Γιάννης Κουτσούκος

Ιουλίου 12, 2017

Η γερμανική φρουρά στον σιδηροδρομικό σταθμό του Αγίου Βασιλείου Κορινθίας κατά την Γερμανική κατοχή

Filed under: Ιστορία — Γιάννης Κουτσούκος @ 1:30 μμ

Ο βασικός λόγος για την μόνιμη ύπαρξη της φρουράς στον σιδηροδρομικό σταθμό του Αγίου Βασιλείου ήταν η προστασία από σαμποτάζ  των εγκαταστάσεων τροφοδοσίας  νερού του σταθμού. Οι ατμομηχανές τότε έπρεπε να ανατροφοδοτηθούν από νερό ανά κάθε ορισμένη απόσταση. Επειδή ο Άγιος Βασίλειος βρίσκεται στο μέσον της αποστάσεως μεταξύ Κορίνθου και Άργους ( 25 χιλιόμετρα  από Κόρινθο και 25 χιλιόμετρα από Άργος) υπήρχαν ειδικές εγκαταστάσεις στον σταθμό για την τροφοδοσία με νερό των ατμομηχανών.

Παράλληλα όμως η γερμανική φρουρά ως στρατιωτική μονάδα εξυπηρετούσε και  άλλες διαταγές των κατακτητών.

Ο Γεώργιος Ζώγαλης διηγείται σε συνέντευξη που μου έδωσε:

«H γερμανική φρουρά αποτελείτο από 10 έως 15  περίπου άτομα. Ο επικεφαλής λοχίας   λεγόταν Ρόμπερτ (Robert). Σώζεται και το όνομα ενός στρατιώτου  καλού σκοπευτή, που λεγόταν Χανς (Hans), που σημαίνει Γιάννης, ο οποίος έπινε πολύ κρασί. Μένανε στο κτίριο του σιδηροδρομικού σταθμού, το οποίον είχαν επιτάξει, και πήγαιναν στη γειτονική ταβέρνα  του Λεωνίδα Παπανδρέου (Μάρκελλου) για να πιουν κρασί. Πήγαιναν και στο χωριό πάντα δύο-δύο μαζί για να πάρουν κρασί. Δεν είναι γνωστό αν το αγόραζαν ή αν τους το έδινε ο κόσμος[1]».

Και συνεχίζει ο Γ. Ζώγαλης με δύο πολύ ενδιαφέροντα περιστατικά :

«Ο Ηλίας Αλωνιστιώτης (Μυλωνάς), ιδιοκτήτης αλευρόμυλου στο χωριό έσωσε το χωριό από μία γενική σφαγή. Όταν δύο Γερμανοί από την φρουρά του  Σταθμού ανέβηκαν με τα πόδια στο χωριό για να πάρουν κρασί ο Κώστας ο Καφαντάρης, κάτοικος του χωριού,  κουμουνιστής και στέλεχος των ανταρτών  τους έστησε ενέδρα με σκοπό να τους σκοτώσει. Ο Λιας ο Μυλωνάς  όμως  τον είδε και τον έπεισε να μη κάνει κάτι τέτοιο, γιατί οι Γερμανοί θα σφάζανε όλο το χωριό. Έτσι γλύτωσε ο Αγιοβασίλης από μια γενική σφαγή.

Ο Γερμανός Λοχίας της φρουράς των γερμανών Ρόμπερτ είναι αυτός που επενέβη στο εκτελεστικό απόσπασμα τον Γερμανών στις 20 Μαίου του 1944[2] ανήμερα της Αναλήψεως ημέρα Πέμπτη   και την τελευταία στιγμή έσωσε το χωριό από την ομαδική εκτέλεση.

Το χωριό το είχε περικυκλώσει ένα γερμανικό τάγμα  και είχαν μαζέψει όλους του άνδρες όσους βρήκαν στο χωριό ηλικίας πάνω από 15 ετών για να τους εκτελέσουν. Είχαν έλθει για συμπαράσταση και τα γυναικόπαιδα στην άκρη της Πλατείας.Τούς άνδρες τους είχαν βάλλει στην σειρά με πρώτο τον Γορίλα (Νικόλαος Αριστείδου Ρεκλείτης), επειδη ήταν ο πιο ψηλός. Θα ήταν τότε περίπου 18 ετών. Το τάγμα αυτό ήλθε από την περιοχή του Άσσου Κορινθίας μέσω Βεληνιάτικα, Σπαθοβούνι και τούρκικο Γεφύρι.Περάσανε μπροστά από τα δικά μας τα γαλάρια που ήσαν κοντά στον δρόμο (περιοχή Αλάμπι). Εμείς ήμασταν μέσα μαζί με τα πρόβατα, αλλά δεν μας αναζήτησαν και μας προσπέρασαν. Δεν βάδιζαν μόνο στο δρόμο αλλά είχαν απλωθεί και στα κτήματα σε μεγάλη ακτίνα και έψαχναν για κρυμμένους αντάρτες, κατευθυνόμενοι προς το χωριό για να επιβάλλουν αντίποινα με ομαδική εκτέλεση των κατοίκων. Το χωριό μας δεν έφταιγε. Είχανε κάποιοι κρεμάσει εξ Γερμανούς στην περιοχή Χιλιομοδίου ή Αθικίων και δεν ξέρω πως κάνανε υπεύθυνο το χωριό μας.

Τα πολυβόλα τα είχαν στήσει στα πεύκα μπροστά από το σπίτι του Ταγαρά στην πλατεία του χωριού. Εγώ δεν ήμουν εκεί, αλλά τα έχω ακούσει. Μαζί με το γερμανικό τάγμα ήταν και ένας Έλληνας Λοχαγός, ο οποίος λεγόταν Τρίκκας Γεώργιος. Ο τότε πρόεδρος του Χωριού Γρηγόρης Κατσίγιαννης γνώριζε τον Λοχαγό αυτόν τον πλησίασε και του είπε.

Τι κάνουμε τώρα; και αυτός του απάντησε

Τράβα κάτω . Και του έδειξε τον Σταθμό.

Και μαζεύει ο Γ.Κατσίγαννης ένα κοφίνι αυγά και τα πήγε κάτω. Αμέσως ο Γερμανός Λοχίας Ρόμπερτ  έρχεται επάνω και τους είπε (στο γερμανικό απόσπασμα):

Μην κουνηθείτε. Οι άνθρωποι  είναι φιλήσυχοι. Δεν έχουν κάνει καμία ανδραγαθία. Και έτσι σώθηκε το χωριό από τον λοχία Ρόμπερτ.

Και εκείνη την ημέρα σκοτωθήκανε μόνο τα τρία παιδιά[3]. »

Tα πυροβόλησαν από τα Αλωνάκια       (παλιό γήπεδο του χωριού)  την στιγμή που οι τρεις Αγιοβασιλιώτες ευρίσκοντο στην περιοχή Δάφνες του βουνού Δαφνιάς,  πηγαίνοντας να κρυφτούν για να γλιτώσουν από την ομαδική εκτέλεση που θα γινόταν στην πλατεία του χωριού. Οι Γερμανοί όμως είχαν αποκλείσει όλο το χωριό, ήσαν καλοί σκοπευτές και δεν μπορούσε κάποιος να μπει ή να βγει από το χωριό

Και συνεχίζει ο Γ. Ζώγαλης.

« Οι Γερμανοί της φρουράς του σταθμού δεν πειράξανε κανένα στο χωριό. Είχαν καλή συμπεριφορά  Πηγαίναμε  εκεί στον σταθμό σαν μικρά παιδιά που ήμαστε. Ο Χανς έπινε πολύ κρασί. Μια φορά του φώναξε  ο συνομήλικος μας Τάσης ο Παπανδρέου του Λεωνίδα.

Χανς εγώ κεράσω εσένα μια οκά κρασί.

Και τότε o Χανς παρεξηγήθηκε, διότι οι Γερμανοί πληρώνανε ότι αγοράζανε και του έριξε του Τάση μια μπιστολιά στα πόδια. Δεν τον πέτυχε όμως.

Τον γιατρό του χωριού Παπαδόπουλο με το παρατσούκλι Γιατράκο τον σκότωσε πράγματι αυτή η φρουρά ρίχνοντας από τον σταθμό μέχρι την Εκκλησία επειδή είδαν φως σε απαγορευμένη ώρα. Υπάρχουν πολλές εκδοχές για το φως αυτό. Άλλοι λένε ότι μπορεί να ήταν και κάποιο καντήλι από την Εκκλησία ή κάποιο τσιγάρο που κάπνιζαν μερικοί έξω από το Ιερό της Εκκλησίας.  »,

 

[1] Μαγνητοφωνημένη συνέντευξη στις  2-1-2015 του Γεωργίου Ζώγαλη του Ιωάννου,  κατοίκου Αγίου Βασιλείου Κορινθίας  στον γράφοντα.

[2]  Ο Γ. Ζώγαλης υποστηρίζει ότι  τα γεγονότα αυτά έγιναν το 1944 και όχι το 1943

[3] Εννοεί τους  Ξύδης Κωνσταντίνος (ή Κακάνης), Μπισμπιρούλιας Ιωάννης και Τσουτουβής Ιωάννης

Advertisements

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: