Γιάννης Κουτσούκος

Σεπτεμβρίου 6, 2010

Οιδίπους Τύραννος του Σοφοκλή στίς Αρχαίες Κλεωνές.

Filed under: Uncategorized — Γιάννης Κουτσούκος @ 3:09 μμ
Tags:

Ο λόγος του Σοφοκλή ακούστηκε και πάλι στις 5-9-2010 σε ένα αρχαίο τόπο,παρά το γεγονός ότι το θέατρο είναι πρόσφατο και με κερκίδες από τσιμέντο.Εδώ μετράει η σύλληψη της ιδέας –κάθε τόπος και ένα θέατρο– και λιγώτερο οι λεπτομέρειες.

Παρά το γεγονός ότι η βροχή διέκοψε βίαια την παράσταση προς το τέλος της,τά μηνύματα του μεγάλου τραγικού πέρασαν στους θεατές.Βιώσαμε την τραγική ειρωνία του έργου,απολαύσαμε εκστατικοί την πλοκή του μύθου,είμαστε σε προσμονή για τον από μηχανής Θεό της τραγωδίας  και  τελικά φύγαμε- μέσα στην βροχή και μέσα σε ένα εσωτερικό κενό- χωρίς να αξιωθούμε να δούμε την κάθαρση των παθημάτων μας ως θεαταί πάνω στην σκηνή.

Ο λόγος και τα δρώμενα της τραγωδίας δεν τραυματίσθηκαν -ως συνήθως γίνεται σήμερα- ούτε από την καταπληκτική σύγχρονη σκηνοθεσία του Σπύρου Ευαγγελάτου,ούτε από την μετάφραση αλλά ούτε και από  την μουσική, τον χορό   και τους εξαίσιους   ηθοποιούς.

Τουναντίον όλα  ήσαν υπέροχα  – όσο και απλά- μέσα στό πνεύμα της αρχαίας τραγωδίας, αλλά και μέσα στον μετασχηματισμό του έργου στον προβληματισμό της εποχής μας.

Στό προκαθορισμένο για κάθε θνητό πεπρωμένο  από τούς αρχαίους Θεούς -ή από τους ιερείς  των Δελφών-τό οποίο ανθρώπινο πεπρωμένο μέσα από τα ανθρώπινα πάθη οδηγεί τον ήρωα στη αυστηρά προδιαγεγραμμένη αυτοκαταστροφή του, αμφισβητείται- με την απλή και μόνο λογική- η σκοπιμότητα ενός τέτοιoυ θείoυ . Ενός θείου το οποίον φέρνει τόση δυστυχία στον θνητό και τον σέρνει ανήμπορο να αντισταθεί- μέσα από τα πάθη του- στην τραγική του πτώση.

Αν θελήσουμε να κάνουμε μία σύγκριση με την πίστη μας στό σημερινό θείο,την ορθοδοξία, μπορούμε να πούμε τα πιο κάτω.

Εδώ δεν υπάρχει πεπρωμένο.Οι τέσσερες  πιο κάτω λέξεις του Αποστόλου Παύλου

προέγνω (προγνώρισε),προώρισε,εκάλεσε ,εδικαίωσε,

εκφράζουν την ελευθερία του αυτεξούσιου της θελήσεως κάθε θνητού, ο οποίος απλώς προγνωρίζεται μέσα στό άπειρον της Τριαδικής Θεότητος  και  μάλιστα όχι με την διατήρηση των παθών του- αλλά με την αποβολή αυτών-  οπότε μπορεί να οδηγηθεί εν δυνάμει όχι στην προδιαγεγραμμένη καταστροφή του, αλλά σε μία ασύλληπτη υπέρβαση που λέγεται κατά χάρην θέωση ή πολύ απλά και κατά χάρην αθανασία.

Γιάννης Κουτσούκος

Κόρινθος  06-09-2010


Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: