Γιάννης Κουτσούκος

Μαρτίου 6, 2017

Σκέψεις και ερωτήματα για τον ρόλο και την στάση των Συμμάχων στην αντίσταση και στον Εμφύλιο πόλεμο.

Βασικά μετά την επικράτηση των γερμανών κατακτητών στη Ελλάδα οι μόνιμοι αξιωματικοί του Ελληνικού Στρατού, που είχαν  πολεμήσει πρόσφατα ηρωικά στο αλβανικό μέτωπο, ήταν ο πιο κατάλληλος και πιο οργανωμένος τότε σύνδεσμος, από τον οποίον μπορούσε να προέλθει μία αξιόλογος αντιστασιακή δύναμη ενάντια στον κατακτητή. Απορίας άξιον είναι γιατί οι σύμμαχοι, που είχαν την  δυνατότητα εξοπλισμού και τροφοδοσίας του, δεν εκμεταλλεύτηκαν αμέσως και δυναμικά τον πανελλήνιο αυτόν στρατιωτικό σύνδεσμο ενάντια στον κατακτητή.

Πολλοί  μόνιμοι αξιωματικοί που ζούσαν μετά τον πόλεμο στον τόπο καταγωγής των ήθελαν να προσφέρουν στην Πατρίδα. Δεν αποφάσισαν όμως να βγούνε χωρίς οπλισμό και τροφοδοσία μεμονωμένα στο βουνό. Οι λόγοι  είναι ότι έπρεπε να δράσουν μεμονωμένα μέσα από  οργανώσεις ως μυημένα μέλη και αυτό είχε πολλούς κινδύνους για τους ιδίους προσωπικά,  για τις οικογένειες τους  και για την δήμευση της περιουσίας των (νοικοκυριού, κινητών και ακινήτων) από τους Γερμανούς και  Ιταλούς. Επί πλέον παραμόνευε και ο κίνδυνος να πιαστούν ως όμηροι και να σταλούν στην Ιταλία ή σε γερμανικά στρατόπεδα συγκεντρώσεως.

Πέρα από αυτά έπρεπε να βρουν μόνοι τους οπλισμό και τα μέσα συντήρησης και τροφοδοσίας του αντιστασιακού στρατού. Είναι αυτονόητο, ότι  θα εντάσσονταν  στο στρατηγείο της Μέσης  Ανατολής, το οποίον στήριζε και  την νόμιμη Ελληνική Κυβέρνηση εξορίας στην περιοχή αυτή. Επίσης ότι θα ήσαν υπό τις  διαταγές των Άγγλων αξιωματικών, οι οποίοι είχαν έλθει και αυτοί στα ελληνικά βουνά για να συντονίσουν την αντίσταση. Συνήθως η βοήθεια των Άγγλων αξιωματικών γινόταν με ρήψεις από αεροπλάνα ή ερχόταν με βενζινάκατους από την  Μέση Ανατολή, που εκτελούσαν νυκτερινά δρομολόγια με απόλυτη μυστικότητα  και με ενδιάμεσους μυστικούς σταθμούς. Η επαφή με το στρατηγείο της Μέσης Ανατολής γινόταν με ασυρμάτους μεγάλης εμβέλειας και με κωδικοποιημένα μηνύματα.

Στην Κορινθία οι Άγγλοι αξιωματικοί συναίνεσαν  το έκτο σύνταγμα του ΕΔΕΣ με αρχηγό τον ταγματάρχη  Μανώλη Βαζαίο  στο όρος Φαρμακάς να ενωθεί με τη μονάδα του  ΕΛΑΣ, που είχε έλθει από την Στερεά Ελλάδα. Αυτό όμως αποθάρρυνε άλλους μόνιμους αξιωματικούς να ανεβούνε στο βουνό και πολλοί  αξιωματικοί από το έκτο σύνταγμα του Βαζαίου αρνήθηκαν την συγχώνευση αυτή και εγκατέλειψαν το βουνό και γύρισαν  στα σπίτια τους.

Μία οργανωμένη όμως υποστήριξη σε πανελλήνιο επίπεδο του  ΕΔΕΣ (μόνιμοι Έλληνες αξιωματικοί, που πολέμησαν στο αλβανικό μέτωπο) από τους Άγγλους ίσως είχε σαν αποτέλεσμα μία καλλίτερη αντιμετώπιση των κατακτητών αλλά και την αποφυγή του εμφυλίου πολέμου. Από τα γραφόμενα πρωταγωνιστών της εποχής εκείνης διαφαίνεται το ενδεχόμενο, ότι οι Άγγλοι αξιωματικοί στην αρχή τουλάχιστον στην Κορινθία υποστήριξαν το ΕΛΑΣ και όχι τους Έλληνες αξιωματικούς που είχαν βγει στο βουνό ενάντια στον κατακτητή.

Σε  επόμενο κεφάλαιο θα  παραθέσουμε   τις γραπτές μαρτυρίες, από τους πρωταγωνιστές της εποχής εκείνης, που συνηγορούν  για αυτό το ενδεχόμενο.

 

 

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: