Γιάννης Κουτσούκος

Αύγουστος 13, 2010

Τρωάδες του Ευριπίδη και Λυσιστράτη του Αριστοφάνη: μερικά σχόλια

Filed under: Πολιτισμός — Γιάννης Κουτσούκος @ 9:33 πμ
Tags:

Κατά την θερινή περίοδο του 2010 παρακολούθησα την Λυσιστράτη του Αριστοφάνη στην Επίδαυρο και τις Τρωάδες του Ευριπίδη στο κηποθέατρο της Ιακωβατείου Βιβλιοθήκης στο Ληξούρι της Κεφαλλονιάς.

Δεν θα αναφερθώ εδώ σε σκηνοθέτες και ηθοποιούς, διότι δεν πήγα με σκοπό να δω και να θαυμάσω αυτούς, αλλά μία παράσταση αρχαίου θεάτρου.

Σαν ένας απλός θεατής μπορώ να έχω γνώμη, την οποία και θα ήθελα να εκφράσω.

1. Νομίζω ότι οι σημερινοί συντελεστές των θεατρικών αυτών παραστάσεων δεν έχουν την βαθιά γνώση και παιδεία  της αρχαιοελληνικής γραμματείας για να τολμήσουν να ανεβάσουν ένα τέτοιο έργο και πειραματίζονται όπως ένας ζωγράφος μοντέρνας και ακατανόητης πολλές φορές για τούς άλλους τέχνης.

2. Προσωπικά θα προτιμούσα να δω κατά διαστήματα  και μία αρχαία παράσταση με μάσκες και σκηνοθεσία ακριβώς όπως παιζόταν στην κλασσική εποχή και να κάνω μόνος μου τον μετασχηματισμό της  προβληματικής  του έργου στη σημερινή εποχή.

3. Θεωρώ ότι η μεγάλη εποχή της αναβίωσης του αρχαίου δράματος και της κωμωδίας της εποχής των μεγάλων, δηλαδή Ροντήρη, Κούν, Συνοδινού, Κατράκη, Καλέργη κ.λ.π έχει περάσει και τώρα προσπαθούμε να εκφράσουμε τα αρχαία κείμενα περίπου σαν μία τηλεοπτική εκπομπή, αρεστή στα μάτια των θεατών. Με άλλα λόγια ομολογούμε την θεατρική παρακμή μας. Υπάρχουν σίγουρα και εδώ οι εξαιρέσεις.

4. Την παρακμή αυτή διαπιστώνει ένας προβληματισμένος  σημερινός θεατής παρακολουθώντας την αντίδραση της συντριπτικής πλειοψηφίας του κοινού που παρακολουθεί την παράσταση. Τα χειροκροτήματα τα ακούσαμε εκεί που έπαιζαν τηλεοπτικοί αστέρες σε αντίθεση με τις παραστάσεις της κλασσικής εποχής, όπου ο θεατής – που παρακολουθούσε μία αρχαία τριλογία όλη την ημέρα – δεν δίσταζε να πετάξει τα αποφάγια του από την κερκίδα κατ’ ευθείαν  στα μούτρα των ηθοποιών στη σκηνή σε περίπτωση που δεν του άρεσε το έργο ή ο τρόπος που αυτοί υποκρίνονταν τον ρόλο τους. Και αυτό ακριβώς ήταν ένας τρόπος να μη τολμήσουν οι υπεύθυνοι να ανεβάσουν πάλι κάποια τριλογία που θα εισέπραττε την οργή των θεατών και θα απέκλειε την απονομή βραβείου και χορηγίας από την κριτική επιτροπή.

Ληξούρι 12.08.2010

Γιάννης Κουτσούκος

Advertisements

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: