Γιάννης Κουτσούκος

Απρίλιος 23, 2017

Ιστορικά στοιχεία για το κατεστραμμένο Μοναστήρι του Αγίου Γεωργίου στον κάμπο του Αγίου Βασιλείου Κορινθίας.

Filed under: Uncategorized — Γιάννης Κουτσούκος @ 11:02 πμ

ΤΟ ΠΙΟ ΚΑΤΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΥΤΣΟΥΚΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ «ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟΧΡΟΝΟ  ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟ 2.600 Π.Χ ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ»

Το εξωκλήσι Άγιος Γεώργιος στη σημερινή θέση Μοναστήρι (παλιά ονομασία Αζίζι), όπου και τα ερείπια του εκεί Μετοχίου της Μονής. του Αγίου Δημητρίου Στεφανίου
Η ιερά μονή Αγίου Δημητρίου Στεφανίου Κορινθίας, ή οποία λειτουργεί και σήμερα δυτικά του Στεφανίου ως γυναικεία μονή, είχε αποκτήσει επί Τουρκοκρατίας πολλά κτήματα και στην πεδιάδα του Αγίου Βασιλείου Κορινθίας. Ο λόγος ήταν ότι φιρμάνι του Σουλτάνου, το οποίο εκδόθηκε μετά την Άλωση της Κωνσταντινουπόλεως το 1453, όριζε ότι αν κάποιος υπόδουλος Έλληνας δώριζε τα κτήματα του σε μοναστήρι, τότε οι Τούρκοι δεν είχαν δικαίωμα να του τα πάρουν. Οι ίδιοι οι δωρητές των κτημάτων συνήθως καλλιεργούσαν τα κτήματα αυτά ως συνεταίροι της μονής. Για την καλλιέργεια των κτημάτων αυτών στην πεδιάδα του Αγίου Βασιλείου η μονή του Αγίου Δημητρίου Στεφανίου απεφάσισε να έχει μόνιμα μοναχούς εκεί για να επιβλέπουν και να καλλιεργούν την περιουσία της. Χρειάστηκε δηλαδή να κτίσει μέσα στα κτήματα της μονής ένα μετόχι (κτιριακό παράρτημα) για την διαμονή των μοναχών και ένα ιερό ναό για τον εκκλησιασμό τους.
Η εκκλησία στο μετόχι του Αγίου Γεωργίου στην πεδιάδα του Αγίου Βασιλείου κατασκευάστηκε το έτος 1832. Αυτό προκύπτει από σωζόμενο έγγραφο της Μονής Στεφανίου προς την Βασιλική Διοίκηση Κορινθίας με ημερομηνία 8 Ιουνίου 1837 και αριθ. 6, Δ4. Σε αυτό το έγγραφο η μονή Στεφανίου απαντάει στη Διοίκηση Κορίνθου και αναφέρει επί πλέον ότι η μονή Στεφανίου απέχει από το μετόχι, που βρίσκεται στον Άγιο Βασίλειο, τέσσερις ώρες και δεν μπορούν οι μοναχοί του μετοχίου να πηγαίνουν συνεχώς από τον Άγιο Βασίλειο για εκκλησιασμό στο Στεφάνι. Από το ίδιο έγγραφο προκύπτει ότι η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου κατασκευάστηκε με την προτροπή του τότε επισκόπου Κορίνθου Κυρίλλου του Β’ Ροδόπουλου, ο οποίος διετέλεσε επίσκοπος από το 1819 έως το 1836. Επίσης αυτό το έγγραφο προσδιορίζει την θέση του μετοχίου με την φράση κατά την θέσιν Κορτέσαν, δηλαδή κοντά στην Κουρτέσαν (πρόκειται για το Χάνι της Κουρτέσας) και δεν χρησιμοποιεί το όνομα της γνωστής τότε τοποθεσίας Αζίζι, στην οποία είχε κτισθεί το μετόχι του Αγίου Γεωργίου.

Πολύτιμες πληροφορίες για την ιστορία της περιοχής μας παρέχουν επίσης και δύο προγενέστερα έγγραφα της Μονής Στεφανίου, τα οποία υπογράφει ο ηγούμενος Χριστόφορος και ο σύμβουλος της Μονής Μακάριος.
Το πρώτο έχει αριθ. 23 και ημερομηνία 11 Οκτωβρίου 1836. Απευθύνεται προς τον Διοικητή Κορινθίας και ζητάει να γίνουν τα εγκαίνια της εκκλησίας του μετοχίου στη θέση Αζίζι, (δηλ του σημερινού Αγίου Γεωργίου στο κάμπο του Αγίου Βασιλείου). Η σπουδαία πληροφορία αυτού του εγγράφου είναι ότι αδιάκοπα ευρίσκονται εκεί στην περιοχή Χριστιανοί «καθώς και η εν Κουρτέση σταθμεύουσα Χωροφυλακή». Με απλά λόγια η χωροφυλακή στο Χάνι της Κουρτέσας έχει εγκατασταθεί προ του 1836 και στην περιοχή εκτός από τους μοναχούς ευρίσκονται συνεχώς και εργαζόμενοι στα κτήματα του μετοχίου ή σε δικές τους εργασίες.
Το δεύτερο έγγραφο με ημερομηνία 25 Νοεμβρίου 1836 και αρ. 22απευθύνεται προς την εκκλησιαστική επιτροπή της επισκοπής Κορινθίας και ζητάει επίσης την άδεια να εγκαινιασθεί ο πιο πάνω ναός του μετοχίου στην θέση Αζίζι. Τελικά η εκκλησιαστική επισκοπική επιτροπή, η οποία αποτελείται από τον Ναθαναήλ Αγγελόπουλο και τον Ιωσήφ Κωνσταντινίδη, με ημερομηνία πρώτη Δεκεμβρίου 1836 δεν εγκρίνει τα εγκαίνια, διότι η εκκλησία δεν ευρίσκεται σε οικισμό («μέρος κατοικούμενο»).
Από προφορικές πληροφορίες που αφορούν τις αρχές του εικοστού αιώνα προκύπτουν τα εξής: α) Οι μοναχοί έμειναν στο μετόχι μέχρι τουλάχιστον το 1918 και μάλλον αποχώρησαν το 1920, οπότε το εγκατέλειψαν μαζί με τον ηγούμενο και πήγαν στο Στεφάνι β) Η υποχρεωτική μεταβίβαση στους κατοίκους του χωριού της τεράστιας περιουσίας (μοναστηριακά), που είχε το μοναστήρι στην περιοχή του Αγίου Βασιλείου έγινε το 1924. Ο αναδασμός της γης και η διανομή στους κατοίκους έγινε το 1927.γ) Ο νερόμυλος που λειτουργούσε βόρεια από το μετόχι – περίπου 200 μέτρα μακριά από αυτό – ήταν παλαιότερος και ανήκε στην ιδιοκτησία του μετοχιού δ) Οι μοναχοί λειτουργούσαν το εκκλησάκι του Αγίου Γεωργίου τακτικά ε) Μέχρι την δεκαετία του 1960 κατά την εορτή του Αγίου Γεωργίου διεξήγοντο αγώνες ιππασίας μετά την θεία λειτουργία. Η διαδρομή άρχιζε από το μετόχι του Αγίου Γεωργίου μέχρι το χωριό του Αγίου Βασιλείου στ) Το μετόχι διέθετε τρεχούμενο νερό και για το πότισμα των καλλιεργειών, αλλά και για την κίνηση του νερόμυλου ζ) Το κεντρικό διώροφο κτίριο του μετοχιού, το οποίο σώζεται ακόμη και σήμερα με πεσμένη την οροφή του και ονομάζεται από τους ντόπιους μοναστήρι κατασκευάσθηκε το 1902 και εγκαταλείφθηκε το 1920.

Γιάννης Κουτσούκος

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: