

    Δεδομένου ότι τα αιολικά πάρκα απορροφούν τεράστια ποσά δημοσίου χρήματος, η EPAW απαιτεί να διεξαχθεί από την Ε.Ε. ένας δημοσιονομικός έλεγχος των οικονομικών συναλλαγών και πρακτικών που σχετίζονται με την αιολική ενέργεια. Ο δημοσιονομικός έλεγχος θα πρέπει να περιλαμβάνει μια έρευνα σχετικά με τις δομές των επιχειρήσεων και το βαθμό στον οποίο υιοθετούνται από αυτές πρακτικές φοροδιαφυγής, όπως π.χ. οι φορολογικοί παράδεισοι κλπ.

  • Κοινωνικός αντίκτυπος:Η επιτροπή πρέπει να ερευνήσει σε βάθος τις επιπτώσεις των αιολικών πάρκων στην ανθρώπινη υγεία. Μια ομάδα αντιπροσώπων από τοπικές κοινωνίες που ζουν κοντά σε ανεμογεννήτριες θα πρέπει να κληθεί για να συμμετάσχει.

    Η επιτροπή πρέπει να εκτιμήσει τις επιπτώσεις στην τοπική κοινωνία από τις αλλαγές στο περιβάλλον και να αξιολογήσει τον αντίκτυπο που έχει η ύπαρξη των αιολικών πάρκων στην αξία της γης και των ακινήτων καθώς και στον τουρισμού με την πάροδο του χρόνου.

  • Περιβαλλοντικές επιπτώσεις:Η έρευνα θα πρέπει να περιλάβει μια καταγραφή και έναν απολογισμό των υποβιβασμένων φυσικών βιότοπων και των τοπίων που θυσιάστηκαν ως αποτέλεσμα της εγκατάστασης αιολικών πάρκων σε παραβίαση της ευρωπαϊκής Σύμβασης του Τοπίου, η οποία ορίζει: «ότι το τοπίο αποτελεί ένα βασικό συστατικό στοιχείο της Ευρωπαϊκής φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς, συνεισφέροντας στην ανθρώπινη ευημερία και παγίωση της Ευρωπαϊκής ταυτότητας και ότι είναι ένα σημαντικό μέρος της ποιότητας ζωής των ανθρώπων οπουδήποτε, σε αστικές περιοχές και στην ύπαιθρο, σε υποβαθμισμένες περιοχές, όπως και σε περιοχές υψηλής ποιότητας και αναγνωρισμένες ως εξαιρετικού φυσικού κάλλους.»

    Η EPAW θεωρεί απαράδεκτο το γεγονός ότι τα ευρωπαϊκά όργανα προωθούν την σύληση του Ευρωπαϊκού τοπίου μέσω μιας διαδικασίας ομογενοποίησης σε μια βιομηχανική περιοχή με χιλιάδες αιολικά πάρκα που θα εκτείνονται από την Λαπωνία ως το Γιβραλτάρ, μερικά από τα οποία φυτεύονται ακόμα και μέσα στους πυρήνες προστατευόμενων περιοχών της φύσης, που καθιερώθηκαν με μεγάλο κόστος μέσω του προγράμματος Natura 2000 της Ε.Ε.

    Επομένως η Ε.Ε θα πρέπει να δημιουργήσει μια επιτροπή ανεξάρτητων Ορνιθολόγων και Βιολόγων η αμεροληψία των οποίων θα αναγνωρίζεται από όλα τα συμβαλλόμενα μέρη. Η επιτροπή αυτή θα πρέπει αντικειμενικά να αξιολογήσει τις μεμονωμένες αλλά και αθροιστικές επιπτώσεις των ήδη υπαρχόντων και των υπό σχεδιασμό αιολικών πάρκων και των σχετικών γραμμών μεταφοράς ενέργειας υψηλής τάσης στην ευρωπαϊκή χλωρίδα και πανίδα και στους βιότοπους.

    Τέλος, η έρευνα θα πρέπει να περιλάβει έναν απολογισμό σχετικά με τους τρόπους με τους οποίους η κατασκευή και η λειτουργία των αιολικών πάρκων προκαλούν τη ρύπανση και μόλυνση της εδαφοκάλυψης, της φυτικής γης, των ρευμάτων, των ποταμών και των υπόγειων υδάτων. Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στις επιπτώσεις στο περιβάλλον της μόλυνσης ως αποτέλεσμα της διαρροής λιπαντικών, αλλά κυρίως στις επιπτώσεις από την μεγάλης κλίμακας χρήσης του σκυροδέματος για τα θεμέλια των ανεμογεννητριών και στις επιπτώσεις από τα συνοδευτικά έργα όπως την κατασκευή των οδών πρόσβασης.

Η EPAW επιθυμεί να υπογραμμίσει ότι η εν ενεργεία και πρόχειρα σχεδιασμένη πολιτική της Ε.Ε. για την εξάπλωση των αιολικών πάρκων, ρίχνει λάδι στη φωτιά στο θέμα του Ευρωσκεπτικισμού. Πολλοί καλά πληροφορημένοι άνθρωποι με περιβαλλοντική συνείδηση στην Ε.Ε. έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα ευρωπαϊκά όργανα προωθούν την βιομηχανική εκμετάλλευση της αιολικής ενέργειας χωρίς να έχουν αναλογιστεί και προσδιορίσει που βρίσκονται τα αποδεκτά όρια της βιομηχανικής εκμετάλλευσης και ποιες είναι οι πραγματικές επιπτώσεις στο περιβάλλον. Εν όψη του κρίσιμου ζητήματος της επίλυσης του ενεργειακού της Ευρώπης, κάποιοι Ευρωπαίοι πολίτες θεωρούν ασύλληπτο το γεγονός ότι η ενεργειακή πολιτική της Ε.Ε. θεμελιώνεται κατά μεγάλο μέρος στο μύθο της δήθεν καθαρής και πράσινης αιολικής ενέργειας που προωθεί το λόμπι της αιολικής ενέργειας.

Οι αρνητικές επιπτώσεις των βιομηχανικών ανεμογεννητριών στους ανθρώπους, στα τοπία, στον τουρισμό, στις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων, στην άγρια φύση, στους εθνικούς προϋπολογισμούς, και στη ανταγωνιστικότητα είναι πλέον ευρέως κατανοητές και αποδεκτές. Θα ήταν καταστρεπτικό εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση αρνηθεί να ερευνήσει σε βάθος την πραγματικότητα όσον αφορά την πολιτική της για τα αιολικά πάρκα.

Με εκτίμηση,

Logo

Ιουνίου 19, 2009

Ο …Άνεμος φόρεσε τα καλά του και γιορτάζει

Filed under: Οικολογία,Χωροταξικό,βιομηχανία,Uncategorized — Γιάννης Κουτσούκος @ 9:20 μμ
Το Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων Αιγαίου με αφορμή τη γιορτή του ανέμου στις 15 Ιουνίου θέλει να εκφράσει τις απόψεις του για το ζήτημα της αιολικής ενέργειας. Είναι καιρός που οι εταιρείες αιολικής ενέργειας με τη συνδρομή επίσημων κρατικών φορέων προβάλλουν με κάθε ευκαιρία τα αιολικά πάρκα ως δήθεν πανάκεια για την παραγωγή καθαρής ενέργειας και καλλιεργούν ψευδείς εντυπώσεις ότι έχουν βρει τη λύση στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.
Το Δίκτυο Οικ. Οργανώσεων Αιγαίου εκπροσωπώντας τις τοπικές κοινωνίες που υφίστανται την εγκατάσταση των αιολικών πάρκων (ΑΠ) θέλουν να τονίσουν την άλλη πλευρά του θέματος των ΑΠ:
  • Ειδικοί σε θέματα ενέργειας από διαφορετικές χώρες διαβεβαιώνουν ότι τα ΑΠ είναι σε θέση να παράγουν μόνο ένα μικρό ποσοστό των συνολικών ενεργειακών αναγκών μιας χώρας. Η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από τα ΑΠ παρουσιάζει σημαντικά μειονεκτήματα : πρώτον είναι μικρή σε σχέση με τις ανάγκες κάθε σύγχρονης κοινωνίας, δεύτερον είναι ασταθής γεγονός που απαιτεί τη συνεχή λειτουργία θερμοηλεκτρικών σταθμών που να υποστηρίζουν τη σταθερότητα του ηλεκτρικού δικτύου και τρίτον η εξισορρόπηση της μεταβαλλόμενης τάσης απαιτεί τεράστιες επενδύσεις στα δίκτυα ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος μπλακ-ουτ.
  • Σε χώρες όπως η Γερμανία και η Δανία παρότι συγκεντρώνουν τα περισσότερα ΑΠ στην Ευρώπη, δεν έχει κλείσει ούτε ένας θερμοηλεκτρικός σταθμός, ούτε έχουν μειωθεί οι εκπομπές CO2. Αντίθετα στις παραπάνω χώρες έχουν πάψει να επιδοτούν την εγκατάσταση ΑΠ και ίσως αυτό να εξηγεί το ενδιαφέρον τους να πουλήσουν ΑΓ σε χώρες όπως η Ελλάδα.
  • Η κάλυψη των σημερινών τεράστιων αναγκών σε ηλεκτρική ενέργεια από ΑΠΕ είναι πρακτικά αδύνατη (Τrainer, 2007) και οι προβλέψεις αμερικάνικης υπηρεσίας ενέργειας εκτιμούν ότι μόνο το 15% των παγκόσμιων αναγκών μέχρι το 2050 θα καλύπτονται από ΑΠΕ (DoE, 2009).
H κεντρική διοίκηση μπροστά στο πολύπλοκο πρόβλημα της κλιματικής και ενεργειακής κρίσης απαντά μονοδιάστατα προωθώντας κυρίως τα ΑΠ από όλες τις μορφές ΑΠΕ. Σε αγαστή συνεργασία με μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα σχεδιάζει τη μαζική εξάπλωση ΑΠ στα τελευταία παρθένα τοπία της χώρας μας, όπως τις κορυφογραμμές των βουνών, τις ακτές των νησιών και τις προστατευόμενες περιοχές. Όμως η εγκατάσταση ΑΠ συνεπάγεται καταστροφικές επεμβάσεις στο φυσικό περιβάλλον, όπως δρόμους πρόσβασης, δίκτυα μεταφοράς, εκχερσώσεις βλάστησης, μεταφορά και εμφύτευση τόνων σκυροδέματος στη γη. Η παρουσία τεράστιων ΑΓ έως 150 μ δεν συνάδει με τη μικρή κλίμακα των ελληνικών τοπίων. Στην πραγματικότητα τα συνοδά έργα και οι ΑΓ αλλοιώνουν τη μορφή των φυσικών τοπίων και τα μετατρέπουν σε υπαίθρια εργοστάσια αιολικής ενέργειας. Αν χάσουμε το παραδοσιακό τοπίο των νησιών και των βουνών μας, υποθηκεύουμε όχι μόνο μια σπουδαία κληρονομιά της πατρίδας μας αλλά και το μέλλον του τουρισμού.
Η ενεργειακή κρίση χρειάζεται να αντιμετωπιστεί σε μια διαφορετική και συνολική βάση, αντί της στενής προώθησης μιας και μοναδικής τεχνολογίας ΑΠΕ δηλ. τα ΑΠ. Μόνο η επιδίωξη πολλαπλών στόχων και η εμπλοκή όλων των πολιτών θα μπορούσε να φέρει καλύτερα αποτελέσματα σε ένα τόσο πολύπλοκο ζήτημα. Η εξοικονόμηση της ενέργειας, η ενεργειακή απόδοση, η συνειδητή μείωση της χρήσης της ενέργειας, η οικιακή εφαρμογή των ΑΠΕ αφορούν το κάθε σπίτι. Όμως τίποτε από αυτά δεν έχει γίνει στόχος σοβαρής πολιτικής. Η κοντόθωρη διοίκηση επιδιώκει λύσεις συγκεντρωτικές επιδοτώντας τις μεγάλες εταιρείες παρά τους μικρούς καταναλωτές, ενώ αφήνει ανεξέλεγκτη την ξέφρενη και αχαλίνωτη χρήση της ενέργειας σε όλα τα επίπεδα της καθημερινής ζωής.
Το Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων Αιγαίου επισημαίνει ότι το ελληνικό τοπίο των νησιών και των βουνών μας κινδυνεύει να πάθει ανεπανόρθωτη βλάβη από τη μαζική εξάπλωση των ΑΠ. Ο άνεμος ασφαλώς είναι μια πηγή ενέργειας που χρειάζεται να την αξιοποιήσουμε, όχι όμως σε βάρος της αξίας των νησιών και των βουνών μας.
15 Ιουνίου 2009



Μαΐου 21, 2009

Ανεμογεννήτριες,μια ανανεώσιμη πηγή ενέργειας με καινούργια μη αναστρέψιμα προβλήματα για τη φύση και τον άνθρωπο

Filed under: Αρχαιολογία,Οικολογία,Χωροταξικό,βιομηχανία,οικονομία — Γιάννης Κουτσούκος @ 7:42 μμ

Με υπόμνημα αντιρήσεων της 3-4-2009 προς την Περιφέρεια Πελοποννήσου ο μορφωτικός και πολιτιστικός σύλλογος Στεφανίου Κορινθίας θέτει επί τάπητος τα προβλήματα,τα οποία θα δημιουργήσουν οι ανεμογεννήτριες στις βουνοκορφές του δήμου Τενέας και   διατυπώνει την κάθετη αντιθεσή του στο υπό σχεδιασμό έργο. Επικαλείται την Διεθνή Σύμβαση του Άαρχους, που επικυρώθηκε από την Ελλάδα με το Ν. 3422/05 και μιλάει για σκόπιμες μεθοδεύσεις κάποιων αρμοδίων παραγόντων με στόχο να αποκλειστεί η τοπική κοινωνία από την πρόσβαση στην ενημέρωση για τα όσα σχεδιάζονται προφανώς εις βάρος της, τη συμμετοχή του κοινού στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη επί περιβαλλοντολογικών θεμάτων.

Επικαλείται το άρθρο 24 του ελληνικού Συντάγματος, που προστατεύει το περιβάλλον, τα δάση και τις δασικές εκτάσεις και απαγορεύει την εγκατάσταση σε αυτά ανεμογεννητριών που είναι σαφώς βιομηχανικές εγκαταστάσεις.

Ο ορεινός όγκος της Νυφίτσας, που σχεδιάζεται η εγκατάσταση ανεμογεννητριών,όπως αναφέρει το υπόμνημα, είχε χαρακτηριστεί από το Υπουργείο Γεωργίας μόνιμο καταφύγιο άγριας ζωής και αποχαρακτηρίστηκε με συνοπτικές διαδικασίες με απόφαση της Διεύθυνσης Δασών Κορινθιας (αριθμός πρωτοκόλλου 3236/04.10.2002). Τρεις μήνες αργότερα και μη έχοντας το περιβαλλοντολογικό κώλυμα καταφυγίου χορηγήθηκε από το ΥΠΑΝ άδεια παραγωγής.

Ο Σύλλογος ισχυρίζεται επίσης, ότι θα απαιτηθούν περίπου 8 km  δρόμοι σε μήκος των  κορυφογραμμών Νυφίτσα-Ψηλή Ράχη, Χλόγος, Γκαλγκούνι, καθώς και την διαπλάτυνηση υφισταμένης οδοποιίας περίπου 8,9 km που κατασκευάστηκαν στο πλαίσιο προγραμμάτων της ΕΕ στο πλαίσιο της ενίσχυσης της κτηνοτροφίας. Επίσης, αναφέρει πως θα απαιτηθεί εκσκαφή στις δασώδεις εκτάσεις 16.930 κυβικά μέτρα και ότι για κάθε ανεμογεννήτρια θα χριεαστούν 450 κυβικά μέτρα μπετόν.

Εκτός τούτων επικαλείται τη ζημία που θα γίνει στη χλωρίδα και την πανίδα της περιοχής, τη γειτνίαση με μνημεία παγκόσμιας κληρονομιάς της Unesco,  όπως τις Μυκήνες, το υφιστάμενο δίκτυο αρχαίων μυκηναϊκών δρόμων του 13ου αιώνα π.Χ στην περιοχή, το βυζαντικό κάστρο του Αγιονορίου και το φράγκικο κάστρο του Αγίου Βασιλείου, το σπήλαιο του Πανός στις Κλένιες και την ιστορικότητα των περιοχών Δερβενακίων, Αγίου Σώστη και Κλεισούρας. Ισχυρίζεται ότι θα υπάρξει  επίδραση στις αστρονομικές παρατηρήσεις του Διεθνούς Αστεροσκοπείου Στεφανίου με την μείωση της καθαρότητοςτων αστρονομικών ειδώλων και ότι θα προκληθεί ζημία στην παραδοσιακή κτηνοτροφία, ενώ επίσης αναφέρεται στην ηχητική και αισθητική όχληση των ανεμογεννητριών.

Τρεις καθηγητές Πανεπιστημίου, ο Μιχάλης Κορδώσης, καθηγητής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, ο Ιωάννης Σειριδάκης, καθηγητής στο τμήμα Φυσικής του ΑΠΘ και ο Θεμιστοκλής Λέκκας, καθηγητής Πριβαντολλογικής Μηχανικής Πανεπιστημίου Αιγαίου,  επισυνάπτουν τη γνωμάτευσή τους για τη μη τοποθέτηση  ανεμογεννητριών για την προστασία της περιοχής.

Μαΐου 10, 2009

Μη αναπτυγμένη τουριστικά η Κορινθία σύμφωνα με χωροταξικό του ΥΠΕΧΩΔΕ

Filed under: Οικολογία,Χωροταξικό,ανάπτυξη — Γιάννης Κουτσούκος @ 7:42 μμ

Σύμφωνα με τον χάρτη βασικών κατευθύνσεων χωρικής οργάνωσης του τουρισμού που εξέδωσε το ΥΠΕΧΩΔΕ η Κορινθία χαρακτηρίζεται από παντελή έλλειψη περιοχών με αναπτυγμένο τουρισμό.
Εκτός αυτού στο οδικό πλαίσιο χωροταξικού σχεδιασμού και αειφόρου ανάπτυξης για τον τουρισμό του ιδίου Υπουργείου μόνο η  ευρύτερη περιοχή του Δήμου Λουτρακίου και  της Αλμυρής χαρακτηρίζονται ως αναπτυσόμενες τουριστικά με περιθώρια ανάπτυξης τουρισμού Β1 ή Β2 αντίστοιχα.
Ο θαλάσιος,ο συνεδριακός και ο αστικός τουρισμός δεν πρόβλέπονται για τον νομό μας.

Εντύπωση προκαλεί  επίσης το γεγονός ότι σε ολη την παραλία του κορινθιακού κόλπου από Κόρινθο μέχρι Δερβένι στον πιο πάνω χάρτη δεν αναφέρεται καν η περιοχή αυτή σαν έστω μια περιοχή κάποιου εναλλακτικού τουρισμού.

Φεβρουαρίου 12, 2009

Παραλειπόμενα για το λιμάνι της Κορίνθου

Filed under: Οικολογία,Χωροταξικό,ανάπτυξη,βιομηχανία,οικονομία — Γιάννης Κουτσούκος @ 4:46 μμ

Σίγουρα θυμάστε τις ανώφελες και πομπώδεις κινητοποιήσεις στον Ισθμό  επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ με σκοπό την μη παραχώρηση της εκμετάλλευσης της Διώρυγας στην Αγγλική εταιρία.Φανφάρες από τοπικούς αυτοδιοικητικούς για δήθεν απόκτηση της Διώρυγας από τους Δήμους και πολλά άλλα τέτοια λόγια και λεονταρισμοί και πολυ ύλη για τα τοπικά ΜΜΕ.. Το αποτέλεσμα  ήταν φυσικά το αναμενόμενο, δηλαδή μία μεγάλη σαπουνόφουσκα για την τοπική αυτοδιοίκηση της Κορινθίας.
Η ιστορία δυστυχώς επαναλαμβάνεται σήμερα η ίδια και με το λιμάνι.Πολύ φοβάμαι, ότι και εδώ το αποτέλεσμα θα είναι μία πιό μεγάλη σαπουνόφουσκα. Κερδισμένοι ή χαμένοι ανάλογα θα είναι, όσοι αυτοδιοικητικοί επενδύουν να σπεκουλάρουν με το θέμα αυτό. Αλλά το κέρδος τους  θα είναι χωρίς πολιτικό αντίκρυσμα. Τελικά όμως στην ουσία δεν θα φέρουν αποτέλεσμα.

Και θέλω  να επισημάνω τα πιο κάτω.

1)Τα σχέδια  για την συνεργασία των μεγάλων λιμανιών υπάρχουν εδώ και πολλά χρόνια.Αρα υπήρχαν και επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ.Αυτό σημαίνει, ότι και το ΠΑΣΟΚ αν γίνει κυβέρνηση θα τα εφαρμόσει. Το επιβάλλει η ανάπτυξη του τόπου και η πραγματικότητα της πλουραλιστικής παγκοσμιοποιημένης οικονομίας.

2) Το θέμα είναι ,αν  μεταξύ του  γνωστού πλέον διπόλου ανάπτυξης του τόπου  και περιβάλλοντος-ποιότητας  ζωής μπορεί να βρίσκεται πάντα η χρυσή τομή.Αυτό συμβαίνει σε κάθε βιομηχανοποιημένη χώρα, εκτός αν εμείς οι κορίνθιοι δεν θέλουμε οικονομική ανάπτυξη του νομού και της Χωρας μας.

3)Αρα η προσπάθεια πρέπει να είναι με σοβαρές προτάσεις να γίνει διαλογική και υπεύθυνη συζήτηση με την αρμόδια κεντρική εξουσία για να επιτευχθεί το μέγιστον δυνατόν αποτέλεσμα σε σχέσει με την αποφυγή της όχλησης που θα υπάρχει από την λειτουργεία του λιμανιού στην Κόρινθο και για το ιδιοκτησιακό καθεστώς του.Και νομίζω,ότι ο κορίνθιος αρμόδιος Υπουργός έχει εκφράσει δημόσια την καλή του προαίρεση να συντελέσει σε αυτό.

4)Και μη ξεχνάμε ένα πράγμα, ότι δηλαδή η ανάπτυξη μιας οικονομίας διέπεται από αδυσώπητους νόμους,τους οποίους δεν μπορεί πάντα να τηθασεύσει ο ανθρώπινος παράγων.Εκτός αν θέλουμε η Κόρινθος να μείνει εκτός- εις βάρος των άλλων περιοχών- και απομονομένη σε ένα μπαλκόνι του Κορινθιακού μακρυά από καθε ανάπτυξη, κλείνοντας τις βιομηχανίες και τα λιμάνια της  και παρακολουθώντας τα οικονομικά δρώμενα της εποχής μας μέσα από ένα  γυιάλινο κλουβί της.

Νοέμβριος 26, 2008

Μεταλλεύματα στο Μαψό και άλλα…..παραλειπόμενα

Το 1873 έγιναν σωρεία αιτήσεων προς το ελληνικό κράτος για την παραχώρηση μεταλλείων μαγγανίου, χαλκού, γαιανθράκων, μαλαχίτη, μαγγανίτη και φαιανθράκων στην περιοχή Μαψού Κορινθίας.

Τις  αιτήσεις  υπογράφουν οι τότε βουλευτές της περιοχής Αργολιδοκορινθίας, εφέτης-εισαγγελέας, δικηγόροι και πολλοί κάτοικοι των γύρω περιοχών.

Σαν θέσεις των μεταλλείων που ανακαλύφθηκαν ορίζονται το Νεοχώρι, ο Άγιος Νικόλαος και διάφορες άλλες. Οι θέσεις αυτές μερικά συμπίπτουν με την έκταση στην οποία σήμερα υπάρχουν ιδιοκτησιακές διαφορές και δικαστικες διαμαχες  μεταξύ ελληνικού κράτους και  Ιεράς Μονής Τιμίου Σταυρού, καθως και εντονες διενεξεις με  τους  κοκατοίκους του Μαψού.

Επίσης, σύμφωνα με την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, (ΦΕΚ 203/04.12.1898 τ. Α΄) το ελληνικό κράτος «παραχώρησε δικαιώματα διηνεκούς κυριότητας και μεταλλεύσεων γαιανθράκων στην περιοχή Ομέρ Τσαούσι», γειτονική περιοχή του Μαμψού σε ιδιώτες που είχαν υποβάλει σχετική αίτηση.

Οι πληροφορίες αυτές προέρχονται από τα γενικά αρχεία του Κράτους, Εφημερίς «Αργολίς» (Φ200/07.07.1873), τα οποία αρχεία  αναδημοσίευσε στο βιβλίο του με τον τίτλο » τέως Δήμος Κλεωνών», ο  Ηλίας Ξενοφών.

Ο Σύλλογος Μελέτης και Προβολής Προβλημάτων Νομού Κορινθίας ζητάει  να αξιοποιηθούν τα στοιχεία αυτά και να γίνει έρευνα για την ύπαρξη ή μη των παραπάνω μεταλλευμάτων στο νομό μας και σε δεύτερη φάση να προγραμματιστεί η εξόρυξη και εκμετάλλευσή τους. Είναι αυτονόητο πως μια τέτοια ενέργεια θα συμβάλει στην οικονομική ανάπτυξη του νομού και θα  προσφέρει νέες θέσεις εργασίας.  Παράλλα, με την αξιοποίηση των νέων μεθόδων εξορύξεως είναι δυνατή η διασφάλιση της προστασίας του περιβάλλοντος.

Οκτώβριος 24, 2008

Η πρώτη διοικητική διαίρεση της Κορινθίας το 1834

Σε 33 Δήμους διαιρέθηκε η επαρχία Κορινθίας με διάταγμα του Οθωνα το 1834. Η Κορινθία, Αργολίδα και Ναυπλία αποτελούσαν τότε τον Νομό Αργολιδοκορινθίας. Βασικό κριτήριο της διοικητικής αυτής κατανομής ήταν οι αποστάσεις της πρωτεύσας του κάθε Δήμου από τα δημοτικά διαμερίσματα. Ετσι στο ΦΕΚ της 26 Μαίου 1834 αναγράφονται και οι αποστάσεις για πεζούς σε ώρες και λεπτά της ώρας.

Κατά συνέπειαν κατά τον προκαποδιστριακό αυτό διοικητικό χάρτη της Κορινθίας έπαιξαν ρόλο η χωροταξική κατανομή και όχι τα γνωστά ψηφοθηρικά τερτίπια.

Πρώτης κλάσης δήμος δεν υπήρχε στη Κορινθία. Ολοι οι δήμοι ήσαν τρίτης κλάσης, πλην του δήμου Τρικάλων, ο οποίος ηταν δεύτερης κλάσης.

Μια μελέτη στο διοικητικό αυτό τοπίο της Κορινθίας καταλήγει στα πιο κάτω αξιωσημείωτα σωμπεράσματα

  1. Ο συνολικός πληθυσμός της Κορινθίας τότε ηταν μόνο 24.933 κάτοικοι.
  2. Ομεγαλύτερος δήμος ήταν των Τρικάλων με 2.170 κατοίκους και ο μικρότερος ο δήμος Υρνηθίου με πρωτεύουσα το Αγγελόκαστρο και μόλις 194 κατοίκους.
  3. Ο δήμος Κορίνθου είχε μόλις 806 κατοίκους. Φυσικά η Νέα Κόρινθος δεν υπήρχε, όπως δεν υπήρχε και το Χιλιομόδι.
  4. Η περιοχή Ασσου,Κοκκώνι,Νεράτζα είχε το άγνωστο σήμερα όνομα Απία (Βλαχατέικα).Η περιοχή Βέλλου, Πουλίτσας είχε το όνομα Αιγιαλεία με πρωτεύουσα το Τρανό-Ζευγολατιό.
  5. Δήμος Ορεξίου ελέγετο η σημερινή Λαύκα,η οποία αποτελούσε μάλλιστα μόνη της ένα ανεξάρτητο Δήμο.

Φυσικά το διάταγμα αυτό φέρει την υπογραφή του Ι. Κωλέτη (Υπουργου τότε των εσωτερικών) και της γνωστής Βαυαρικής αντιβασιλείας (Αρμανσμπεργ, Μάουερ και Ειδεκ), μια τριανδρία που αντικατέστησε τότε τον ανήλικο Οθωνα.

Επόμενη σελίδα: »

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: