Αλέξανδροs o πρώτοs, o Μακεδών και ο Ηρόδοτοs.

Στη μάχη των Πλαταιών ο Αλέξανδροs ο πρώτοs- Βασιληάs των Μακεδόνων-, ό προσπάππουs του μεγάλου Aλεξάνδρου , ο oποίοs ακολουθούσε υποχρεωτικά  ωs όμηροs το στρατόπεδο των Περσών ,την παραμονή τηs μάχηs με κίνδυνο τηs ζωήs του πήγε νύχτα και κρυφά στο απέναντι στρατόπεδο των Ελλήνων και τουs έδωσε την πολύτιμη πολεμική πληροφορία, ότι το πρωί οι Πέρσεs θα έκαναν την επίθεση.

Είμαι και εγώ Ελληναs ,τουs είπε,και από ελληνικό γένοs κατάγονται και οι προγονοί μου.

Μετά γύρισε πάλι στο στρατόπεδο των Περσών χωρίs να τον καταλάβει κανείs .Αυτό- λεει ο Ηρόδοτοs -έπαιξε σπουδαίο ρόλο στη νίκη των Ελλήνων.

Η εμπορευματοποίηση του περιβάλλοντος στον σύγχρονο κόσμο.

Ευχαρίστως δημοσιεύουμε το πιο κάτω άρθρο για το περιβάλλον το οποίο μας έστειλε η ΜΚΟ Σόλων.

H παραγωγικοποίηση και η εμπορευματοποίηση του περιβάλλοντος στον σύγχρονο κόσμο έχουν πάρει καθολικές διαστάσεις. Αγαθά του περιβάλλοντος όπως ο αέρας και το νερό, τείνουν να εμπορευματοποιηθούν και αυτά.

“Γιατί πρέπει να είναι κανείς πλούσιος; Γιατί πρέπει να έχει άλογα, ωραία ρούχα ακριβά διαμερίσματα και να συχνάζει σε εστιατόρια και τόπους διασκέδασης; Μόνο γιατί του  λείπει η σκέψη. Δώστε στο μυαλό του μια καινούρια εικόνα και αμέσως θα παέι σ’ ένα μοναχικό όριο ή σε μια σοφίτα για την απολαύσει και θα είναι πλουσιότερος μ’ αυτό το όνειρο παρά με τα εισοδήματα μιας ολόκληρης χώρας” R.W. Emerson “ΑΝΘΡΩΠΟΣ Ο ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΤΗΣ”

Είναι φανερό ότι στον 21ο αιώνα  η εμπορευματοποίηση του νερού θα αποτελέσει ένα από τα μείζονα νέα επικίνδυνα στοιχεία που θα προστεθούν στην ιστορία της ανθρωπότητας και του πλανήτη μέσα από τη στενότητα που εμφανίζει η επάρκεια του αγαθού του νερού τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά, σε συνάρτηση και με τις ιδιαίτερες ανάγκες για τη βιωσιμότητα του περιβάλλοντος και της βιοποικιλότητας. Έτσι λοιπόν βλέπουμε ότι παρ’ όλες τις προσπάθειες, για μια  αειφόρο θεώρηση του περιβάλλοντος, η εμπορευματοποίηση και παραγωγικοποίησή του εισέρχεται στη διαχείρισή του ακόμα και για να στηρίξει την αειφορία με εργαλεία που προέρχονται από την οικονομική αγορά. Η νοοτροπία και το πολιτισμικό πλαίσιο παραγωγικοποίησης και εμπορευματοποίησης του περιβάλλοντος συνδέθηκε: α. με την γκεττοποίηση του ανθρώπου απέναντι στη φύση, β. με τη διαμόρφωση τίτλων κατοχής – ιδιοκτησίας και διαιρετότητας όπως  και  με την εξέλιξη των τεχνικών και των εργαλείων. Συνδέθηκε δηλαδή με τις προβληματικές απαρχές του πολιτισμού και έχει διάρκεια και προοπτικές που αγγίζουν και το απώτερο μέλλον.

Εμφανίζεται σαν ένας δρόμος δίχως τέλος και ένα από τα μείζονα προβλήματα του πολιτισμού είναι η ανάκτηση της δωρεάν προσφοράς του αγαθού και της ποιότητας του περιβάλλοντος. Αυτό είναι ένα κρίσιμο ζήτημα, που απαιτεί ορθή διαχείριση η οποία προϋποθέτει μια πολιτιστική επανάσταση μεγάλης κλίμακας. Το δωρεάν αγαθό ισχύει ακόμα για τον αέρα και για το φως, αλλά δεν ισχύει για το νερό, για το τοπίο και τη σχέση μας με την βιοποικιλότητα. Η αγορά λειτουργεί και σαν ένας περιορισμός των αυθαιρέτων δράσεων του ανθρώπου. Στο βαθμό που ο άνθρωπος γίνεται άπληστος και αλαζονικός, στο βαθμό που είναι επιθετικός απέναντι στη φύση, στον ίδιο βαθμό αναγκαζόταν να γίνει εξόριστος της φύσης. Στο μεσαίωνα τα χωριά ήταν αρμονικά ενταγμένα, ως μέρος δασικών συστημάτων και περιοχών που σήμερα ίσως τις ονομάζουμε προστατευόμενες περιοχές. Ο άνθρωπος και η φύση είχαν μια αρμονικότητα, μια συνύπαρξη σε αντίθεση με τη σημερινή εποχή όπου η δημογραφική ανάπτυξη της ανθρωπότητας αλλά και η καταναλωτική απληστία με την παραγωγική κερδοσκοπία την οδηγούν σε ένα αδιέξοδο. Η παραγωγικοποίηση και η εμπορευματοποίηση του περιβάλλοντος έχουν και άλλη μια διάσταση. Έχουν τη διάσταση της «πατέντας», των δικαιωμάτων χρήσης στα γονίδια και στις σύγχρονες ανακαλύψεις για τα δομικά συστατικά του περιβάλλοντος. Όμως όπως σωστά είπε ο διαπρεπής σύγχρονος φυσικός Στίβεν Χόκινς: «αν πραγματικά έπρεπε να αναγνωρίσουμε δικαιώματα πατέντας όπως αυτά που αναγνωρίζονται για τα γονίδια σήμερα μέσα από τη βιοτεχνολογία, τότε σε αυτή την περίπτωση θα έπρεπε να πληρώσουν τα μεγαλύτερα ποσά για  πνευματικά δικαιώματα όλες οι κοινωνίες και οι εταιρίες σε φυσικούς όπως ο Dirac & o Plank κτλ» Υπάρχει δηλαδή στο σημείο αυτό ένα ζήτημα για ένα νέο πολιτισμό σχέσεων γύρω από το  τι είναι εμπορεύσιμο και τι μπορεί να παραγωγικοποιηθεί και να μπει σε διαδικασία βιομηχανικής διαχείρισης μέσα από τους φυσικούς πόρους. Η ιδιωτικοποίηση και η αποκλειστικότητα πρέπει να υποστούν το βάσανο της περιβαλλοντικής ηθικής και της διαλεκτικής της αδιαίρετης ολότητας τόσο της ανθρώπινης γνώσης, όσο και της φύσης και του πνεύματος. Πρέπει να εκτιμήσουμε τι είναι διατηρητέο και τι πρέπει να διατηρήσει έναν δωρεάν χαρακτήρα και έναν χαρακτήρα αυθεντικότητας, μέσα στη φύση και στη σχέση μας μαζί της, ακόμη και  την πνευματική. Η παραγωγικοποίηση και εμπορευματοποίηση του περιβάλλοντος δεν είναι πλήρως στερημένη θετικών αξιών και για το περιβάλλον και για τη σχέση του πολιτισμού με αυτό. Ο ίδιος ο πολιτισμός αναπτύχθηκε και απέκτησε αυτή τη δυναμική του, μια δυναμική που μας έφερε στο στάδιο μιας ζωηρής ευαισθητοποίησης απέναντι στις αξίες του περιβάλλοντος, μέσα από τις αναπτυξιακές διαδικασίες της οικονομίας και της πολιτικής για αυτήν. Η παραγωγικοποίηση και η εμπορευματοποίηση του περιβάλλοντος από πολλούς ερμηνεύονται ως πολιτισμικές απαξιώσεις, ως απαξίωση για το ίδιο το περιβάλλον το οποίο δεν αποτιμάται στο βαθμό που δεν το εκμεταλλευόμαστε αλλά δυστυχώς μόνο στο βαθμό που το εκμεταλλευόμαστε. Ίσως εδώ χρειάζεται μια επανάσταση στην λογιστική επιστήμη και στην οικονομία για την οικονομική αξιολόγηση και κοστολόγηση του φυσικού περιβάλλοντος ώστε και το δωρεάν να ανακτήσει την αξία του. Είναι μια νέα προοπτική που ανοίγεται και θα σημάνει έναν νέο οικονομικό και περιβαλλοντικό πολιτισμό. Η τελευταία φάση παραγωγικοποίησης και εμπορευματοποίησης, η εμπορευματοποίηση των δομικών λίθων του φυσικού περιβάλλοντος και των φυσικών πόρων, γενετικά και ενεργειακά, είναι ιδιαίτερα κρίσιμη και έχει δημιουργήσει, σαν αντίρροπη τάση, τα ρεύματα της ηθικής και της εταιρικής ευθύνης για το περιβάλλον κτλ. Εδώ ακριβώς πολλές φορές έχει ενσκήψει η φιλοσοφική, η θρησκευτική και η ανθρωπιστική θεώρηση των ζητημάτων αυτών. Σίγουρα πρέπει να ανοίξουμε νέους δρόμους στο μέλλον για την θεραπεία των παρενεργειών που δημιουργούνται από την εντατικοποίηση και από την εξάντληση στην αξιοποίηση των φυσικών πόρων.

5 Οκτωβρίου 2009 Γιάννης Ζήσης, Δημοσιογράφος – Συγγραφέας Μέλος της γραμματείας της ΜΚΟ Σόλων // ioanniszisis@solon.org.gr Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Τόσες πολλές ειδήσεις,τόσες λίγες απαντήσεις.

Μεταφέρω  πολύ απλά και σύντομα τις εύλογες απορίες και ερωτήσεις φίλων της εκπομπής μου ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΞΕΚΑΘΑΡΑ στη τηλεόραση του TOP CHANNEL.

Τα χρήματα που ακούσαμε και διαβάσαμε, ότι  χάθηκαν στο χρηματιστήριο,από τα ασφαλιστικά ταμεία, στην υπόθεση Βατοπεδίου κ.λ.π,που έχουν πάει και ποιός πρεπει να αποκαταστήσει τις  αδικίες πού τυχόν έγιναν σε πρόσωπα ή στο δημόσιο.

Ομολογώ ότι την ίδια απορία  μπορεί να έχει και κάθε κοινός νούς.

Αναζήτηση προπάππου Νικολάου Θεοχάρη

Η χρησιμότητα ενός blogg αναδεικνύεται και σε περιτπώσεις αναζήτησης προσφιλών προσώπων από συγγενείς ή φίλους,  για τα οποία δεν υπάρχουν συχνά αρκετά στοιχεία. Πρόσφατα απευθύνθηκε τηλεφωνικά ο άγνωστος σε εμένα  κύριος Νίκος Θεοχάρης από την Ελβετία, αφού διάβασε στο blogg μου ανάρτηση σχετικά με τον Δαμασκηνό.  Θα σας παρακαλούσα αν κάποιος γνωρίζει κάτι σχετικό με το αναζητούμενο πρόσωπο να μας το καταθέσει.

Παραθέτω ένα απόσπασμα της πολύ ενδιαφέρουσας -ακόμη και για την  τοπική ιστορία της  Κορίνθου -σχετικής επιστολής του κ. Θεοχάρη προς εμένα.

Γιάννης Κουτσούκος

———

“Αγαπητέ μου κύριε Κουτσούκο καλησπέρα Μόλις κατάφερα να βρω τον απαιτούμενο χρόνο να σας γράψω, αφού πρώτα σας ευχαριστήσω πολύ για την φιλικότατή σας εξυπηρέτηση και προσφορά βοήθειας. ………. .  Η αγαπημένοι μου πρόγονοι λοιπόν, των οποίων στοιχεία στη Κόρινθο αναζητώ, είναι η οικογένεια του προπάππου μου Νικολάου Κιουλπαλόγλου (“αρχηγού”, όπως αναγράφεται στο Οικογενειακό Βιβλιάριο Πρόσφυγα), ο οποίος έφτασε στην Ελλάδα το 1924 από τη Νεφ Σεχίρ (Νεάπολη) της Καππαδοκίας με την οικογένειά του: η σύζυγος, Πηνελόπη και οι τρείς κόρες, Ευθαλία (η μητέρα του πατέρα μου), η Μαριάνθη και η Ήρα. Η κόρη της Ήρας, η οποία ζει σήμερα στην Αμερική, έκανε την ευγενικότατη πράξη και μου έστειλε πρόσφατα τις αναμνήσεις της μητέρας της, 17 σελίδες χειρόγραφο, το οποίο έγραψε το 1993, λίγους μόνο μήνες πριν ατυχώς πεθάνει… Σας επισυνάπτω το μέρος του κειμένου που αναφέρεται στα πρώτα χρόνια τους στην Ελλάδα καθώς και το πως τους έφερε η μοίρα στα μέρη σας:

[...] Νοίκιασε ο πατέρας ένα τρισάθλιο δωμάτιο και εκεί μείναμε πέντε άτομα. Ο πατέρας, ο τόσο καλομαθημένος, έκανε ότι δουλειά μπορούσε για να μας φέρει ένα κομμάτι ψωμί. Δεν θα ξεχάσω ποτέ, που κάποτε έφερε ένα μανταρίνι και το μοίρασε στα πέντε, μας φάνηκε ότι τρώγαμε αμβροσία. Εμένα πολύ με είχε συμπαθήσει ο μπαρμπά Βασίλης, έτσι έλεγαν τον σπιτονοικοκύρη μας. Με έπερνε καβάλα στο γαιδουράκι του στα χωράφια και μου έδινε διάφορα, φρούτα, σταφύλια, χλωρά ρεβύθια από τους κήπους του. Έτρεχα με χαρά να τα δώσω στην μανούλα για να τα μοιράσει σε όλους. Το χειρότερο όμως απ’ όλα ήταν οι ντόπιοι που δεν μας συμπαθούσαν καθόλου. Μας έβλεπαν με μισό μάτι, σαν να είμαστε λεπροί, μας φώναζαν παλιοπρόσφυγες! και μας απέφευγαν όσο μπορούσαν. Ο πατέρας είχε βρει μια δουλειά στην Αθήνα και πηγαινοερχόταν με τα πόδια για να γλυτώσει τα ναύλα. Ύστερα από ένα χρόνο με χιλιάδες στερήσεις το 1926 βρεθήκαμε στην Κόρινθο. Εκεί ο πατέρας που ήξερε απταίστως την Γαλλική διορίστηκε καθηγητής σε ένα ορφανοτροφείο με αρμενόπαιδα που τα συντηρούσε μια πολύ πλούσια Αμερικανίδα. Δίδασκε την Γαλλική και τις Κυριακές έψελνε στον Άγιο Παύλο. Τότε Δεσπότης Κορινθίας ήταν ο Δαμασκηνός που στην κατοχή έγινε Αντιβασιλέας. Άκουσε τον πατέρα μου, που ήξερε καλή βυζαντινή μουσική, να ψέλνει και του έκανε εντύπωση. Ρώτησε ποιός είναι αυτός που ξέρει βυζαντινή μουσική, του είπαν ότι είναι ένας πρόσφυγας που του αρέσει να ψέλνει. Ζήτησε να τον γνωρίσει και τον συμπάθησε για τους τρόπους του και την μόρφωσή του. Τον ερώτησε εάν θέλει να γίνει καθηγητής Γαλλικής σε Δημόσιο Γυμνάσιο, γιατί το ορφανοτροφείο σε τρία χρόνια θα έκλεινε. Του ζήτησε ένα πιστοποιητικό ότι δίδασκε και στην Μ. Ασία σαν καθηγητής. Δύο φίλοι του, της παλιάς καλής εποχής, ορκίστηκαν ότι δίδασκε και βάση αυτού του πιστοποιητικού κατώρθωσε να πάρει τον διορισμό του από το Υπουργείο Παιδείας, χάρης τον Δαμασκηνό. Εν τω μεταξύ εμείς είχαμε μεγαλώσει. Η Ευθαλία που ήταν ωραία κοπέλλα και ψιλόλιγνη με μεγάλα μάτια με μακριές βλαφαρίδες πήγαινε σε μοδίστρα για να μάθει μοδιστρική. Η Μαριάνθη καστανόξανθη, αφράτη και άριστη μαθήτρια μπήκε στο Γυμνάσιο και εγώ στο Δημοτικό. Την Μαριάνθη την συμπαθούσαν οι συμμαθήτριές της γιατί σαν άριστη μαθήτρια τους βοηθούσε στα μαθήματα. Της έδιναν διάφορα γλυκά, καραμέλες, φρούτα, σταφίδες για να τους λέγει όσα θέματα δεν ήξεραν στους διαγωνισμούς. Η καημένη η αδελφούλα μου τα φύλαγε και τα έφερνε για να τα δώσει σε μένα που ήμουν η μικρότερη. Δεν θα ξεχάσω ποτέ μου που κάποτε είχε διαγώνισμα φυσικής και δεν είχε παπούτσια να φορέσει. Έβαλε κάτι μεγάλα παπούτσια του πατέρα μας και πήγε σχολείο για να μη χάσει το μάθημα (τα μάτια μου γεμίζουν δάκρυα όταν σκέπτομαι πως θα ένιωθες Μαριάνθη μου) και αρίστευσε. [...] Ήλθε επί τέλους ο διορισμός του πατέρα το 1928 και από την Κόρινθο βρεθήκαμε στο Λιδωρίκι που τον είχαν τοποθετήσει στο εκεί Γυμνάσιο σαν καθηγητή της Γαλλικής.[...]

Σας επισυνάπτω επίσης εικόνες του προσφυγικού τους βιβλιαρίου, καθώς και δύο φωτογραφίες που βρήκα χάρη στην ευγενέστατη βοήθεια του κυρίου Κώστα Καψάλη, Λιδωρικιώτη και υπεύθυνου του lidoriki.com (ο προπάππος μου είναι ο δεύτερος από αριστερά, δίπλα στον Δημήτριο Κάππο, μαθηματικό και μετέπειτα καθηγητή στο Πανεπιστήμιο Αθηνών). Το όνομα το αλλάξανε σε Κιούλπαλης (ή Κιούλμπαλης), σύνηθες φαινόμενο της εποχής προς αποφυγήν ταύτησής τους με τη Τουρκία.[...]

Σας ευχαριστώ γι ακόμη μία φορά και σας εύχομαι να περνάτε πάντα καλά. Με θερμούς χαιρετισμούς από την Βέρνη της Ελβετίας Νίκος Θεοχάρης”

Η Ευρωπαϊκή Πλατφόρμα Κατά Των Αιολικών Πάρκων (EPAW)

Ανοιχτή Επιστολή προς τα Ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα

J.-L. Butré, Πρόεδρος της EPAW
3 rue des Eaux – 75016 Paris – France
Tel.: +33 (0)6 80 99 38 08
Email: contact@epaw.org

26 Μαΐου 2009

Προς τους Επιτρόπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης,
Προς τα μέλη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

Αξιότιμη κυρία, Αξιότιμε κύριε,

Η Ευρωπαϊκή Πλατφόρμα Κατά Των Αιολικών Πάρκων (European Platform Against Windfarms – EPAW) ιδρύθηκε στο Παρίσι στις 4 Οκτωβρίου 2008 και αποτελεί πρωτοβουλία γαλλικών, γερμανικών, ισπανικών και βελγικών οργανώσεων. Από τότε, έχουν ενώσει δυνάμεις με πάνω από 300 ευρωπαϊκές και πανευρωπαϊκές οργανώσεις και κινήσεις πολιτών από το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιταλία, την Ολλανδία, την Τσεχία, τη Σλοβακία, την Πολωνία, την Ιρλανδία, τη Σουηδία, την Ρουμανία, την Δανία, την Βουλγαρία, την Ελλάδα καθώς και από δύο εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης χώρες, τη Νορβηγία και την Ελβετία. Ένας κατάλογος αυτών των οργανώσεων είναι διαθέσιμος στην ιστοσελίδα της EPAW: www.epaw.org.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, η EPAW έχει λάβει μηνύματα υποστήριξης από χώρες όπως τον Καναδά, την Αυστραλία, τις ΗΠΑ, το Μεξικό και το Πουέρτο Ρίκο. Αυτά τα μηνύματα μπορείτε επίσης να τα βρείτε στην ιστοσελίδα της EPAW.

Η EPAW υποστηρίζει τα συστήματα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας όταν μπορεί να αποδειχτεί ότι είναι αποτελεσματικά καθώς και κοινωνικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά αποδεκτά. Προκειμένου να ικανοποιηθούν αυτά τα κριτήρια, είναι επιτακτική η ανάγκη για σωστή και πλήρη ενημέρωση των τοπικών κοινωνιών για κάθε σχέδιο εγκατάστασης ανεμογεννητριών.

Η EPAW θεωρεί λυπηρό το γεγονός ότι οι βιομηχανικές εγκαταστάσεις εκμετάλλευσης ανανεώσιμών πηγών ενέργειας εγκαθίστανται συχνά εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά από την πίεση οικονομικών ή ιδεολογικών ομάδων συμφερόντων. Η ενοχλητική συνέπεια είναι ότι αυτού του είδους σχέδια εγκατάστασης δεν εκπληρώνουν καν τα βασικά κριτήρια για την βιώσιμη ανάπτυξη.

Η EPAW υποστηρίζει ότι τα αιολικά πάρκα (Αιολικοί Σταθμοί Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας – ΑΣΠΗΕ) αντιπροσωπεύουν το χειρότερο σενάριο. Η αποτελεσματικότητά τους παραμένει μη αποδεδειγμένη και όμως για δεκαετίες τώρα έχουν απορροφήσει το μεγαλύτερο ποσοστό της χρηματοδότησης που χορηγείται από τις κυβερνήσεις για έργα εκμετάλλευσης ανανεώσιμών πηγών ενέργειας. Και ακόμα χειρότερα, συμβάλλουν στην υποβάθμιση του περιβάλλοντος.

Η EPAW επιθυμεί να εστιάσει την προσοχή σας στο γεγονός ότι τα αιολικά πάρκα έχουν αποδειχθεί επανειλημμένα ότι βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με την ευρωπαϊκή πολιτική για τη βιώσιμη ανάπτυξη, από την στιγμή που:

• Η συμβολή των αιολικών πάρκων στη μείωση των εκπομπών του CO2 είναι ασήμαντη λόγω της ανάγκης εφεδρικής λειτουργίας των θερμοηλεκτρικών μονάδων παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας για να εξισορροπήσουν στο δίκτυο την μεταβαλλόμενη τάση της ηλεκτρικής ενέργειας που παράγεται από τις ανεμογεννήτριες. Αυτό σημαίνει επίσης ότι η αιολική ενέργεια δεν μειώνει σημαντικά τη δαπανηρή εισαγωγή ορυκτών καυσίμων, που αποτελεί ένα όλο και πιο λεπτό πολιτικό ζήτημα.
• Ο αυξανόμενος αριθμός αιολικών πάρκων καθιστά απαραίτητη την αναβάθμιση του δικτύου μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας σε ολόκληρη την Ευρώπη καθώς και την κατασκευή περισσότερων κέντρων ελέγχου του δικτύου μιας και η εμπειρία δείχνει ότι η σταθερότητα του ηλεκτρικού δικτύου μεταφοράς απειλείται από την μη ελέγξιμη φύση της αιολικής ενέργειας. Οι νέες γραμμές υψηλής τάσης σημαίνουν υψηλές δαπάνες και προκαλούν περαιτέρω απαράδεκτη καταστροφή στο περιβάλλον.
• Ακόμα και μετά από αρκετές δεκαετίες τεχνολογικής ανάπτυξης, η αιολική ενέργεια παραμένει οικονομικά μη βιώσιμη. Κατά συνέπεια, τα αιολικά πάρκα καταβροχθίζουν κολοσσιαία ποσά δημοσίου χρήματος κάτι που οδηγεί στην εξάρτησή τους από μια τεχνητή αγορά για την ίδια την ύπαρξή τους. Επιπλέον, οι υπερβολές αυτής της τεχνητής αγοράς επιτρέπουν την συσσώρευση προσωπικού πλούτου σε βάρος των φορολογούμενων και των καταναλωτών χωρίς κανένα περιβαλλοντικό όφελος.

Στην πραγματικότητα, επιφέρει πραγματική καταστροφή:

• Τα αιολικά πάρκα αλλοιώνουν σημαντικά την φυσική και την πολιτιστική κληρονομιά της Ευρώπης μέσω της επιβλαβούς επίδρασής τους στα τοπία και τα ιστορικά μνημεία. Καταστρέφουν θέσεις εργασίας στον τουρισμό, στον τομέα των δραστηριοτήτων στη φύση κλπ. και περιορίζουν σοβαρά τη δυνατότητα της ανάπτυξης τους. Έχουν επίσης σοβαρό αντίκτυπο στις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων, που συχνά εκπροσωπούν για τους ιδιοκτήτες τους κόπους μιας ζωής.
• Τα αιολικά πάρκα υποβαθμίζουν τη ποιότητα ζωής των τοπικών κατοίκων, σε σημείο να προσβάλουν ακόμη και την υγεία τους.
• Τα αιολικά πάρκα θέτουν σε κίνδυνο την άγρια φύση και καταστρέφουν τους φυσικούς βιότοπους που μέχρι σήμερα είχαν σωθεί από τις καταστρεπτικές δυνάμεις των χωματουργικών εργασιών, της τσιμεντοποίησης και άλλων εντατικών ανθρώπινων επεμβάσεων.

Αντιμέτωπη με τις κραυγαλέες αντιφάσεις μεταξύ των στόχων της βιώσιμης ανάπτυξης της Ε.Ε. και των ανησυχητικών αποτελεσμάτων της τρέχουσας πολιτικής για τα αιολικά πάρκα που ακολουθεί, η EPAW ζητά επίσημα από την Ευρωπαϊκή Ένωση:

1. Να προχωρήσει άμεσα στην προσωρινή αναστολή (μορατόριουμ) όλων των σχεδίων και έργων εγκατάστασης αιολικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας (ΑΣΠΗΕ) στην Ευρωπαϊκή Ένωση, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που έχουν ήδη χορηγηθεί σχετική άδεια.
2. Να αναθέσει την διεξαγωγή έρευνας από μια επιτροπή ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων, προκειμένου να ερευνηθούν οι επιπτώσεις της πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα αιολικά πάρκα και που θα δίνει ιδιαίτερη έμφαση στα εξής σημεία:

• Εξοικονόμηση εκπομπών ρύπων:Η επιτροπή θα πρέπει να αξιολογήσει τις ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα που εκπέμπονται κατά τη διάρκεια της κατασκευής, της συντήρησης, της επιτήρησης και της αποσυναρμολόγησης των αιολικών πάρκων. Πρέπει επίσης να αξιολογήσει τις έμμεσες επιπτώσεις της σύνδεσής τους με το διασυνδεδεμένο και μη δίκτυο μεταφοράς, όπως η ποσότητα του πρόσθετου CO2 που εκπέμπεται ως αποτέλεσμα της ανάγκης να αντισταθμιστούν οι διακυμάνσεις στην τάση της ηλεκτροπαροχής που απορρέουν από την εκμετάλλευση της αιολικής ενέργειας. Η εφεδρική παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από τους συμβατικούς σταθμούς οδηγεί στην αναπόφευκτη μείωση της απόδοσης των συγκεκριμένων σταθμών.

  Η πραγματική συμβολή της πολιτικής της Ε.Ε. για τα αιολικά πάρκα στους στόχους του πρωτοκόλλου του Κιότο θα πρέπει έπειτα να εκτιμηθεί και να παρουσιαστεί σε περιληπτική μορφή.

• Οικονομικός αντίκτυπος:Η επιτροπή πρέπει να αξιολογήσει το άμεσο και έμμεσο κόστος τις εξάπλωσης των αιολικών πάρκων, απαριθμώντας τον αντίκτυπο στις γενικές δημόσιες δαπάνες και, μακροπρόθεσμα, στο κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας για τα νοικοκυριά, τους βιομηχανικούς και εμπορικούς καταναλωτές.

  Η ανάλυση δαπανών θα πρέπει να περιλάβει ειδικά:

  • Τις επιχορηγήσεις, τις φορολογικές ελαφρύνσεις, και τις εγγυημένες τιμές πώλησης ηλεκτρικού ρεύματος που είναι σε όφελος της βιομηχανίας της αιολικής ενέργειας.
  • Τις πρόσθετες δαπάνες, όπως το κόστος της κατασκευής επιπλέον συμβατικών σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ορυκτά καύσιμα για να ρυθμίσει την μεταβαλλόμενη αιολική ενέργεια στο φορτίο, της εγκατάστασης γραμμών υψηλής τάσης για την σύνδεση των αιολικών πάρκων με το δίκτυο, της κατασκευής επιπλέον κέντρων ελέγχου για την ρύθμιση του δικτύου και της αναβάθμισης των δικτύων μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας.

  Δεδομένου ότι τα αιολικά πάρκα απορροφούν τεράστια ποσά δημοσίου χρήματος, η EPAW απαιτεί να διεξαχθεί από την Ε.Ε. ένας δημοσιονομικός έλεγχος των οικονομικών συναλλαγών και πρακτικών που σχετίζονται με την αιολική ενέργεια. Ο δημοσιονομικός έλεγχος θα πρέπει να περιλαμβάνει μια έρευνα σχετικά με τις δομές των επιχειρήσεων και το βαθμό στον οποίο υιοθετούνται από αυτές πρακτικές φοροδιαφυγής, όπως π.χ. οι φορολογικοί παράδεισοι κλπ.

• Κοινωνικός αντίκτυπος:Η επιτροπή πρέπει να ερευνήσει σε βάθος τις επιπτώσεις των αιολικών πάρκων στην ανθρώπινη υγεία. Μια ομάδα αντιπροσώπων από τοπικές κοινωνίες που ζουν κοντά σε ανεμογεννήτριες θα πρέπει να κληθεί για να συμμετάσχει.

  Η επιτροπή πρέπει να εκτιμήσει τις επιπτώσεις στην τοπική κοινωνία από τις αλλαγές στο περιβάλλον και να αξιολογήσει τον αντίκτυπο που έχει η ύπαρξη των αιολικών πάρκων στην αξία της γης και των ακινήτων καθώς και στον τουρισμού με την πάροδο του χρόνου.

• Περιβαλλοντικές επιπτώσεις:Η έρευνα θα πρέπει να περιλάβει μια καταγραφή και έναν απολογισμό των υποβιβασμένων φυσικών βιότοπων και των τοπίων που θυσιάστηκαν ως αποτέλεσμα της εγκατάστασης αιολικών πάρκων σε παραβίαση της ευρωπαϊκής Σύμβασης του Τοπίου, η οποία ορίζει: «ότι το τοπίο αποτελεί ένα βασικό συστατικό στοιχείο της Ευρωπαϊκής φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς, συνεισφέροντας στην ανθρώπινη ευημερία και παγίωση της Ευρωπαϊκής ταυτότητας και ότι είναι ένα σημαντικό μέρος της ποιότητας ζωής των ανθρώπων οπουδήποτε, σε αστικές περιοχές και στην ύπαιθρο, σε υποβαθμισμένες περιοχές, όπως και σε περιοχές υψηλής ποιότητας και αναγνωρισμένες ως εξαιρετικού φυσικού κάλλους.»

  Η EPAW θεωρεί απαράδεκτο το γεγονός ότι τα ευρωπαϊκά όργανα προωθούν την σύληση του Ευρωπαϊκού τοπίου μέσω μιας διαδικασίας ομογενοποίησης σε μια βιομηχανική περιοχή με χιλιάδες αιολικά πάρκα που θα εκτείνονται από την Λαπωνία ως το Γιβραλτάρ, μερικά από τα οποία φυτεύονται ακόμα και μέσα στους πυρήνες προστατευόμενων περιοχών της φύσης, που καθιερώθηκαν με μεγάλο κόστος μέσω του προγράμματος Natura 2000 της Ε.Ε.

  Επομένως η Ε.Ε θα πρέπει να δημιουργήσει μια επιτροπή ανεξάρτητων Ορνιθολόγων και Βιολόγων η αμεροληψία των οποίων θα αναγνωρίζεται από όλα τα συμβαλλόμενα μέρη. Η επιτροπή αυτή θα πρέπει αντικειμενικά να αξιολογήσει τις μεμονωμένες αλλά και αθροιστικές επιπτώσεις των ήδη υπαρχόντων και των υπό σχεδιασμό αιολικών πάρκων και των σχετικών γραμμών μεταφοράς ενέργειας υψηλής τάσης στην ευρωπαϊκή χλωρίδα και πανίδα και στους βιότοπους.

  Τέλος, η έρευνα θα πρέπει να περιλάβει έναν απολογισμό σχετικά με τους τρόπους με τους οποίους η κατασκευή και η λειτουργία των αιολικών πάρκων προκαλούν τη ρύπανση και μόλυνση της εδαφοκάλυψης, της φυτικής γης, των ρευμάτων, των ποταμών και των υπόγειων υδάτων. Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει να δοθεί στις επιπτώσεις στο περιβάλλον της μόλυνσης ως αποτέλεσμα της διαρροής λιπαντικών, αλλά κυρίως στις επιπτώσεις από την μεγάλης κλίμακας χρήσης του σκυροδέματος για τα θεμέλια των ανεμογεννητριών και στις επιπτώσεις από τα συνοδευτικά έργα όπως την κατασκευή των οδών πρόσβασης.

Η EPAW επιθυμεί να υπογραμμίσει ότι η εν ενεργεία και πρόχειρα σχεδιασμένη πολιτική της Ε.Ε. για την εξάπλωση των αιολικών πάρκων, ρίχνει λάδι στη φωτιά στο θέμα του Ευρωσκεπτικισμού. Πολλοί καλά πληροφορημένοι άνθρωποι με περιβαλλοντική συνείδηση στην Ε.Ε. έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα ευρωπαϊκά όργανα προωθούν την βιομηχανική εκμετάλλευση της αιολικής ενέργειας χωρίς να έχουν αναλογιστεί και προσδιορίσει που βρίσκονται τα αποδεκτά όρια της βιομηχανικής εκμετάλλευσης και ποιες είναι οι πραγματικές επιπτώσεις στο περιβάλλον. Εν όψη του κρίσιμου ζητήματος της επίλυσης του ενεργειακού της Ευρώπης, κάποιοι Ευρωπαίοι πολίτες θεωρούν ασύλληπτο το γεγονός ότι η ενεργειακή πολιτική της Ε.Ε. θεμελιώνεται κατά μεγάλο μέρος στο μύθο της δήθεν καθαρής και πράσινης αιολικής ενέργειας που προωθεί το λόμπι της αιολικής ενέργειας.

Οι αρνητικές επιπτώσεις των βιομηχανικών ανεμογεννητριών στους ανθρώπους, στα τοπία, στον τουρισμό, στις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων, στην άγρια φύση, στους εθνικούς προϋπολογισμούς, και στη ανταγωνιστικότητα είναι πλέον ευρέως κατανοητές και αποδεκτές. Θα ήταν καταστρεπτικό εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση αρνηθεί να ερευνήσει σε βάθος την πραγματικότητα όσον αφορά την πολιτική της για τα αιολικά πάρκα.

Με εκτίμηση,

Oδοιπορικό στη Κριμαία.

Από τις  8  έως τις  14  Ιουνίου 2009  επισκέφθηκα με ένα γκρούπ Ελλήνων την Κριμαία. Η ειδικά ναυλωμένη απευθείας πτήση της  AEGEAN προσγειώθηκε στη Συμφερόπολη.Επισκεφθήκαμε τις πιο κάτω πόλεις:

-Συμφερόπολη  (Πρωτεύουσα της Κριμαίας)

-Ευπατόρια  (Ελληνική κοινότητα)

-Θεοδοσία  (αποικία των αρχαίων Μιλησίων του έκτου π.Χ αιώνα)

-Γιάλτα  (όπου έγινε η συνδιάσκεψη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου)

-Σεβαστούπολη -Χερσώνα  (χώρα των Ταύρων, όπου μετεφέρθη η Ιφιγένεια του Ευριπίδη)

- Τις ορθόδοξες Μονές Ουσπένσκι,Αγίου Λουκά του ιατρού,Αγίας Παραςκευής κ.λ.π

-Την Λειβαδιά,το μέρος όπου έζησε και πέθανε ο Λάμπρος Κατσώνης

-Ελληνόφωνα χωριά και ελληνικές κοινότητες της ομογένειας κ.λ.π

-Oρφανοτροφείο με εγκαταλελειμένα από τους γονείς τους παιδιά στη Συμφερόπολη,

το οποίο συντηρείται και έχει υιοθετηθεί από ιδιωτικές πρωτοβουλίες στη Ελλάδα.

Το οδοιπορικό αυτό θα μεταδοθεί  σε σειρά εκπομπών στη τηλεόραση του top  channel της Κορίνθου  στην εκποπμπή του Γιάννη Κουτσούκου η οποία θα μεταδίδεται  ως εξής

Δευτέρα   5  έως  6 μ.μ

Τετάρτη  11  έως  12 μ.μ

Ο …Άνεμος φόρεσε τα καλά του και γιορτάζει

Το Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων Αιγαίου με αφορμή τη γιορτή του ανέμου στις 15 Ιουνίου θέλει να εκφράσει τις απόψεις του για το ζήτημα της αιολικής ενέργειας. Είναι καιρός που οι εταιρείες αιολικής ενέργειας με τη συνδρομή επίσημων κρατικών φορέων προβάλλουν με κάθε ευκαιρία τα αιολικά πάρκα ως δήθεν πανάκεια για την παραγωγή καθαρής ενέργειας και καλλιεργούν ψευδείς εντυπώσεις ότι έχουν βρει τη λύση στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Το Δίκτυο Οικ. Οργανώσεων Αιγαίου εκπροσωπώντας τις τοπικές κοινωνίες που υφίστανται την εγκατάσταση των αιολικών πάρκων (ΑΠ) θέλουν να τονίσουν την άλλη πλευρά του θέματος των ΑΠ: Ειδικοί σε θέματα ενέργειας από διαφορετικές χώρες διαβεβαιώνουν ότι τα ΑΠ είναι σε θέση να παράγουν μόνο ένα μικρό ποσοστό των συνολικών ενεργειακών αναγκών μιας χώρας. Η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από τα ΑΠ παρουσιάζει σημαντικά μειονεκτήματα : πρώτον είναι μικρή σε σχέση με τις ανάγκες κάθε σύγχρονης κοινωνίας, δεύτερον είναι ασταθής γεγονός που απαιτεί τη συνεχή λειτουργία θερμοηλεκτρικών σταθμών που να υποστηρίζουν τη σταθερότητα του ηλεκτρικού δικτύου και τρίτον η εξισορρόπηση της μεταβαλλόμενης τάσης απαιτεί τεράστιες επενδύσεις στα δίκτυα ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος μπλακ-ουτ. Σε χώρες όπως η Γερμανία και η Δανία παρότι συγκεντρώνουν τα περισσότερα ΑΠ στην Ευρώπη, δεν έχει κλείσει ούτε ένας θερμοηλεκτρικός σταθμός, ούτε έχουν μειωθεί οι εκπομπές CO2. Αντίθετα στις παραπάνω χώρες έχουν πάψει να επιδοτούν την εγκατάσταση ΑΠ και ίσως αυτό να εξηγεί το ενδιαφέρον τους να πουλήσουν ΑΓ σε χώρες όπως η Ελλάδα. Η κάλυψη των σημερινών τεράστιων αναγκών σε ηλεκτρική ενέργεια από ΑΠΕ είναι πρακτικά αδύνατη (Τrainer, 2007) και οι προβλέψεις αμερικάνικης υπηρεσίας ενέργειας εκτιμούν ότι μόνο το 15% των παγκόσμιων αναγκών μέχρι το 2050 θα καλύπτονται από ΑΠΕ (DoE, 2009). H κεντρική διοίκηση μπροστά στο πολύπλοκο πρόβλημα της κλιματικής και ενεργειακής κρίσης απαντά μονοδιάστατα προωθώντας κυρίως τα ΑΠ από όλες τις μορφές ΑΠΕ. Σε αγαστή συνεργασία με μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα σχεδιάζει τη μαζική εξάπλωση ΑΠ στα τελευταία παρθένα τοπία της χώρας μας, όπως τις κορυφογραμμές των βουνών, τις ακτές των νησιών και τις προστατευόμενες περιοχές. Όμως η εγκατάσταση ΑΠ συνεπάγεται καταστροφικές επεμβάσεις στο φυσικό περιβάλλον, όπως δρόμους πρόσβασης, δίκτυα μεταφοράς, εκχερσώσεις βλάστησης, μεταφορά και εμφύτευση τόνων σκυροδέματος στη γη. Η παρουσία τεράστιων ΑΓ έως 150 μ δεν συνάδει με τη μικρή κλίμακα των ελληνικών τοπίων. Στην πραγματικότητα τα συνοδά έργα και οι ΑΓ αλλοιώνουν τη μορφή των φυσικών τοπίων και τα μετατρέπουν σε υπαίθρια εργοστάσια αιολικής ενέργειας. Αν χάσουμε το παραδοσιακό τοπίο των νησιών και των βουνών μας, υποθηκεύουμε όχι μόνο μια σπουδαία κληρονομιά της πατρίδας μας αλλά και το μέλλον του τουρισμού. Η ενεργειακή κρίση χρειάζεται να αντιμετωπιστεί σε μια διαφορετική και συνολική βάση, αντί της στενής προώθησης μιας και μοναδικής τεχνολογίας ΑΠΕ δηλ. τα ΑΠ. Μόνο η επιδίωξη πολλαπλών στόχων και η εμπλοκή όλων των πολιτών θα μπορούσε να φέρει καλύτερα αποτελέσματα σε ένα τόσο πολύπλοκο ζήτημα. Η εξοικονόμηση της ενέργειας, η ενεργειακή απόδοση, η συνειδητή μείωση της χρήσης της ενέργειας, η οικιακή εφαρμογή των ΑΠΕ αφορούν το κάθε σπίτι. Όμως τίποτε από αυτά δεν έχει γίνει στόχος σοβαρής πολιτικής. Η κοντόθωρη διοίκηση επιδιώκει λύσεις συγκεντρωτικές επιδοτώντας τις μεγάλες εταιρείες παρά τους μικρούς καταναλωτές, ενώ αφήνει ανεξέλεγκτη την ξέφρενη και αχαλίνωτη χρήση της ενέργειας σε όλα τα επίπεδα της καθημερινής ζωής. Το Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων Αιγαίου επισημαίνει ότι το ελληνικό τοπίο των νησιών και των βουνών μας κινδυνεύει να πάθει ανεπανόρθωτη βλάβη από τη μαζική εξάπλωση των ΑΠ. Ο άνεμος ασφαλώς είναι μια πηγή ενέργειας που χρειάζεται να την αξιοποιήσουμε, όχι όμως σε βάρος της αξίας των νησιών και των βουνών μας. 15 Ιουνίου 2009

Ο Ακροκόρινθος με τσιμπλοφώς.

Ο πολυδιαφημησμένος και πολυδάπανος φωτισμός του Ακροκορίνθου,

αυτός που κάλυψε όλη την περιφέρεια του με φωτιστικά  και προβολείς πολλών κιλοβάτ

και μάλλιστα όχι μόνο με μιά αλλά και με παρισσότερες σειρές,

αυτόν που θα θαύμαζαν όλοι οι ιπτάμενοι πιλότοι χωρίς εξαίρεση,

όταν περνούσαν από πάνω του

και θα απολάμβαναν ανεπιφύλλακτα όλοι οι Κορίνθιοι από κοντά και από μακρυά,

όταν τον κοιτούσαν,

αυτός που θα αντικαταστούσε ακόμη και αυτό το ολύμπιο φως του κορίνθιου Απόλλωνα,

αυτός ο φωτισμός που χρειάστηκε δύο τετραετίες-και βάλε-για να δρομολογηθή,

αλλά έμενε πάντα- και όχι τυχαία- στην επικαιρότητα  αλλά και στα χαρτιά,

αυτός που θα ανέβαζε τα πολιτικά προφίλ,όσων θα τον εκαρπούντο πολιτικά,

αυτός τούτος ο φωτισμός τού περίφημου Ακρoκόρινθου

εν έτει δύο χιλιάδες εννέα,

κατάντησε τελικά να είναι ένα τσιμπλοφώς

και αυτό πολλές φορές μόνο σε ένα μέρος της περιφέρειας του.

Το ερώτημα ενός απλού πολίτη είναι το πιό κατω.

Πότε άραγε θα καταλάβουμε σε τούτο το τόπο,ότι κάτι που φιάχνουμε

θέλει και μια συστηματική συντήρηση για τη λειτουργία του;

Πρόσκληση στους Bloggers της Κορίνθου

Παρακολουθώ τελευταία το λεπτό χιούμορ και την σκωπτική αλλά εποικοδομιτική διάθεση των Blog της Κορινθίας ,τα οποία συνδιάζονται με ενημέρωση και σοβαρότητα.

Κάνω μία πρόταση σε όλους τους κορινθίους Bloggers. Nα συναντηθούμε όλοι οι Μπλογκοσυνάδελφοι για ένα καφέ για να  γνωρισθούμε και από κοντά.

Νομίζω ότι ο δραστήριος Λάμπρος  Κωστάρας μπορεί να πάρει την πρωτοβουλία για τη συνάντηση αυτή.

Φράγμα Ασωπού: οικονομικά και τεχνικά στοιχεία

Στο τέλος του 2011 προβλέπεται να είναι έτοιμο το φράγμα Ασωπού. Οι διαδικασίες επαναδημοπράτησης του έργου έχουν ήδη ξεκινήσει από τις 19.8.2008. Ο πρόεδρος του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΒΟΛΗΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΚΟΡΙΝΘΙΑΣ Γιάννης Κουτσούκος δημοσιοποίησε για ενημέρωση των Κορινθίων τα πιό κατω τεχνικά και οικονομικά στοιχεία για το έργο.

1. Το φράγμα προβλέπεται χωμάτινο με αργιλικό πυρήνα στεγάνωσης.Το ύψος του φράγματος είναι 68 μέτρα από το φυσικό έδαφος. Υψόμετρο στέψης +210 μέτρα και μήκος στέψης 425 μέτρα.
   Όγκος επιχώματος 4.500.000 κυβικά μέτρα.Ο ωφέλιμος όγκος θα είναι 25 εκατομύρια κυβικά μέτρα.
2. Στη κατασκευή του έργου περιλαμβάνοται και οι αγωγοί μεταφοράς νερού
3. Ο προϋπολογισμός του έργου είναι περίπου 55 εκατομύρια Ευρώ.
4. Σύμφωνα με το νόμο 2522/97 κάθε διαγωνιζόμενος έχει το δικαίωμα να κάνει προσφυγή και να ασκήσει αίτηση ασφαλιστικών μέτρων. Αυτό ακριβώς είναι το λεπτό εκείνο σημείο της νόμιμης διαδικασίας, που μπορεί ενδεχομένως να οδηγήσει σε νέες καθυστερήσεις ή ακόμη και σε νέα επαναδημοπράτηση, πράγμα το οποίο ευχόμαστε να μη συμβεί.
5. Σχετικά με την αντιμετώπιση τού υπαρκτού προβλήματος της λάσπης, που θα μεταφέρει ο Ασωπός και θα καλύπτει θεωρητικά κάθε χρόνο το πέντε με δέκα τοις εκατό του υδάτινου όγκου, δεν έχει γνωστοποιηθεί τελικά, αν το θέμα αυτό αντιμετωπίζεται από την εγκεκριμένη μελέτη του έργου ή θα αντιμετωπισθεί κατά την εκτέλεση του.

Δημοσιεύθηκε στις κορινθιακές εφημερίδες
Φωνή της Κορινθίας.04-09-2008
Κορινθιακή Ημέρα 05-09-2008