Γιάννης Κουτσούκος

Δεκέμβριος 30, 2009

Ανδρόνικος Μουδήλος, ένας «μεγάθυμος Κεφαλλήνας»

Filed under: Αυτοβιογραφία,Uncategorized — Γιάννης Κουτσούκος @ 10:36 μμ

Εξώφυλλο βιβλίου Μουδήλου

Ο  ‘Ομηρος με τα πολλά και ταιριαστά κοσμητικά  του επίθετα στην Ιλιάδα ονομάζει τούς Κεφαλλονίτες μεγάθυμους. Τι είναι λοιπόν αυτοί οι μεγάθυμοι Κεφαλλήνες;

Μήπως είναι  οι μεγαλόκαρδοι ή είναι αυτοί  που έχουν  μεγάλο θυμό; Την απάντηση μας την δίνει ένας απλός, αλλά και ταυτόχρονα πολυμήχανος σύγχρονος Οδυσσέας από τα Χαυριάτα Κεφαλληνίας, ο Ανδρόνικος Μουδήλος,  σε μια συναρπαστική  όσο και αυθόρμητη αυτογραφία του.

Στις  125 σελίδες του βιβλίου αυτού ξετυλίγεται,  χωρίς λογοτεχνική ή υποκριτική μάσκα, ο γνήσιος και πολυσύνθετος χαρακτήρας ενός σύγχρονου Κεφαλλονίτη .

Ο Μουδήλος δεν έγραψε ένα βιβλίο για να το πουλήσει, ούτε για να γίνει γνωστός, αλλά για να το έχουν οι απόγονοι του.  Ο ίδιος ομολογεί ότι δεν έμαθε γράμματα καί η ζωή του στα καράβια και μετά στον Καναδά και στην Αμερική ήταν ένας σκληρός αγώνας επιβιώσεως στον οποίο δεν υπήρχε -δεν χώραγε καν- η λέξη πίσω. ‘Επρεπε να πηγαίνει μόνο μπροστά χωρίς να προδώσει τις κεφαλλονίτικες καταβολλές του. Και στο τέλος έφθασε στη νοητή Ιθάκη του, εκεί που φθάνει κάθε ένας που είναι ευχαριστημένος με αυτά πού πέτυχε.

Ο σκοπός και το τέρμα κάθε ενός είναι υποκειμενικός και η πρόοδος σχετική με τους στόχους και την θέση της αφετηρίας του. Το θέμα είναι, ότι τις Λαιστρυγόνες και τους Κύκλωπες δεν τους φοβήθηκε, αλλά και τις σειρήνες δεν τις στερήθηκε, έστω και δεμένος στα σχοινιά τις αδυσώπητης  βιοπάλης.

Και έτσι σοφός που έγινε ο Ανδρόνικος Μουδήλος  με τόση πείρα , νομίζω ότι κατάλαβε καλά «Ιθάκες τι σημαίνουν».

Γιάννης Κουτσούκος

Κόρινθος

Δεκέμβριος 29, 2009

Δυό λογάκια για τους καινούργιους υποψήφιους Δημάρχους της Κορίνθου

Filed under: Αυτοδιοίκηση,Διαφθορά,Πολιτική,ανάπτυξη — Γιάννης Κουτσούκος @ 9:44 μμ

-Δεν βάζουν καινούργιο κρασί σε παληούς  φθαρμένους ασκούς, διότι θα τρυπήσουν.

Επίσης

– Δεν κολλάνε μπάλωμα σε παληό τριμμένο ρούχο, διότι θα σκιστεί.

Με αυτά τα λίγα λόγια από την Καινή Διαθήκη  θέλω να εφιστήσω την προσοχή, ενόψει των επικείμενων δημοτικών εκλογών,  σε όσους τυχόν εμφανίστηκαν ή θα εμφανιστούν στο μέλλον σαν επίδοξοι σωτήρες του Δήμου Κρίνθου. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι να μην  έχουν φθαρεί- περισσότερο ή λιγώτερο -από την άσκηση εξουσίας στο νομό στο  πρόσφατο παρελθόν. Τουλάχιστον οι πολιτικοί αρχηγοί των ελληνικών κομμάτων και οι διατελέσαντες πρωθυπουργοί έχουν την στοιχειώδη ευαισθησία και την αυτογνωσία  να αποσύρωνται εγκαίρως.

Η Κόρινθος θέλει νέες ιδέες , νέες πολιτικές,  νέα οράματα,νέες νοοτροπίες και σύγχρονες τακτικές για να πάει μπροστά.

Οι παληοί φθαρμένοι ασκοί  και το παληό τριμμένο ρούχο δεν μπορούν να γίνουν κάτι το καινούργιο που θέλει ο λαός και ο Δήμος της Κορίνθου για να προοδεύσει και να ανταποκριθεί στις ανάγκες μιας σύγχρονης ευρωπαϊκής κοινωνίας!

_

Δεκέμβριος 23, 2009

Το βαθύτερο νόημα των Χριστουγέννων (ή η νίκη κατά του θανάτου)

Filed under: Θεολογία — Γιάννης Κουτσούκος @ 8:42 μμ

Αναδημοσιεύουμε με την ευκαιρία των Χριστουγένων σχετικό  και επίκαιρο άρθρο μας.

Θα προσπαθήσουμε με απλά λόγια να δώσουμε την θεολογική άποψη για την ενσάρκωση του Θείου Λόγου μέσα από τα πατερικά κείμενα της Φιλοκαλίας των Ιερών Νηπτικών, χωρίς να προσθέσουμε τίποτα δικό μας:

Πρόκειται για την εφαρμογή ενός σχεδίου της θείας οικονομίας για να δοθεί στον άνθρωπο εκ νέου (μετά την πτώση του) η δυνατότητα της θεώσεώς του. Τη δυνατότητα αυτή που δόθηκε στον άνθρωπο μετά την ενσάρκωση του Χριστού οι νηπτικοί πατέρες την ονομάζουν «εν δυνάμει κατά χάριν θέωση».

Προ της πτώσεως ο άνθρωπος ήταν πλημμυρισμένος με τη χάρη του Θεού. Οι φιλοκαλικοί πατέρες μιλάνε για «αρχέτυπον κάλλος» και για «κατ’εικόνα και ομοίωση» του ανθρώπου με το Θεό. Ακριβώς για να δώσει τη δυνατότητα επανόδου του ανθρώπινου γένους σε αυτήν την προπτωτική κατάσταση ήλθε ο Χριστός στη Γη. Τι συνέβη όμως με το «κατ’εικόνα» και «καθ’ ομοίωσιν» μετά την πτώση (απομάκρυνση από τη χάρη του Θεού λόγω των σωματικών και ψυχικών παθών);

Το κατ’εικόνα, που είχε χαρίσει ο Θεός στον άνθρωπο, διατηρήθηκε και μετά την πτώση του. Τι είναι το κατ’ εικόνα; Είναι τα χαρίσματα που έδωσε ο Θεός, όπως τη Λογική, το Αυτεξούσιο της θελήσεως,την Ψυχή και λοιπά, έτσι ώστε ο άνθρωπος να είναι πρόσωπο και όχι ζώον.

Τι έγινε όμως με το «καθ’ ομοίωσιν»; Το «καθ’ ομοίωσιν» το έχασε ο άνθρωπος με την πτώση του και καλείται με την ενσάρκωση του Χριστού να το επανακτήσει εφ’ όσον το θελήσει. Εδόθη δηλαδή η δυνατότητα σε όποιον το θέλει με την ενσάρκωση του Χριστού να το επανακτήσει.

Τι σημαίνει «καθ’ ομοίωσιν»; Σημαίνει ότι ο άνθρωπος μπορεί ο ίδιος να θεωθεί πάλι, δηλαδή να γίνει ο ιδιος μικρός Θεός. Όχι βέβαια «φύσει Θεός» αλλά «θέσει Θεός». Με πιο απλά λόγια ακόμη, να ζήσει πάλι μέσα στη χάρη του Θεού πλημμυρισμένος από αυτήν. Και αν δούμε την έκφραση των νηπτικών πατέρων για αυτό το θέμα λένε: «Να έχει μέθεξη- συμμετοχή- στις κατά Χάριν άκτιστες ενέργειες του Θεού». Δηλαδή να έχει Αγιότητα. Προϋπόθεση βέβαια γι’ αυτό είναι να καθαρίσει καποιος τον εαυτόν του από τα ψυχικά και σωματικά πάθη, να υπάρχει η προαίρεσή του γι’ αυτό και κυρίως να επενεργήσει επάνω του η Θεία Χάρη. Τι συνέβη όμως τα Χριστούγεννα; Ο Χριστός- σύμφωνα πάντα με τους Αγίους νηπτικούς πατέρες της ορθοδοξίας- έλαβε κατά τη γέννησή του «όλην τη θεότητα» και «όλην την ανθρωπότητα», δηλαδή μιλάμε για τον τέλειο Θεό και τον τέλειο Άνθρωπο. Ακόμη και κατά την παραμονή του στον τάφο δεν έπαψε να είναι ο τέλειος Θεός και ο τέλειος Άνθρωπος. Ακριβώς με την θεϊκή αυτή δύναμη νίκησε το θάνατο και αναστήθηκε. Δηλαδή αναστήθηκε με την αυτεξούσια θεϊκή του δύναμη, πράγμα που δεν μπορεί να κάνει κανένα ανθρώπινο κτίσμα μόνο με τη δική του ανθρώπινη δύναμη.

Η νίκη αυτή κατά του θανάτου έδωσε τη δυνατότητα όχι μόνο στο ανθρώπινο σώμα του Χριστού,με το οποίον ανελήφθη να νικήσει το θάνατο, αλλά και σε κάθε άνθρωπο, που θα μπορέσει να θεωθεί να νικήσει και αυτός το θάνατο. Και αυτό είναι πολύ σπουδαίο, δηλαδή η δυνατότητα που χάρισε η ενσάρκωση του Χριστού σε κάθε ανθρώπινη ύπαρξη- αν το θελήσει και το πετύχει- να νικήσει το θάνατο. Αυτό είναι μια ασύλληπτη υπέρβαση που οδηγεί από το θάνατο στη ζωή, από την φθορά στην αφθαρσία, από το πεπερασμένο χρονικά στο μη πεπερασμένο. Και όλα αυτά αποκλειστικά και μόνο συμβαίνουν μέσα από τη χάρη του Θεού.

Το σπουδαίο βέβαια είναι ακόμη ότι ο Χριστός κατά την ανάληψή του αναλήφθηκε με το αναστημένο ανθρώπινο σώμα του και έτσι «θέωσε της σαρκός το πρόσλημα», δηλαδή θέωσε την ανθρώπινη φύση, που είχε προσλάβει. Αυτό σημαίνει ότι ετίμησε και τιμά εδόξασε και δοξάζει την ανθρώπινη φύση, η οποία είχε πέσει. Ετσι ο Χριστός έγινε πρωτότοκος και πρωτοπόρος της Αναστάσεως και για όλους τους ανθρώπους. Πάντα βέβαια «εν δυνάμει», δηλαδή εδόθη η δυνατότητα σε όποιον το θελήσει. Από εμάς εξαρτάται αν με την προαίρεσή μας και με ένα πνευματικό αγώνα ελκύσουμε τη θεία χάρη η οποία θα μας οδηγήσει στη θέωση και στην ασύλληπτη υπέρβαση,που οδηγεί στη νίκη κατά του θανάτου.

Γιάννης Κουτσούκος

Δεκέμβριος 17, 2009

Τηλεοπτικές εκπομπές για τις ωδές των Χριστουγέννων.

Filed under: Θεολογία,Λογοτεχνία,Τηλεόραση — Γιάννης Κουτσούκος @ 11:38 πμ

Μία σειρά τηλεοπτικών εκπομπών τις παραμονές Χριστουγέννων στο ΤΟΠ -Channel της Κορίνθου με ομιλίες του Γιάννη Κουτσούκου θα προβάλλουν,αναλύσουν και σχλιάσουν επιλεγμένες ωδές  από τον Ιαμβικό και πεζό κανόνα των Χριστουγέννων  των δύο επωνύμων και  μεγίστων υμνογράφων Ιωάννου Δαμασκηνού και Κοσμά.

Τα περίφημα αυτά κείμενα του ογδόου μ.Χ αιώνα είναι  δυστυχώς κρυμένοι λογοτεχνικοί θησαυροί της ελληνικής γλώσσας απαράμιλλου κάλους και λυρισμού-ιαμβικού μέτρου (Δαμασκηνός) και πεζός (Κοσμάς)-και πολλών λογοτεχνικών σχημάτων.   Επίσης χρησημοποιούν πληθώρα ομηρικών λέξεων, αλλά συγχρόνως  περιέχουν και  πολύ υψηλά θεολογικά και δογματικά νοήματα.

Τα συμπυκνωμένα κείμενα της μορφής των ωδών αυτών είναι εφάμιλλα των μεγάλων λυρικών της αρχαιοελληνικής γραμματείας. Βέβαια, έχουν διαφορετικό περιεχόμενο. Επειδή  αποτελούν ακόμη και σήμερα λειτουργικά κείμενα της ακολουθίας του όρθρου στις ορθόδοξες εκκλησίες – όπου  βέβαια, και εφόσον εφαρμόζεται ακόμη  το ισχύον τυπικό-είναι η μοναδική περίπτωση όπου τα κείμενα αυτά εξακολουθούν να παίζουν ένα ζωντανό ρόλο με την  χρησημοποίηση τους.

Ετσι έχουμε ακόμη  και ένα μοναδικό παράδειγμα ζωντανής   χρησημοποίησης της ελληνικής γλώσσας συνεχώς και μετά από   περίπου 1150 χρόνια έως σήμερα .

Το μεγάλο πρόβλημα είναι, ότι τα κείμενα αυτά δεν είναι κατανοητά στον περισσότερο κόσμο. Για τον λόγο αυτόν κάνουμε την προσπάθεια αυτή στα μέτρα των δυνατοτήτων μας να τα προβάλλουμε σε κατανοητή και  απλή μορφή.

Το τηλεοπτικό πρόγραμμα για αυτές τις εκπομπές στην τηλεόραση του ΤΟΠ-Channel Κορίνθου έχει ως εξής.

Πέμπτη 17/12 23.00
Παρασκευή 18/12 20.00
Σάββατο 19/12 20.00
Κυριακή 20/12 20.00
Δευτέρα 21/12 17.30
Τρίτη 22/12 17.30
Τετάρτη 23/12 23.00
Πέμπτη 24/12 23.00
Παρασκευή 25/12 20.00

Δεκέμβριος 15, 2009

ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΚΟΠΕΓΧΑΓΗΣ ΚΑΙ ΥΠΟΝΟΜΕΥΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ – ΜΙΑ ΑΦΑΝΗΣ ΠΑΡΑΠΛΕΥΡΗ ΑΠΩΛΕΙΑ

Filed under: Uncategorized — Γιάννης Κουτσούκος @ 9:09 πμ
Ευχαρίστως δημοσιεύουμε άρθρο που μας έστειλε η ΜΚΟ Σόλων, το οποίο αναφέρεται στο πολύ σοβαρό θέμα της προστασίας του περιβάλλοντος. Η μη έγκαιρη λήψη μέτρων για την προστασία του,μπορεί να έχει καταστρεπτικές συνέπειες για τον πλανήτη μας,οι οποίες σύμφωνα με τούς ειδικούς επιστήμονες θα είναι μη αναστρέψιμες αν δεν ληφθούν έγκαιρα.


Παρασκευή, 11 Δεκέμβριος 2009 13:00
Μια πιθανή αποτυχία της διεθνούς Διάσκεψης της Κοπεγχάγης στο να κατασταλάξει σε μια συμφωνία για ουσιαστικό περιορισμό στην εκπομπή ρύπων αερίων θερμοκηπίου δεν μπορεί παρά να χρεωθεί κατά κύριο λόγο στις πιο πλούσιες και πιο ρυπογόνες χώρες του πλανήτη.
Δεν πέρασε αρκετός καιρός από τότε που ο  Ίβο Ντε Μπερ, προϊστάμενος της γραμματείας της Υπηρεσίας του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή δήλωσε: «ας είμαστε ειλικρινείς. Όλοι γνωρίζουμε πως το ζήτημα των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου έχει λάβει τέτοιες διαστάσεις εξαιτίας των βιομηχανικών χωρών».
Εάν για μερικούς το ζήτημα της ηθικής μομφής προσπερνάται εύκολα, θα ήταν σκόπιμο να αναλογιστούν τις «παράπλευρες απώλειες» αυτής της αρνητικής στάσης από πλευράς Δύσης και η αναφορά γίνεται στην αποτυχία της Δημοκρατίας να προστατέψει το αγαθό της ζωής  επικαλούμενη την οικονομική στενότητα.

Για την «ανυπαρξία» πόρων
Η «αδυναμία» εξεύρεσης πόρων από τη Δύση – οι οποίοι θα κατευθύνονταν στις υπό ανάπτυξη χώρες, με σκοπό να αντιμετωπιστούν οι καταστροφικές συνέπειες της υπερβολικής έκλυσης αερίων του θερμοκηπίου από πλευράς των πλούσιων χωρών  – την ώρα που επενδύονται «όλα τα λεφτά» στην διάσωση παραγόντων της ακραίας φιλελεύθερης οικονομίας και τζόγου της φούσκας, θα είναι ακατανόητη μετά από μερικά χρόνια, από τους πολίτες της[1].

Όταν οι καταστρεπτικές επιπτώσεις των κλιματικών αλλαγών θα εντείνουν τα παγκόσμια προβλήματα  (όπως αυτά της οικονομίας, της δημόσιας υγείας, της στρατιωτικής ασφάλειας, της έλλειψης τροφής και νερού, της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης,  κλπ)  και οι Δημοκρατίες της Δύσης δεν θα μπορούν να ανταπεξέλθουν, τότε πιθανότατα θα προκύψει μια μεγάλη  κρίση αξιοπιστίας του πολιτεύματος.  Σε περίπτωση αποτυχίας της διάσκεψης της Κοπεγχάγης πιθανότατα μετά από μερικά χρόνια θα πρέπει να απαντηθεί το πώς είναι δυνατόν να επιδεικνύεται τόση σπουδή για τη διάσωση των επενδύσεων «οικονομικών εγκληματιών» και να μην υπάρχουν διαθέσιμοι πόροι για την προστασία της ζωής; Και οι απαντήσεις μπορεί να μην κληθούν να απαντηθούν σε φιλολογικό επίπεδο αλλά σε διεθνές δικαστήριο. Η εφαρμογή της αρχής της πρόληψης προστατεύει και τους σοφούς όχι μόνο το περιβάλλον και τον άνθρωπο γενικά.

Πολιτική του «ελάχιστου» και κεφάλαιο
Ένα από τα θέματα που προβληματίζουν τους σκεπτόμενους πολίτες είναι το κατά πόσο  αυτή η στάση «πολιτικής του ελάχιστου»  αποτελεί καταστάλαξη δημοκρατικών διεργασιών, ή αναβίωσης του θρησκευτικού φονταμενταλισμού ή της απόλυτης κυριαρχίας του  ολοκληρωτικού ελέγχου των μεγάλων συγκεντρώσεων του κεφαλαίου.

Για την «πίεση» που ασκούν στην χάραξη της πολιτικής οι «συγκεντρώσεις κεφαλαίου», έχει αναφέρει πολλά αποκαλυπτικά ο Πρώην υποψήφιος πρόεδρος των ΗΠΑ Αλ Γκόρ. «Πλούσιοι δεξιοί ιδεολόγοι έχουν συμμαχήσει με τις πιο ανεύθυνες και κυνικές εταιρείες στην βιομηχανία πετρελαίου, άνθρακα και μεταλλευμάτων, με σκοπό να χρηματοδοτούν ψευδοεπιστημονικές επιτροπές βιτρίνας, οι οποίες ειδικεύονται στην δημιουργία παραπλανητικών εντυπώσεων και ασάφειας σχετικά με την υπερθέρμανση του πλανήτη»[2].

Για την πληρότητα ενημέρωσης των πολιτικών δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας πλέον. Εκτός από την διακυβερνητική επιτροπή του ΟΗΕ για τις κλιματικές αλλαγές και άλλους μικρότερους ερευνητικούς φορείς,  αναλύσεις που ενημερώνουν τους πολιτικούς για τον μεγάλο κίνδυνο των κλιματικών αλλαγών διεξάγουν και ανεξάρτητες στρατιωτικές υπηρεσίες.

Φωτό:Wikimedia Μια πρόσφατη ανάλυση κινδύνου απευθυνόμενη και στην πολιτική ηγεσία καταλήγει μεταξύ άλλων στο συμπέρασμα ότι «θα πληρώσουμε για το φαινόμενο του θερμοκηπίου με τον έναν ή τον άλλον τρόπο…. θα πληρώσουμε για να μειώσουμε τις εκπομπές ρύπων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου σήμερα, ή θα πληρώσουμε το τίμημα αργότερα με στρατιωτικούς όρους … Και στο τίμημα αυτό θα περιληφθούν ανθρώπινες ζωές». Αυτό δήλωσε ο στρατηγός Αντονι Ζίνι, πρώην επικεφαλής της Κεντρικής Διοίκησης των αμερικανικών δυνάμεων στον Περσικό Κόλπο, ο οποίος έγραψε πρόσφατα μια αναφορά για το κλίμα, με την ιδιότητα του μέλους του συμβουλευτικού σώματος CNA του στρατού αρμόδιου για το κλίμα και την ενέργεια. Από πού προκύπτει άραγε η «διστακτική» στάση των πολιτικών των πλούσιων χωρών;[3].
Για την 8ετή προεδρία Μπους που απέκρυπτε από το Κογκρέσο τη Γερουσία και όλο τον κόσμο τα καταγεγραμμένα δορυφορικά δεδομένα των δυσμενών επιπτώσεων των κλιματικών αλλαγών μάθαμε  μόλις πρόσφατα[4]. Το αν αυτό ήταν μια πράξη ωθούμενη από θρησκευτικές πεποιθήσεις, τα πετρελαϊκά συμφέροντα ή και τα δύο μαζί μένει στην κρίση του κάθε πολίτη, γιατί η δικαιοσύνη δεν  φαίνεται  στον ορίζοντα. Σε αυτή την απάντηση ίσως βοηθήσει και το αν αναλογιστούμε ότι οι ΗΠΑ εναντιώθηκαν στην πράξη στο πρωτόκολλο του Κιότο.

Συνωμοσιολογία και πολιτική
Σύμφωνα με μερικούς αναλυτές της Δύσης  υπάρχει μια «έκπτωση» τα τελευταία χρόνια στον οραματικό ορίζοντα των πολιτικών της. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η ανακήρυξη ως επίσημου δόγματος των ΗΠΑ (επί 8ετούς προεδρίας Μπούς) αυτό του προληπτικού πολέμου! Απόρροια αναγέννησης μιας κουλτούρας που εδράζεται στην πριν την Γαλλική Επανάσταση εποχή και συμπυκνώνεται στην φράση «όλοι είναι ένοχοι μέχρι αποδείξεως του εναντίου». Ανησυχητικά φαινόμενα αποτελούν η ανάδειξη «διάδοχων» ηγετικών  φυσιογνωμιών της πολιτικής όπως της  Ρεπουμπλικανής Μισέλ Μπάχμαν που δηλώνουν πέραν πάσης επιστημονικής λογικής ότι «το διοξείδιο του άνθρακα δεν είναι βλαβερό αέριο, είναι ακίνδυνο»[5] και του Τσέχου προοέδρου κ. Βάτσλαβ Κλάους που ισχυρίζεται πως όλη η συζήτηση για τις κλιματικές αλλαγές είναι μια συνωμοσία για την επιστροφή σε έναν νέο κομμουνισμό (!)[6].

Αναβλητικότητα ουσιαστικών αποφάσεων και πολιτική
Η περιβαλλοντική και η οικονομική κρίση είναι αλληλένδετες. Η κρίση αυτή αποτελεί, απ’ ότι φαίνεται, καταστάλαξη των χωριστικών και αποσπασματικών επιλογών του ανθρώπου.  Επιλογών βασισμένων σε θεμελιωδώς εσφαλμένες παραδοχές και στάσεις ζωής, εμφανώς πλέον ενάντιες  στην βιωσιμότητα του πολιτισμού και του οικοσυστήματος.

Θεωρώντας ως δεδομένο ότι από την πρόσφατη παγκόσμια οικονομική κρίση «αποφεύχθηκε» η πραγματική αποκατάσταση των νόμων της αγοράς, αφήνοντας ανέγγιχτο τον αφανή ολοκληρωτισμό και την απληστία, δίνοντας ραντεβού στην επόμενη μεγάλη οικονομική κρίση, αποτελεί ακόμη μεγαλύτερη ανάγκη μια άμεση επιτυχή διάσκεψη για τις κλιματικές αλλαγές.   Θα ήταν χρήσιμο να αναφέρω μια άποψη του φιλοσόφου Ερβιν Λάσλοου σχετικά με τα σημεία κρίσης τα ορόσημα και τις «μεσοβέζικες» λύσεις: «Η εφαρμογή καλοπροαίρετων πολιτικών αποφάσεων δημιουργεί την εντύπωση ότι η κατάσταση είναι ελεγχόμενη και η κρίση έχει την απαραίτητη διαχείριση, με αποτέλεσμα να λείπει ο καταλύτης της θέλησης για θεμελιώδη μετασχηματισμό. Μια οπισθοδρομική στρατηγική είναι πιο χρήσιμη από αυτήν την άποψη»[7].
Μια άποψη με πολλαπλούς παραλήπτες.


[1] Ο “σοσιαλισμός των χρηματιστηρίων – Ομπάμα: «Όλα για όλα», Γιάννης Ζήσης, www.solon.org.gr, 2 Απριλίου 2009
[2] Αλ Γκορ, “Προσβολή στη Λογική”
[3] Kαι ο στρατός στο «μάτι» του κυκλώνα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 15/8/09
[4] Ο Μπους έκρυβε αποδείξεις-σοκ για την υπερθέρμανση στην Αρκτική, http://www.in.gr , 27/07/09
[5] Μισέλ Μπάχμαν, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Kυριακή 22 Νοεμβρίου 2009
[6] Βάτσλαβ Κλάους, BHMAτοδότηs, Παρασκευή 4 Δεκεμβρίου 2009.
[7] Ervin Laslzo, Η ΜΕΓΑΛΗ ΚΒΑΝΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ
11 Δεκεμβρίου 2009

Αλέξανδρος Μπέλεσης
Μέλος της ΜΚΟ Σόλων
// info@solon.org.gr

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση.

Δεκέμβριος 2, 2009

ΟΚΤΩ ΒΑΣΙΚΕΣ ΙΔΕΕΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΠΟΙΗΜΕΝΗ & ΟΛΙΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ & ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΠΕΓΧΑΓΗ KAI ΜΕΤΑ — Σειρά Περιβαλλοντική Διακυβέρνηση & Πολιτική

Filed under: Οικολογία,Πολιτική — Γιάννης Κουτσούκος @ 8:46 μμ
Ευχαρίστως δημοσιεύουμε το άρθρο που μας έστειλε η ΜΚΟ Σόλων για το περιβάλλον.
Παρασκευή, 13 Νοέμβριος 2009 14:42
Η Κοπεγχάγη αποτελεί ένα οριακό σημείο παγκόσμιας περιφερειακής και τοπικής ευθύνης και ευκαιρίας Διεθνών Οργανισμών, Κρατών, οικονομιών και κοινωνιών, για την προσέγγιση του προβλήματος της κλιματικής αλλαγής και της περιβαλλοντικής κρίσης με όλες τις άμεσες και έμμεσες επιπτώσεις σε όλους τους άλλους τομείς, όπως στον τομέα υγείας, στην οικονομία, την μετανάστευση, τις περιφερειακές συγκρούσεις κτλ.
Η Παγκόσμια Διάσκεψη για τις κλιματικές αλλαγές που θα πραγματοποιηθεί στην Κοπεγχάγη αποτελεί ένα οριακό σημείο παγκόσμιας, περιφερειακής και τοπικής ευθύνης και ευκαιρίας των Διεθνών Οργανισμών, Κρατών, οικονομιών και κοινωνιών, για την προσέγγιση του προβλήματος της κλιματικής αλλαγής και της περιβαλλοντικής κρίσης, με όλες τις άμεσες και έμμεσες επιπτώσεις σε όλους τους άλλους τομείς, όπως στον τομέα υγείας, στη βιοποικιλότητα, στην οικονομία, την μετανάστευση, τις περιφερειακές συγκρούσεις κτλ.

Είναι ίσως αργά για τη διατύπωση θέσεων, από μέρους μη κυβερνητικών οργανώσεων και των πολιτών, οι οποίες θα αποσκοπούσαν να ρυθμίσουν προσεγγίσεις και κείμενα που θα προκύψουν από τη Διάσκεψη. Δεν είναι όμως αργά για συμμετοχή για ένα όραμα και για τον νέο γύρο προβληματισμού και πράξης που θα υπαγορεύεται από μια βαθύτερη αίσθηση και στρατηγική ευθύνη των οποιωνδήποτε κρατών, κοινωνιών, ομάδων πολιτών και οικονομικών παραγόντων.

Υποστηρίζουμε σαφώς την κατάληξη σε ισχυρή δεσμευτική και αποτελεσματική συνθήκη με μείζονες στόχους και αποτελεσματικά εργαλεία σε όλους τους τομείς.

Η Διάσκεψη της Κοπεγχάγης δεν πρέπει να σταθεί ένα άλλοθι για μια συμφωνία του λιγότερου, που θα προβλέπει το μίνιμουμ ανάληψης ευθύνης δράσης. Το όποιο αποτέλεσμά της δε δεσμεύει κανέναν να μην επιχειρήσει περισσότερα στην κατεύθυνση μιας δραστικής αλλαγής. Η συζήτηση για το περισσότερο πρέπει να ξεκινήσει άμεσα και στη χώρα μας όπως και διεθνώς, στοχεύοντας σε μια ολοκληρωμένη προσέγγιση του ζητήματος της Πράσινης Ανάπτυξης.

Προτείνουμε μια σειρά οκτώ σημείων για τη σφαιρικά ολοκληρωμένη αντιμετώπιση του προβλήματος της Κλιματικής Αλλαγής και της Περιβαλλοντικής Κρίσης, υπονοώντας την εκ των προτέρων συμφωνία μας για κάθε τι γενικό ή ειδικό που απηχεί και εναρμονίζεται σε αυτό το πλαίσιο και το οποίο μπορεί να αναλυθεί διεξοδικά.

Τα σημεία αυτά είναι:

1.-Αποσύνδεση και ελαχιστοποίηση της ζήτησης και της παραγωγής, περιβαλλοντικά και κοινωνικά, δίκαιη και προσανατολισμένη, η οποία θα είναι αποτελεσματική σε όλα τα αίτια, τις πηγές και τις ρίζες της μεγέθυνσης της ζήτησης και της παραγωγής.

Η αποσύνδεση αποτελεί ένα ποιοτικό εγχείρημα που θα ελαχιστοποιήσει τη σχέση ευημερίας και προϊόντος, όπως επίσης παραγωγής και κατανάλωσης από τις υλικές ροές και τις υπολειμματικότητές τους.

Η ελαχιστοποίηση κρίνεται ως αναγκαία, καθώς θα φανεί σε μήκος χρόνου η ασυμβατότητα της οικονομικής και της δημογραφικής μεγέθυνσης με την περιβαλλοντική και κλιματική αειφορία. Αυτό σημαίνει ανάγκη αλλαγής προτύπου-μοντέλου της οικονομίας και της ευημερίας.

Η αποσύνδεση είναι ένα θετικό και ουσιαστικά πολλαπλά χρήσιμο και κρίσιμο ζητούμενο, που όμως από μόνο του όλο και πιο πολύ δεν θα είναι ικανό.

2.-Προώθηση της Περιβαλλοντικής Ενεργειακής όπως και Παραγωγικής για αγαθά Συνδυαστικής Έρευνας, Καινοτομίας και Τεχνολογίας για την Εξοικονόμηση Ενέργειας πόρων και προϊόντων και για την μείωση στην παραγωγή υπολειμμάτων, στα δίκτυα διανομής και στην κατανάλωση. Αυτό σημαίνει πράσινη ποιότητα, έρευνα, καινοτομία, τεχνολογία και οικονομία. Αυτό σημαίνει ολοκλήρωση του Πράσινου Κύκλου Ζωής

Οι δύο πρώτοι τομείς αποτελούν το πεδίο άμεσης οικολογικοποίησης της οικονομίας.

3.-Ανάπτυξη σχεδιασμένων και κεϋνσιανών οικονομικών πολιτικών απασχόλησης και στήριξης, όπως και για ανάπτυξη μερισμού και δικαιοσύνης στην κατανομή του περιβαλλοντικού και κοινωνικού κόστος και στην περιβαλλοντική και κοινωνική ανακατεύθυνση και προσαρμογή των οικονομιών, οικουμενικά φεντεραλιστικά, κρατικά και τοπικά. Αυτό σημαίνει δικαιοσύνη, αναλογικότητα, αλληλεγγύη και μερισμό.

Αυτός ο τομέας αφορά τον άμεσα κρατικό ρόλο για προσαρμογή με όσο το δυνατόν μικρότερο κόστος στις αλλαγές. Πρόκειται για την Πράσινη Πολιτική Απασχόλησης Αλληλεγγύης και Σχεδιασμού.

4.-Λήψη άμεσων οικονομικών διεθνών και κρατικών μέτρων για τις εξωτερικές επιδράσεις και για την καθαρή ενσωμάτωση του κοινωνικού και περιβαλλοντικού κόστους στις αγοραίες σχέσεις και τιμές.

Εδώ αντιμετωπίζεται η ανάγκη για δίκαιη αποτελεσματική ιδιωτικοποίηση του κόστους όπως και για ολοκληρωμένη αντιμετώπιση των εξωτερικών επιδράσεων τόσο με δημόσιες όσο και με αγοραίες δράσεις, ώστε να έχουμε πράσινη ολοκλήρωση των αγορών.

5.-Λήψη ολοκληρωμένων θεσμικών, νομικών και διοικητικών μέτρων ισχυροποίησης της κλιματικής και περιβαλλοντικής διακυβέρνησης.

Είναι προφανές ότι η περιβαλλοντική διακυβέρνηση πρέπει να ενισχυθεί για να λειτουργήσει αποτελεσματικά ως πράσινη ολοκλήρωση του δημόσιου τομέα.

Αυτονόητα στους όρους της περιβαλλοντικής διακυβέρνησης είναι η δημοκρατική ολοκλήρωση της πολιτικής στο σύνολό της και η διαμόρφωση ενός σχεδίου ολοκληρωμένης κοινωνικής, οικονομικής, περιβαλλοντικής και πολιτιστικής ανάπτυξης.

6.-Ανάπτυξη με διαφάνεια και ανοικτή διαδικασία, ολοκληρωμένων καινοτόμων και συνεργατικών συστημάτων, δομών, δικτύων και λειτουργιών κοινωνικής ευθύνης, οικονομίας, ανάπτυξης, επιχειρηματικότητας, πρωτοβουλίας και ηθικής για την κλιματική αλλαγή και το περιβάλλον με κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη.

Χρειάζεται δηλαδή σε συνδυασμό με τα εθελοντικά Συστήματα, η πράσινη ολοκλήρωση του Τρίτου ή Κοινωνικού Τομέα της Οικονομίας.

7.-Δημιουργία Παγκόσμιας Ανοικτής Τράπεζας Καλών Πολιτικών, προτύπων, παραδειγμάτων και πρακτικών καθώς και Ενίσχυση της Κλιματικής και Ολιστικής Περιβαλλοντικής Έρευνας.

Στο σημείο αυτό αναδεικνύεται η ανάγκη για ένα Παγκόσμιο Δίκτυο και Μητρώο Παραδειγμάτων, Προτάσεων και στήριξης Αλληλέγγυων Ιδεών.

8.-Δημιουργία αποτελεσματικών Πλαισίων και Οργανισμών Διαχείρισης Κλιματικών και Περιβαλλοντικών Κινδύνων και Κρίσεων με αξιολόγηση, πρόληψη, ελαχιστοποίηση και έλεγχο κοινωνικού και περιβαλλοντικού κόστους και κινδύνου στο τοπικό, κρατικό, περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο, με ισχυρή διεθνή και κοινωνική αλληλεγγύη.

Στο φάσμα αυτών των οκτώ σημείων ή τομέων δράσης τους επιδιώκονται τρεις στόχοι:

Πρώτον, μια ουσιαστική απάντηση στο να μη μετατραπεί η κλιματική αλλαγή και η αντιμετώπισή της σε διπλό περιβαλλοντικό απαρτχάιντ επιβαρύνοντας κι άλλο, τόσο το οικονομικό, πολιτικό, κοινωνικό και πολιτισμικό χάσμα φτωχών-πλούσιων όσο και εκθέτοντας σε βαριές περιβαλλοντικές κρίσεις εκείνες τις περιοχές που είναι ήδη επιβαρυμένες ή περιβαλλοντικά πτωχευμένες.

Δεύτερον, μια ριζική και μακρόπνοη αντιμετώπιση της κλιματικής και περιβαλλοντικής κρίσης, καθώς η Γη και το Κλίμα δεν έχουν Έξοδο Κινδύνου.

Τρίτον, η αντιμετώπιση της περιβαλλοντικής και κλιματολογικής κρίσης να συνεργεί στην αντιμετώπιση και των άλλων προβλημάτων των ανθρώπων και της ανθρωπότητας στη βάση της λογικής ενότητας και του ολοκληρωμένου δημοκρατικού σχεδιασμού.

Προφανώς και τα οχτώ σημεία απαιτούν ολοκληρωμένη εξειδίκευση όπως και ο τρόπος εφαρμογής τους ώστε να εξυπηρετηθούν οι τρεις προηγούμενου στόχοι. Γι’ αυτό πάνω από όλα χρειάζεται ανοικτός, γρήγορος διεξοδικός και ουσιαστικός διάλογος με στόχο τη συμφωνία για δράση.

Σημειώνουμε ακόμη ότι πρέπει να γίνει άμεση νέας κατεύθυνσης αντιμετώπιση των Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων και από τους Διεθνείς Οικονομικούς Οργανισμούς και Πόρους όλων των προβλημάτων στη βάση της δίκαιης και αλληλέγγυας περιβαλλοντικής προσέγγισης.

12 Νοεμβρίου 2009,

Γιάννης Ζήσης, Δημοσιογράφος – Συγγραφέας
Μέλος της Γραμματείας της ΜΚΟ ΣΟΛΩΝ
// info@solon.org.gr

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Δεκέμβριος 1, 2009

Ανακοίνωση τελικού αποτελέσματος εκλογικών τμημάτων των εκλογών της 29ης Νοεμβρίου 2009

Filed under: Πολιτική — Γιάννης Κουτσούκος @ 11:06 μμ
ΨΗΦΙΣΑΝΤΕΣ 782.136
Έλαβον επί των εγκύρων ψηφοδελτίων:
ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΑΜΑΡΑΣ 386.400 50,06%
ΝΤΟΡΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ 306.625 39,72%
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΨΩΜΙΑΔΗΣ 78.870 10,22%

Ψήφισαν 770.683 πολίτες με ενσωμτωμένο το 98% των τμημάτων.

Filed under: Πολιτική — Γιάννης Κουτσούκος @ 7:49 πμ

Ο Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής του Έκτακτου Συνεδρίου-Εκλογών και της Κεντρικής Εφορευτικής Επιτροπής κ. Δημήτρης Σιούφας, έδωσε τα αποτελέσματα των εκλογών τα οποία ενσωματώθηκαν έως τις 23:00 (30-11-2009).

Ενσωματωμένα τμήματα: 98%.

Ψήφισαν 770.683 πολίτες.

Έλαβαν η κα Ντ. Μπακογιάννη 300.605 ψήφους ή ποσοστό 39,51%.
Ο νέος Πρόεδρος του κόμματος, κ. Αντ. Σαμαράς, 381.863 ψήφους ή ποσοστό 50,20%.
Ο κ. Π. Ψωμιάδης 78.282 ψήφους ή ποσοστό 10,29%.


Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: