Γιάννης Κουτσούκος

Αύγουστος 13, 2009

Τα φιδάκια της Παναγίας στα Αργίνια της Κεφαλλονιάς.

Filed under: Θεολογία,Ιστορία,Οικολογία — Γιάννης Κουτσούκος @ 12:25 πμ

Σήμερα, 12-08-2009, επισκέφθηκα  το χωριό Αργίνια της Κεφαλλονιάς, που βρίσκεται σε υψόμετρο 800 περίπου μέτρων στα νότια του Αίνου. Εκεί εμφανίζονται στην εκκλησία  του χωριού τα λεγόμενα φιδάκια της Παναγίας. Τα μικρά αυτά φιδάκια ανευρίσκονται και συλλέγονται από κάποιους κατοίκους με φακό τη νύκτα στην περιοχή μιας ερειπωμένης εκκλησίας του χωριού. Τοποθετούνται σε διαφανείς προθήκες που μεταφέρονται στην καινούργια εκκλησία του χωριού Αγρίνια.

Το φαινόμενο φιδάκια της Παναγίας στην Κεφαλλονιά είναι ήδη γνωστό παγκοσμίως.

Όπως μας δήλωσε η υπεύθυνη της εκκλησίας, Μαρία Μαγούλα, και άλλοι κάτοικοι – αλλά και από ό,τι είδαμε και βιώσαμε στο χώρο αυτό -μπορούμε να πούμε τα εξής:

1) Η  συλλογή των φιδιών αυτών γίνεται το διάστημα από 6 έως 14 Αυγούστου  κάθε χρόνο (δηλαδή από την εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος μέχρι την παραμονή του Δεκαπενταύγουστου). Στις 16 Αυγούστου – εορτή του Αγίου Γερασίμου – αφήνονται πάλι ελεύθερα στο μέρος όπου βρέθηκαν.

2)     Από το 1890 – όταν χτίστηκε  ο παλιός ναός από τον  ιερέα Δημήτριο Ααρόν – μέχρι το 1953 – όταν  καταστράφηκε από τους σεισμούς -τα φιδάκια αυτά εμφανίζονταν από μόνα τους μέσα στον παλιό πέτρινο ναό, από τις  6 έως τις 15 Αυγούστου κάθε χρόνο. Οι εκκλησιαζόμενοι δεν τα πείραζαν, αλλά τα άφηναν μέσα στην εκκλησία και τελούσαν τις ακολουθίες του Δεκαπενταύγουστου κανονικά μαζί με αυτά.

3)      Μετά το 1936 οι κάτοικοι  άρχισαν να σηκώνουν τα φιδάκια αυτά, να τα βάζουν στις εικόνες ή να τα δίνουν στα χέρια των προσκυνητών του Δεκαπενταύγουστου, επειδή ήταν εντελώς ακίνδυνα. Αυτό το έθιμο προσπαθούν να συνεχίζουν οι κάτοικοι του χωριού σήμερα μεταφέροντας τα φιδάκια στον καινούριο ναό, αφού ο παλιός ναός καταστράφηκε από τους σεισμούς του 1953.

4)      Το 1953  (καταστρεπτικοί σεισμοί) και το 1940 ( έναρξη Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου ) τα φιδάκια, σύμφωνα με όσα μας είπαν, δεν εμφανίσθηκαν.Με βάση αυτά τα δεδομένα οι κάτοικοι πιστεύουν ότι αν δεν εμφανισθούν μία χρονιά αυτό είναι ένας κακός οιωνός. Επίσης πιστεύεται πως  όσα  περισσότερα φιδάκια συλλέγονται και μεταφέρονται στο ναό τόσο το καλύτερα είναι  για την χρονιά αυτή.

5)      Σχετικά με τους επισκέπτες/προσκυνητές διαπιστώνει κανείς  ότι κάποιοι επισκέπτονται την εκκλησία από καθαρή πίστη, κάποιοι από καθαρή περιέργεια και κάποιοι άλλοι απλά για να ειρωνευτούν, όσους πιστεύουν.

6)      Υπάρχει και η προφορική παράδοση σύμφωνα με την οποία στον  παλιό ναό υπήρχε γυναικείο μοναστήρι και σε επιδρομή πειρατών – ύστερα από προσευχή των μοναχών – η Παναγία παρουσίασε τα φίδια αυτά και απέτρεψε τους πειρατές. Σύμφωνα με μία άλλη εκδοχή η Παναγία μεταμόρφωσε τις μοναχές σε άκακα φιδάκια για να αποφύγουν την ατίμωση.

7)      Κράτησα και εγώ στα χέρια μου τα φιδάκια αυτά. Δεν είναι επικίνδυνα. Ακόμα κι  αν σε δαγκώσουν – πράγμα σπάνιο – δεν υπάρχει δηλητήριο ή το δηλητήριο τους είναι ανενεργό. Στο κεφάλι τους έχουν ένα σημάδι που μοιάζει με σταυρό και στη γλώσσα τους μία σχισμή.

8)    Προσωπικά για το φαινόμενο αυτό έκανα τους παρακάτω συλλογισμούς:

Το γεγονός ότι από το 1890 μέχρι το 1953 τα φιδάκια εμφανίζονταν μόνα τους  μέσα  στον  παλιό ναό  και μάλιστα μόνο τον Δεκαπενταύγουστο αποδεικνύει  μια κατά τα άλλα σπάνια συμφιλίωση των φιδιών με τον άνθρωπο μέσα στο χώρο της εκκλησίας. Πρόκειται για ένα πραγματικά αξιοθαύμαστο γεγονός που θυμίζει προπτωτικές καταστάσεις του ανθρώπου μέσα στη λαίλαπα της σημερινής μεταπτωτικής εποχής. Μας παραπέμπει σε προπτωτικές καταστάσεις σαν κι  αυτές που έζησαν μεγάλοι ασκητές, οι οποίοι ζούσαν την καθημερινότητα τους  ειρηνικά, μαζί με τα φίδια και τα λιοντάρια  ή σαν κι αυτές που έζησαν  οι μάρτυρες της πίστεως στις  ρωμαϊκές αρένες και τα αμφιθέατρα, όταν τα λιοντάρια αντί να τους κατασπαράσσουν, τους έγλιφαν φιλικά τα πόδια.

Εδώ γεννάται το ερώτημα: Είναι ένα διαχρονικό μήνυμα της ορθοδοξίας έτσι απλά και συμβολικά διαδραματιζόμενο, το οποίο αφήνει ένα  παράθυρο ανοικτό για την υπενθύμιση της  ύπαρξης  κατά το παρελθόν μιας προπτωτικής ανθρώπινης κατάστασης, φιλικής με το περιβάλλον ή μία απλή τοπική παράδοση, σαν τις τόσες άλλες παράδοξες που υπάρχουν στη Κεφαλλονιά;

Εγώ πιστεύω  ότι είναι και τα δύο μαζί. Πάντως το φαινόμενο  περιέχει σίγουρα και ένα ισχυρό οικολογικό μήνυμα για την συμφιλίωση του ανθρώπου με την φύση που είναι τόσο επιτακτικό και αναγκαίο στη σημερινή εποχή.

Ας θυμίσουμε ότι ο Χριστός απευθυνόμενος στους μαθητές του και σε όσους μελλοντικά πιστέψουν σε αυτόν είπε: «Ιδού δέδωκα υμίν εξουσία πατείν πάνω όφεων και σκορπίων, και επί πάσαν δύναμιν του εχθρού και ουδέν υμάς ου μη αδικήσει» (Λουκ. 10,9) που σημαίνει μεταφραζόμενο:  «Ορίστε, σας έχω δώσει την εξουσία να πατάτε φίδια και σκορπιούς και τη δύναμη του εχθρού, χωρίς να σας βλάψει κάτι.»

Κάθε επισκέπτης μπορεί βέβαια να έχει τις δικές του εντυπώσεις και να βγάλει τα δικά του υποκειμενικά συμπεράσματα από μια επίσκεψη στον χώρο αυτό των Αργινίων της Κεφαλλονιάς.

Γιάννης Κουτσούκος

Κόρινθος

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: